P

Mg

K

Ca

Cu

ขนราก – คอร์เทกซ์ – เอนโดเดอร์มิส – เพริไซเคิล – วาสคิวลาร์บันเดิล – พิธ

เอพิเดอร์มิส – คอร์เทกซ์ - เวสเซลล์เมมเบอร์ - ซีฟทิวบ์เมมเบอร์-พิธ

ขนราก – เวสเซลเมมเบอร์ – ไซเลมพาเรงคิมา – ไซเลมไฟเบอร์ – คอมพาเนียนเซลล์ –ซีฟทิวบ์เมมเบอร์

เทรคีด – เวสเซลเมมเบอร์ – ไซเลมพาเรงคิมา – ไซเลมไฟเบอร์ – คอมพาเนียนเซลล์ – ซีฟทิวบ์เมมเบอร์

พิธ - เอนโดเดอร์มิส – เพริไซเคิล – วาสคิวลาร์บันเดิล – พิธ

fiber

companion cell

parenchyma

sclerenchyma

sieve tube

Epidermis cell

Mesophyll Epidermis cell

Upper epidermis

Spongy parenchyma

Palisade parenchyma

cuticle

apoplast

stoma

hydathodes

lenticel

A B และ C

ไม่มีข้อใดถูกต้อง

B และ C

A และ B

A และ C

ต้นทุเรียนมีแคมเบียม ต้นหมากไม่มีแคมเบียม

เซลล์ของต้นทุเรียนแบ่งตัวได้รวดเร็วกว่าเซลล์ของต้นหมาก

ต้นทุเรียนไม่มีแคมเบียม ต้นหมากมีแคมเบียม

ต้นทุเรียนมีการเรียงตัวของกลุ่มท่อลำเลียงเป็นระเบียบมากกว่าต้นหมาก

จำนวนกลุ่มท่อลำเลียงของต้นทุเรียนมีมากกว่าต้นหมาก

A รากพืชใบเลี้ยงคู่ B รากพืชใบเลี้ยงเดี่ยว

A ลำต้นพืชใบเลี้ยงคู่ B ลำต้นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว

A ลำต้นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว B ลำต้นพืชใบเลี้ยงคู่

