กลบท

อินทรวิเชียร์ฉันท์ ๑๑

กาพย์ยานี ๑๑

กาพย์ฉบัง ๑๖

บิดามารดาคือเจ้าชีวิตผู้มีพระคุณอันยิ่งใหญ่หลวงเกินคำบรรยาย

ผู้เป็นอภิชาตบุตรย่อมรำลึกถึงคุณของบิดามารดาเสมอ

เราควรรำลึกถึงพระคุณของบิดามารดาและพึงสนองคุณท่าน

ผู้เป็นบุตรเปรียบเสมือนแก้วตาดวงใจที่รักยิ่งของบิดามารดาเสมอ

พระคุณของบิดามารดาซึ่งเป็นสิ่งสุดประเสริฐนั้น ยิ่งใหญ่กว่าเขาหินและแผ่นดิน

พระคุณของบิดามารดาซึ่งเป็นสิ่งสุดประเสริฐนั้น ยิ่งใหญ่กว่าผืนฟ้า

พระคุณของบิดามารดาซึ่งเป็นสิ่งสุดประเสริฐนั้น ยิ่งใหญ่กว่าสามโลกรวมกัน

พระคุณของบิดามารดาซึ่งเป็นสิ่งสุดประเสริฐนั้น ยิ่งใหญ่กว่าผืนน้ำ

ลูกทุกคนเป็นหนี้บุญคุณพ่อแม่ ซึ่งหากชดใช้ไม่หมดในชาตินี้ จะต้องตามไปชดใช้ในชาติหน้า

ผู้เป็นบิดามารดาต่างก็รักและอาทรบุตรของตนดังไข่ในหิน

พระคุณของบิดามารดาช่างยิ่งใหญ่ล้นพ้นเกินกว่าที่บุตรจะทดแทนได้หมด

ผู้เป็นบุตรควรรำลึกพระคุณของบิดามารดาและตอบแทนท่า

โคลงสี่สุภาพ

กาพย์ยานี ๑๑

อินทรวิเชียรฉันท์

กาพย์ฉบัง ๑๖

มีจิตใจเมตตากรุณาและเอื้ออารี

ครูทุกคนถือครบเบญจศีลและเบญจธรรม

มีใจเป็นธรรมไม่ลำเอียง

ไม่หวงวิชาในการสอน

ครูอาจารย์คอยสั่งสอนให้ศิษย์รู้ในสิ่งที่ไม่รู้และอบรมให้ศิษย์ละในสิ่งที่ไม่ควรทำ

ครูอาจารย์เป็นผู้มีเมตตาคอยให้ความรักและห่วงใยศิษย์เหมือนเป็นลูกหลาน

ศิษย์ควรรำลึกถึงบุญคุณอันยิ่งใหญ่ของครูอาจารย์

ครูเป็นแม่พิมพ์ของชาติ เมื่อครูเป็นคนเช่นไร ย่อมสอนให้ศิษย์เป็นคนเหมือนครู

สอนให้รักชาติ

สอนการรักษาศีล

สอนเกี่ยวกับการเกิด แก่ เจ็บ ตาย

สอนให้อยู่ในความกตัญญูต่อผู้มีพระคุณ

ชนนี, ธรา

พสุน, ธรา

ภูผา, ชนก

ชนก, ชนนี

ชนกคุณ = พระคุณของพ่อ

บูชไนย = ความจริงอันประเสริฐ

คุณานันต์ = มีคุณมากเกินนับได้

อนุสาสน์ = คำสั่งสอน

แผ่นดิน, ระบำ, เนื้อความ

ระบำ, เนื้อความ, แผ่นดิน

จากไกล, แผ่นดิน, เนื้อความ

ท้องฟ้า, แผ่นดิน, ยาผง

ธรรมมะคือคุณากร ส่วนชอบสาธร

ดุจดวงประทีปชัชวาล

สมญาเอารสทศพล มีคุณอนนต์

อเนกจะนับเหลือตรา

อนึ่งข้าคำนับน้อม ต่อพระครูผู้การุญ

โอบเอื้อและเจือจุน อนุสาสน์ทุกสิ่งสรรพ์

องค์ใดพระสัมพุทธ สุวิสุทธสันดาน

ตัดมูลเกลศมาร บมิหม่นมิหมองมัว

ขจัดเขลาบรรเทาโม- หะจิตมืดที่งุนงม

กังขา ณ อารมณ์ ก็สว่างกระจ่างใจ

ทางบรรเทาทุกข์ และชี้สุขเกษมสานต์

ชี้ทางพระนฤพาน อันพ้นโศกวิโยคภัย

ข้าขอนบชนกคุณ ชนนีเป็นเค้ามูล

ผู้กอบนุกูลพูน ผดุงจวบเจริญวัย

ธรรมใดนับโดยมรรคผล เป็นแปดพึงยล

และเก้ากับทั้งนฤพาน

ทั้งองค์/ฐานรานร้าวถึง/เก้าแฉก

เผยอแยกยอด/ทรุดก็/หลุดหัก

โอ้เจดีย์/ที่สร้างยัง/ร้าง/รัก

เสียดายนัก/นึกน่าน้ำตา/กระเด็น

กระนี้หรือ/ชื่อเสียง/เกียรติยศ

จะมิหมด/ล่วงหน้า/ทันตาเห็น

เป็นผู้ดีมี/มากแล้ว/ยากเย็น

คิดก็เป็น/อนิจจังเสีย/ทั้งนั้น

คิดถึงบาทบพิตรอดิศร อ่านว่า อะ-ดิด-สอน

ข้าขอเคารพอภิวันท์ อ่านว่า อะ-พิ-วัน

ข้าขอคำนับอภิวาท อ่านว่า อับ-พิ-วาด

ข้าขอเคารพอภิวันท์ อ่านว่า อบ-พิ-วัน

คำนมัสการพระพุทธคุณ, คำนมัสการมาตาปิตุคุณ

คำนมัสการพระธรรมคุณ, คำนมัสการมาตาปิตุคุณ

คำนมัสการพระธรรมคุณ, คำนมัสการพระสังฆคุณ

คำนมัสการพระพุทธคุณ, คำนมัสการอาจาริยคุณ

กลอนสุภาพ

กาพย์ยานี 11

อินทรวิเชียรฉันท์ 11

โคลงสุภาพ 11

เมตตา กรุณา เอียงเอน

ภูผา คำนับ การุณ

โอบเอื้อ เจือจุน อนุสาสน์

นิยม นุกูล ฟูมฟัก

ตั้งใจ จงใจ

ไม่ตั้งใจ ไม่จงใจ

จริงใจ สนใจ

ไม่จริงใจ ไม่สนใจ