ละครชาตรี จะแสดงในโรงละครเท่านั้น

ละครในและละครนอก ปรับปรุงมาจากละครชาตรี

ละครในจะแสดงในพระราชวัง นักแสดงเป็นชายล้วน

ละครนอกจะแสดงในเขตพระราชวังหรือนอกเขตพระราชฐานก็ได้

เพราะสถานการณ์บ้านเมืองไม่สงบ

เพราะพระเจ้ากรุงธนบุรีไม่นิยมการละครไทย

เพราะไม่มีผู้สืบทอดท่ารำละครจากสมัยอยุธยาไว้

เพราะประชาชนนิยมการแสดงละครตะวันตกมากกว่า

รัชกาลที่ 1

รัชกาลที่ 2

รัชกาลที่ 3

รัชกาลที่ 4

มีการจัดตั้งโรงเรียนเพื่อฝึกหัดการแสดงละคร

มีการพัฒนาละครนอก โดยนำผู้หญิงเข้ามาแสดง

มีการจัดแสดงละครในรูปแบบของคณะที่เป็นเอกชน

มีการบัญญัติข้อห้ามในการแสดงละครที่มิใช่ละครหลวง

จัดทำตำราฟ้อนรำ

จัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดการแสดงละคร

นำการแสดงละครของไทยไปโชว์ที่ต่างประเทศ

ส่งเสริมให้มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมในการแสดงละครของนานาชาติ

อิเหนา – พระอภัยมณี

พิกุลทอง – รามเกียรติ์

แก้วหน้าม้า – ปลาบู่ทอง

อุณรุท – โสนน้อยเรือนงาม

ละครรำ

ละครเสภา

ละครพันทาง

ละครดึกดำบรรพ์

ทำให้สิ้นเปลืองงบประมาณ

ทำให้ละครไม่มีมิติที่น่าสนใจ

ทำให้การแสดงไม่มีคุณภาพ และไม่น่าสนใจ

ทำให้เกิดความไม่เหมาะสมในการแสดงละคร

เป็นผู้ที่ถูกเลือกให้รักษาละครไทย

เป็นผู้ที่กำหนดหลักสูตรละครไทยในปัจจุบัน

เป็นผู้ที่ได้รับการยอมรับจากสังคมการละคร

เป็นผู้ที่ถ่ายทอดแบบแผนลีลาท่ารำให้กับคนรุ่นหลัง

การแสดงอารมณ์ผ่านท่ารำโดยใช้จินตนาการ

การแสดงท่ารำแทนคำพูด รวมถึงการแสดงอารมณ์

การแสดงท่ารำด้วยคำพูด ไม่รวมถึงการแสดงอารมณ์

การแสดงอารมณ์ที่ผู้ชมไม่สามารถคาดเดาการแสดงได้

การต่อสู้

การแสดงความรัก

กิริยาไป-มาของตัวละคร

การยกยอ สรรเสริญตัวละคร

เพื่อช่วยเสริมให้เวทีมีความแข็งแรงมากยิ่งขึ้น

เพื่อช่วยเสริมให้นักแสดงมีกำลังใจในการแสดง

เพื่อช่วยเสริมให้ละครรำมีความสมบูรณ์มากยิ่งขึ้น

เพื่อช่วยเสริมให้ผู้ชมเข้าใจเนื้อหาของละครรำมากขึ้น

ชฎา

กรองศอ

ปั้นเหน่ง

กรรเจียกจอน

ใช้จินตนาการประกอบการวิจารณ์และประเมินคุณภาพการแสดง

ใช้ทัศนคติและความรอบรู้เกี่ยวกับละครเฉพาะตน

ใช้ความรู้ในศิลปะทุกแขนงและมีวิสัยทัศน์กว้างไกล

ใช้อารมณ์ความรู้สึกของผู้ชมประกอบการวิจารณ์และประเมินการแสดง

ตัวละครที่เรียบร้อย รูปร่างเตี้ย

ตัวละครที่ท่วงท่าว่องไว ไม่เรียบร้อย

ตัวละครที่มีท่าทางตลก รูปร่างสูงโปร่ง

ตัวละครที่งดงาม รูปหน้ารับกับชฎา รูปร่างสัดทัด

สะท้อนให้เห็นถึงความอลังการของไทย

สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นละครของไทย

สะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของวัฒนธรรมไทย

สะท้อนให้เห็นถึงความงามและคุณค่าทางวัฒนธรรมไทย

ลีลาท่ารำถูกต้องตามแบบแผน

ตัวละครแต่ละตัวมีหน้าตาที่คล้ายคลึงกัน

ลีลาท่ารำของตัวละครแต่ละตัวแตกต่างกันชัดเจน

ตัวละครแสดงท่ารำบทได้เหมาะสมตามบทบาท

เป็นเพลงที่แสดงถึงอารมณ์ขบขัน

เป็นเพลงที่แสดงอาการเศร้าโศกเสียใจ

เป็นเพลงที่แสดงถึงชัยชนะของตัวละคร

เป็นเพลงที่แสดงอาการเล้าโลมเกี้ยวพาราสี

ละครนอก ละครใน

ละครใน ละครชาตรี

ละครชาตรี ละครนอก

ละครดึกดำบรรพ์ ละครใน

1,3,5

2,4,6

3,4,5,

4,1,1

2,5,2

5,3,6

3,1,3

1,2,3

5,5,6

4,2,6

1,3,2

2,3,2

4,2,5

1,1,6

3,2,5

4,5,3

5,4,5

1,4,6

2,3,2

5,5,5