Nazywając ulice swoją ojczyzną, podmiot liryczny

Przemówienie do ulic

(w mimowolnej formie piosenki)

Siostry moje, ulice,

chcę wam dziś miłość wyznać:

wy jesteście moja ojczyzna,

mój deszcz i wiatr, i śnieg;

śnieg tak pachnie jak lilia,

deszcz jak wino upija,

idąc wami słyszę, jak mija

szalony XX wiek.

Któż tak potrafi rzewnie

mgłami zasnuć i osnuć?

Któż tak do ucha szepnie:

„Nie smuć się, bracie, nie smuć”.

Wiosną ptaszki i listki,

latem jest kurz złocisty,

jesienią koncert dżdżysty,

a zimą wiatr i śnieg;

śnieg tak pachnie jak lilia,

deszcz jak wino upija,

idąc wami słyszę, jak mija

szalony XX wiek.

Konstanty Ildefons Gałczyński, Przed zapaleniem choinki, [w:] K. I. Gałczyński, Wybór poezji, Wrocław 2003.

3. W     wyrażeniu w mimowolnej formie piosenki słowo mimowolnej sugeruje, że utwór otrzymał formę piosenki

4.Wskaż wers, w którym występuje porównanie.

Wypowiedzenie "Chwile, gdy słuchano nas z zachwytem, pamiętamy przez długie lata" to

W którym z wyrazów pisownia „rz” jest zgodna z tą samą szczegółową zasadą ortograficzną, co zastosowana w wyrazie przyjemność? Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych

W którym wyrazie pisownia „ż” jest zgodna z tą samą zasadą ortograficzną, co zastosowana w wyrazie „można”?

Wyrazem pochodnym o takiej samej budowie słowotwórczej jak wyraz „drogowskaz” jest

Wskaż tytuł poniższego fragmentu:

W głuchej puszczy, przed chatką leśnika,

Rota strzelców stanęła zielona;

A u wrót stoi straż Pułkownika,

Tam w izdebce Pułkownik ich kona.

Z wiosek zbiegły się tłumy wieśniacze:

Wódz to był wielkiej mocy i sławy,

Kiedy po nim lud prosty tak płaczeI

o zdrowie tak pyta ciekawy.

Wskaż tytuł poniższego fragmentu:

– „Jenerale,Czy go znam? – Tam stał zawsze, to działo kierował.

Nie widzę – znajdę – dojrzę – śród dymu się schował:

Lecz śród najgęstszych kłębów dymu, ileż razy

Widziałem rękę jego, dającą rozkazy.

–Widzę go znowu – widzę rękę – błyskawicę,

Wywija, grozi wrogom, trzyma palną świécę,

Biorą go – zginął. – O, nie – skoczył w dół, do lochów!”

–„Dobrze – rzecze Jenerał, – nie odda im prochów”.