ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"รักคือดวงตะวัน รักคือไฟอันร้อนแรงไร้จุดหมาย"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"เจ้าไม้ขีดไฟ ก้านน้อยเดียวดาย แอบรักดอกทานตะวัน"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"เธอเป็นนิทาน ที่ฉันอ่าน ก่อนหลับตาและนอนฝัน”

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"มันตึ๊กๆ ตั๊กๆ ส่างมาตำใจคักเเท้น้อนางเอย"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"ทั้งยุงชุมรุมกัดปัดเปรียะประ       เสียงผัวะผะพึ่บพั่บปุบปับแปะ"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"มันเกือบจะล้ม มันเหนื่อย มันล้าแทบขาดใจ"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"แล้วใครเล่าที่สร้างมันเพียงแค่คิดก็หวาดกลัว"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"เธอมีฉัน แต่ว่าฉันมีใครเล่า"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"ยิ้มให้คนทั้งโลก ร้องไห้กับตัวเอง"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"ฉันเหมือนคนโชคร้าย ที่โดนสาปไว้ ให้พบแต่ผิดหวัง"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"อย่าเลือกงูเห่าเข้าสภา"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"ลมลอดไล่เลี้ยวเรียวไผ่ ออดแอดแอดออดยอดไกว"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"เธอเป็นคนเมืองย่าโม่"

ข้อความต่อไปปรากฏกลวิธีการประพันธ์ใด

"เมื่อมั่งมีมากมายมิตรหมายมอง

เมื่อหม่นหมองมิตรมองเหมือนหมูหมา"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"งามทรงวงดังวาด งามมารยาทนาดกรกราย"

ข้อความต่อไปปรากฏกลวิธีการประพันธ์ใด

"เหมือนถูกทิ้งไว้กลางทาง

เหมือนถูกวางให้เจ็บปวด

เหมือนถูกสร้างให้ร้าวรวด

เหมือนถูกหวดที่หัวใจ"

ข้อความต่อไปปรากฏกลวิธีการประพันธ์ใด

"กาที่ตัวดำ ยังไม่ดำเท่าใจคน"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"เก้าอี้นี้ควรเป็นของคนที่เหมาะสม"

ข้อความต่อไปปรากฏภาพพจน์ใด

"เมืองคนงามแห่งนี้อยู่ในจังหวัดราชบุรี”