A รากพืชใบเลี้ยงเดี่ยว B รากพืชใบเลี้ยงคู่

A ลำต้นพืชใบเลี้ยงคู่ B รากพืชใบเลี้ยงคู่

กราฟที่ 2 แสดงอัตราการคายน้ำของพืช A ซึ่งเจริญได้ดีในพื้นที่ทะเลทราย

กราฟที่ 1 แสดงอัตราการคายน้ำของพืช A ซึ่งเจริญได้ดีในพื้นที่ทะเลทราย

กราฟที่ 2 แสดงอัตราการคายน้ำของพืช B ซึ่งเจริญได้ดีในพื้นที่ป่าดิบชื้น

กราฟที่ 1 แสดงอัตราการคายน้ำของพืช B ซึ่งเจริญได้ดีในพื้นที่ทะเลทราย

กราฟที่ 2 แสดงอัตราการคายน้ำของพืช A ซึ่งเจริญได้ดีในพื้นที่ป่าดิบชื้น

อัตราการลำเลียงอาหารจะเพิ่มขึ้นเมื่อเพิ่มระดับอุณหภูมิ

อาหารสามารถลำเลียงได้จากยอดไปสู่รากและจากรากไปสู่ยอด

หากเนื้อเยื่อโฟลเอ็มถูกทำลายการลำเลียงอาหารจะหยุดลง

อาหารที่ลำเลียงผ่านท่อโฟลเอ็มส่วนใหญ่เป็นแป้ง

แรงดันเต่งในซีฟทิวป์จะผลักดันให้อาหารเคลื่อนที่จากเซลล์ต้นทางไปยังเซลล์ปลายทาง

รากเน่า

รากขาดน้ำ

รากไม่เจริญเติบโต

รากอวบน้ำ

รากแห้ง

โฟลเอ็ม ไซเลม โฟลเอ็ม

ไซเลม โฟลเอ็ม ไซเลม

โฟลเอ็ม แคมเบียม ไซเลม

ไซเลม แคมเบียม โฟลเอ็ม

ไซเลม โฟลเอ็ม แคมเบียม

Mo

P

K

S

Mg

ไฟเบอร์

เทรคีต

ซีฟทิวบ์

เวสเซล

พาเรงคิมา

ตำแหน่งเดิม ต้นไม้สูงขึ้นและลำต้นกว้างขึ้น

ตำแหน่งเดิม ต้นไม้สูงขึ้นแต่ลำต้นกว้างเท่าเดิม

ตำแหน่งสูงกว่าเดิม ต้นไม้สูงขึ้นและลำต้นกว้างขึ้น

ตำแหน่งสูงกว่าเดิม ต้นไม้สูงขึ้นแต่ลำต้นกว้างเท่าเดิม

ข้อมูลไม่เพียงพอ จึงไม่สามารถสรุปได้

รากแขนงเกอดจากผิวด้านนอกของเซลล์ที่ยืดยาวออกมา

ส่วนที่อยู่ปลายสุดของรากพืชเป็นเนื้อเยื่อเจริญ

เทรคีตจัดเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อเยื่อไซเล็ม

ขนรากเจริญมาจากเพอริไซเคิล

พืชใบเลี้ยงเดี่ยวทุกชนิดไม่มีแคมเบียม

Palisade cell, stoma

Spongy cell, stoma

Vascular bundle, palisade cell

Palisade cell, spongy cell

Vascular bundle, stoma

ขนาดของท่อไซเล็มใหญ่กว่าท่อโฟลเอ็ม

ไม่มีท่อไซเล็มและท่อโฟลเอ็มในขนรากที่ดูดน้ำ

พืชลำเลียงน้ำทางท่อไซเล็ม และลำเลียงซูโครสทางท่อโฟลเอ็ม

พืชลำเลียงแป้งที่สร้างจากใบไปสะสมที่ราก และลำเลียงน้ำตาลไปใช้ที่ยอดทางท่อโฟลเอ็ม

เมื่อศึกษาเซลล์เนื้อเยื่อท่อลำเลียงด้วยสีย้อมซาฟรานิน ไซเล็มจะติดสีแดง

คลอรีน

แคลเซียม

ฟอสฟอรัส

โพแทสเซียม

ไอโอดีน

มะพร้าว​ แสม​ มังคุด

ถั่วเขียว​ มันเทศ​ โกงกาง

มะม่วงกิ่งตอน​ แพงพวยน้ำ​ ข้าวโพด

มะละกอ​ มันแกว​ ลำพู

มะม่วงเพาะเมล็ด มันสำปะหลัง กล้วยไม้

มันฝรั่ง

มันสำปะหลัง

กระชาย

แคร์รอต

หัวไชเท้า

เปลือกไมั, กระพี้ไม้

เอนโดเดอร์มิส, เนื้อไม้

เนื้อเยื่อชั้นผิวของใบ, เอ็มบริโอ

เอนโดเดอร์มิส, เพอริไซเคิล

เปลือกไม้, เนื้อเยื่อชั้นผิวของใบ

