ес нәрседен қашық бол,

Бес нәрсеге асық бол – өлең жолдарындағы көркемдеуіш құрал

«Аяз би» ертегісінде Жаманның аяз би аталу себебі

. Ы.Алтынсариннің ұрлық, барымтаның түбір қорлық екенін дәлелдеген туындысы

«Менің атым – Қожа» хикаясындағы Қожа армандаған есімдер

«Менің атым – Қожа» хикаяты аударылған тілдер

. Баққожа Мұқайдың «Өмірзая» романының мазмұндық желісі

Бұл көш баяғы Қасым хан заманындағы, одан бергі Хақназар, Тәуекел, Есім хандар тұсындағы көк күймеге мініп, көлден-көлге қонып, Сырдан Есілге дейін, Балқаштан Барқытбелге дейін жол бойы сән түзеп, сауық құратын, соныға мал оттатып, асықпай айлап жылжитын салтанатты салқар көш емес-ті. Қазақтан ондай сән қалғалы қашан!

Соңғы жарты ғасырда әр он жыл сайын соқпа дерттей, тойымсыз жұттай қайталап отырған жаугершілік халықтың қанатын қырқып, үрдіс салттардың талайын үзіп жіберді. Ежелгі көш жолдары бұзылды.

Қайта мынау - ұрыс- қағыссыз өткен соңғы бес жылда халықтың ес жинап, етек жапқаны ғой. Әйтпесе, кешегі «Ақтабан шұбырынды» заманында қазақтың талай тайпасы көшке ілесе алмай, жаяу-жалпы босқынға айналған жоқ па еді?!

Шіркін, қайтқан қаздай тізілген қазақтың сол бір көші-ай! Қазақ ұғымында көш-салтанат, көш-береке. Осынау жарық дүниеге паш етер тіршілік көрмесі. Қазақ жорғасы мен жүйрігін көшке мінеді. Бір киер асылын көшкенде киеді. Кілем-кілшесі, оюлы сырмағы жүк үстіне жабылады.

Сөйтіп, жасыл жайлау, бұла табиғат аясында өзінше бір бой жазады. Әйтсе де бүгінгі мына көштің, өткен күндермен салыстырғанда, тым жұпыны, жүдеу екенін сырт көз бірден-ақ аңғарар еді. (Қ.Жұмаділов)

Ежелгі көш жолдарының бұзылуы

Д.Исабеков «Әпке» драмалық шығармасындағы Қамажайдың інілері

Баққожа Мұқайдың «Өмірзая» романына сәйкес қатарлар

Бұл көш баяғы Қасым хан заманындағы, одан бергі Хақназар, Тәуекел, Есім хандар тұсындағы көк күймеге мініп, көлден-көлге қонып, Сырдан Есілге дейін, Балқаштан Барқытбелге дейін жол бойы сән түзеп, сауық құратын, соныға мал оттатып, асықпай айлап жылжитын салтанатты салқар көш емес-ті. Қазақтан ондай сән қалғалы қашан!

Соңғы жарты ғасырда әр он жыл сайын соқпа дерттей, тойымсыз жұттай қайталап отырған жаугершілік халықтың қанатын қырқып, үрдіс салттардың талайын үзіп жіберді. Ежелгі көш жолдары бұзылды.

Қайта мынау - ұрыс- қағыссыз өткен соңғы бес жылда халықтың ес жинап, етек жапқаны ғой. Әйтпесе, кешегі «Ақтабан шұбырынды» заманында қазақтың талай тайпасы көшке ілесе алмай, жаяу-жалпы босқынға айналған жоқ па еді?!

Шіркін, қайтқан қаздай тізілген қазақтың сол бір көші-ай! Қазақ ұғымында көш-салтанат, көш-береке. Осынау жарық дүниеге паш етер тіршілік көрмесі. Қазақ жорғасы мен жүйрігін көшке мінеді. Бір киер асылын көшкенде киеді. Кілем-кілшесі, оюлы сырмағы жүк үстіне жабылады.

