Ағашының әр бұтағы жеміс екен, шаруаға жақсы қоныс:

Ей,……! Көршіңмен тату бол, шөбіңе суың жетер

Өзіне жайлау еткен жер, онда жаймай қой семірмес:

Жерін семіз, шөбің шүйгін, қарың мол, топырағың май екен,қадіріңді егін салған ел білер:

Айналаң жапан түз екен,тауыңның асты жез екен:

Жылқы өзі өскен жоқ , ………. сен өсірдің!

«……. өкпелер» деп, сонда қонып кеткен жері:

«Мына шіркіннің баласы тойдым деп қарап отырмас, қарыным ашты деп жылап отырмас. Сиырдың мүйізі, доңыздың құлағы шығып тұрған жер екен»

«Қойдың құлағы тұтам шығып тұрған жер»,-деп тастап кетуге қимаған жері және артына үш қарап қалай атап кеткен

«Тау тасы кеш болғанда қой болып ыңырап жатады екен, Тоқты қысыр қалмайтын жер екен»

«Ат ерін алмайтын жер екен. Бауырында тұзы бар екен,тұзы ауыр екен,бір түн түнеп кетемін деген адам, бір жұма тоқтап қалады екен»

Баянауылдың қоныс болып тұрғаны-

«Мына шіркіннің топырағы асыл екен. Алты ай мініп арықтаған ат, бір айда майға бітетін жер екен. ЖЫЛҚЫНЫҢ ҚОНЫСЫ ЕКЕН»

Өлеңтінің ….. -май

Шілдертінің …..-май

Айналаң аз одан басқа мінің жоқ, табылмайтын жер екенсің

«Жары мен суы тең, жарлысы мен байы тең болатын жер екен»

«Алты күнде ат семіртіп мінетін жер екен»

«Ағар суы бал татыған, ақ шабағы май татыған жер екен»

«Сарыарқаның тұзыдығы екен»

«Сарыарқаның маусымы екен»

«Басы байтақ, аяғы тайпақ қоныс екен, Қаратауды жайласам, …… бойын қыстасам, қоныс болуға сонда ғана дұрыс екен»

«Сиыр тұқымы үзілмейтін жер екен»