359 Corpus adhūc Ēchō , nōn vōx erat et tamen ūsum

360 garrula nōn alium, quam nunc habet, ōris habēbat

380 dīxerat: “ecquis adest?” et “adest” responderat Ēchō.

391 ante” ait “ēmoriar, quam sit tibi cōpia nostrī”;

402 sīc hanc, sīc aliās undīs aut montibus ortās

403 lūserat hīc nymphās, sīc coetūs ante virīlēs;

407 fōns erat inlīmīs, nitidīs argenteus undīs,

427 inrita fallācī quotiēns dēdit ōscula fontī

426 dumque petit, petitur, pariterque accendit et ārdet.

432 crēdule, quid frūstrā simulācra fugācia captās?

435 nīl habet ista suī; tēcum venitque manetque; 

436 tēcum discēdet, sī tū discēdere possīs!

437 Nōn illum Cereris, nōn illum cūra quiētis 

438 abstrahere inde potest,

446 et placet et videō; sed quod videōque placetque,

483 nōn aliter quam pōma solent, quae candida parte,

484 parte rubent, aut ut variīs solet ūva racēmīs

485 dūcere purpureum nōndum mātūrā colōrem.