Сөйтіп, жасыл жайлау, бұла табиғат аясында өзінше бір бой жазады. Әйтсе де бүгінгі мына көштің, өткен күндермен салыстырғанда,  тым жұпыны, жүдеу екенін сырт көз бірден-ақ аңғарар еді. (Қ.Жұмаділов)

Қайтқан қаздай, соқпа дерттей, тойымсыз жұттай тіркестеріне сәйкес қатар

. Бұл көш баяғы Қасым хан заманындағы, одан бергі Хақназар, Тәуекел, Есім хандар тұсындағы көк күймеге мініп, көлден-көлге қонып, Сырдан Есілге дейін, Балқаштан Барқытбелге дейін жол бойы сән түзеп, сауық құратын, соныға мал оттатып, асықпай айлап жылжитын салтанатты салқар көш емес-ті. Қазақтан ондай сән қалғалы қашан!

Соңғы жарты ғасырда әр он жыл сайын соқпа дерттей, тойымсыз жұттай қайталап отырған жаугершілік халықтың қанатын қырқып, үрдіс салттардың талайын үзіп жіберді. Ежелгі көш жолдары бұзылды.

Қайта мынау - ұрыс- қағыссыз өткен соңғы бес жылда халықтың ес жинап, етек жапқаны ғой. Әйтпесе, кешегі «Ақтабан шұбырынды» заманында қазақтың талай тайпасы көшке ілесе алмай, жаяу-жалпы босқынға айналған жоқ па еді?!

Шіркін, қайтқан қаздай тізілген қазақтың сол бір көші-ай! Қазақ ұғымында көш-салтанат, көш-береке. Осынау жарық дүниеге паш етер тіршілік көрмесі. Қазақ жорғасы мен жүйрігін көшке мінеді. Бір киер асылын көшкенде киеді. Кілем-кілшесі, оюлы сырмағы жүк үстіне жабылады.

Сөйтіп, жасыл жайлау, бұла табиғат аясында өзінше бір бой жазады. Әйтсе де бүгінгі мына көштің, өткен күндермен салыстырғанда,  тым жұпыны, жүдеу екенін сырт көз бірден-ақ аңғарар еді. (Қ.Жұмаділов)

Көштің бұрынғы көштей салтанат құрмауының себебі

Бұл көш баяғы Қасым хан заманындағы, одан бергі Хақназар, Тәуекел, Есім хандар тұсындағы көк күймеге мініп, көлден-көлге қонып, Сырдан Есілге дейін, Балқаштан Барқытбелге дейін жол бойы сән түзеп, сауық құратын, соныға мал оттатып, асықпай айлап жылжитын салтанатты салқар көш емес-ті. Қазақтан ондай сән қалғалы қашан!

Соңғы жарты ғасырда әр он жыл сайын соқпа дерттей, тойымсыз жұттай қайталап отырған жаугершілік халықтың қанатын қырқып, үрдіс салттардың талайын үзіп жіберді. Ежелгі көш жолдары бұзылды.

Қайта мынау - ұрыс- қағыссыз өткен соңғы бес жылда халықтың ес жинап, етек жапқаны ғой. Әйтпесе, кешегі «Ақтабан шұбырынды» заманында қазақтың талай тайпасы көшке ілесе алмай, жаяу-жалпы босқынға айналған жоқ па еді?!

Шіркін, қайтқан қаздай тізілген қазақтың сол бір көші-ай! Қазақ ұғымында көш-салтанат, көш-береке. Осынау жарық дүниеге паш етер тіршілік көрмесі. Қазақ жорғасы мен жүйрігін көшке мінеді. Бір киер асылын көшкенде киеді. Кілем-кілшесі, оюлы сырмағы жүк үстіне жабылады.

Сөйтіп, жасыл жайлау, бұла табиғат аясында өзінше бір бой жазады. Әйтсе де бүгінгі мына көштің, өткен күндермен салыстырғанда, тым жұпыны, жүдеу екенін сырт көз бірден-ақ аңғарар еді. (Қ.Жұмаділов)

Мәтін жанры