Ой лясочак ой лясок ты імчышся не ў той бок.

Дзе ты часіна светлая надзей?

Сад у квецені садзе мой родны мне так цяжка з табой разлучыцца!

Плыві ў прастор сяброўская гаворка плыві ўспамінаў светлая рака!

Верасок верасок не хавай мой грыбок!

Гуляйце вейце снежныя вятры ад ранняй да вячэрняе зары.

Незабудкі мае незабудкі мой блакітны і радасны май!

Што ты месяц над стрэхамі ходзіш серабром напаўняеш калодзеж?..

Добры дзень вам палачане добры дзень Дзвіна!

Зямля _ ты наша ўпрыгожым у сад абернем мы цябе.

Арцём _ мы цябе чакаем.

Мае вы _ госці дарагія! Давайце песню мы спяём.

Ці добра людзі _ вам жывецца?

Восень _ ты нудная восень дажджлівая! Ты немінуча заўсёды.

Вясною падалі пялёсткі нібы сняжынкі на мурог.

Дзень выдаўся як на заказ.

Голас нібы срэбны званочак.

З клёна як з календара лісты зрывае восень.

У полі як і ў лесе многа розных птушак.

Плылі мне насустрач хмары нібы цяжкія беласнежныя зубры.

Шчокі быццам расквечаныя макам.

Пры апошніх словах прамоўцы быццам ветрык прайшоў па зале.

Дубы вялізныя як зялёныя хмары.

На ўсе пытанні Максімка адказваў зусім як дарослы.

Быццам пацеркі _ ірдзелі журавіны на траве.

Адразу лінула _ як з вядра.

Больш _ як на кіламетр цягнуўся гэты малюнак.

Нават сам хлопец успрыняў гэта _ як пахвалу і задаволена ўхмыляўся.

Зала была _ як наэлектрызаваная.

Болей _ як два месяцы _ няма дажджу.

Тады я ўжо зусім па-іншаму зірнуў на гісторыю _ як на навуку...

Як малако разлітае _ бялее шыр палёў.

Ласкавае сонца _ што дзень ясны.

Гэта быў не хто іншы _ як наша бабуля.

Як сістэма выхавання _ педагогіка пачала складвацца ў старажытных дзяржавах.

Алег Раманавіч адчуваў сябе горш _ як на дзяржаўным экзамене...

Са старажытнасці людзі імкнуліся жыць _ як мага бліжэй да вады.

І _ як жывая _ паўстала перад ім карціна.