การเคลื่อนที่ของน้ำในดินเข้าสู่ xylem ทาง apoplast pathway

การเคลื่อนที่ของน้ำในดินเข้าสู่ xylem ทาง symplast pathway

การเคลื่อนที่ของน้ำใน xylem จากรากไปยังใบ

การเคลื่อนที่ของน้ำตาลจากใบไปสู่รากผ่าน phloem

การเคลื่อนที่ของน้ำตาลจาก phloem เข้าสู่ผล

รากพืช

ไซเล็มบริเวณราก

ไซเล็มบริเวณลำต้น

ใบพืช

อากาศภายนอก

รากของพืช

ขนของสัตว์

ลำต้นของพืช

ใบของพืช

กระดูกของสัตว์

สูง / เปิด / สูง

ต่ำ / ปิด / ต่ำ

สูง / เปิด / ต่ำ

ต่ำ / ปิด / สูง

ต่ำ / เปิด / ต่ำ

Fiber

Sclereid

Companion cell

Parenchyma cell

Collenchyma cell

ก และ ข

ค และ ง

ก ข และ ค

ข ค และ ง

ก ข ค และ ง

เป็นเซลล์มีชีวิต

พบในบริเวณลำต้น ก้านใบ และแผ่นใบ

มักพบในบริเวณอวัยวะของพืชที่ไม่เจริญ

มีผนังเซลล์ปฐมภูมิบางสม่ำเสมอไม่

เท่ากัน

ช่วยสร้างความแข็งแรงให้แก่พืช

ไซเล็ม – ลำเลียงน้ำและอาหาร

คอร์ก – ป้องกันเนื้อเยื่อภายใน

โฟลเอ็ม – ลำเลียงน้ำและธาตุอาหาร

เอพิเดอร์มิส – เพิ่มความแข็งแรงแก่พืช

พาเรงคิมา - ป้องกันการระเหยของน้ำ

ที่อยู่ในเซลล์

Fiber

Sclereid

Vessel

Sieve tube

Tracheid

วาสคิวลาร์แคมเบียม ไซเล็มปฐมภูมิ

ไซเล็มทุติยภูมิ

วาสคิวลาร์แคมเบียม ไซเล็มทุติยภูมิ

ไซเล็มปฐมภูมิ

วาสคิวลาร์แคมเบียม โฟลเอ็มปฐมภูมิ

ไซเล็มทุติยภูมิ

วาสคิวลาร์แคมเบียม โฟลเอ็มปฐมภูมิ

โฟลเอ็มทุติยภูมิ

วาสคิวลาร์แคมเบียม โฟลเอ็มทุติยภูมิ

โฟลเอ็มปฐมภูมิ

ไซเล็มปฐมภูมิ ไซเล็มทุติยภูมิ

วาสคิวลาร์แคมเบียม

ไซเล็มทุติยภูมิ ไซเล็มปฐมภูมิ

วาสคิวลาร์แคมเบียม

โฟลเอ็มปฐมภูมิ โฟลเอ็มทุติยภูมิ

วาสคิวลาร์แคมเบียม

วาสคิวลาร์แคมเบียม โฟลเอ็มปฐมภูมิ

โฟลเอ็มทุติยภูมิ

โฟลเอ็มทุติยภูมิ โฟลเอ็มปฐมภูมิ

วาสคิวลาร์แคมเบียม

บริเวณหมวกราก

บริเวณที่มีการแบ่งเซลล์

บริเวณที่เซลล์เจริญเต็มที่

บริเวณเซลล์มีการขยายขนาดตามยาว

บริเวณเซลล์เปลี่ยนแปลงไปทำหน้าที่

สตีล

โฟลเอ็ม

คอร์เท็กซ์

เอพิเดอร์มิส

เอนโดเดอร์มิส

เรียงตัวเป็นแฉก

เรียงตัวกระจัดกระจาย

เรียงตัวเป็นแนววงกลม

เรียงตัวเป็นสี่เหลี่ยม

เรียงตัวเป็นกระจุกอยู่กลางลำต้น

บัวสายมีปากใบอยู่ด้านบนสุดของใบ

เท่านั้น

ด้านบนของใบมีชั้นคิวทิเคิลช่วยลดการ

สูญเสียน้ำ

สาหร่ายหางกระรอกจะมีปากใบอยู่

โดยรอบใบเท่า ๆ กัน

เซลล์เอพิเดอร์มิสบนใบพืชทั่วไปไม่มี

คลอโรพลาสต์ยกเว้นเซลล์คุม

ปากใบของพืชทั่วไปนั้นพบที่ด้านล่าง

ของใบ (ท้องใบ) มากกว่าด้านบนของใบ (หลังใบ)

Xylem / รากพืชใบเลี้ยงคู่

Phloem / รากพืชใบเลี้ยงเดี่ยว

Xylem / ลำต้นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว

Phloem / ลำต้นพืชใบเลี้ยงเดี่ยว

Phloem / ลำต้นพืชใบเลี้ยงคู่