ถึงหน้าวังดังหนึ่งใจจะขาด คิดถึงบาทบพิตรอดิศร

เคยทรงแต่งแปลงบทพจนารถ  เคยรับราชโองการอ่านฉลอง

ทั้งปิ่นเกล้าเจ้าพิภพจบสากล ให้ผ่องพ้นภัยสำราญผ่านบุรินทร์

สิ้นแผ่นดินสิ้นนามตามเสด็จ ต้องเที่ยวเตร็ดเตร่หาที่อาศัย

เคยรับราชการอยู่ใกล้ชิดพระยุคลบาท

เคยรับใช้ให้สำราญพระราชหฤทัย

เคยเป็นบาทบริจาริกา

เคยถวายเครื่องพระสุคนธ์

สุโขทัย

พระนครศรีอยุธยา

ธนบุรี

ลพบุรี

สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์

ถึงบางพูดพูดีเป็นศรีศักดิ์ มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต

นี่หรือจิตคิดหมายมีหลายใจ ที่จิตใครจะเป็นหนึ่งอย่าพึงคิด

โอ้พระคุณสูญลับไม่กลับหลัง แต่ชื่อตั้งก็ยังอยู่เขารู้ทั่ว

ถึงบางหลวงเชิงรากเหมือนจากรัก สู้เสียศักดิ์สังวาสพระศาสนา

ถึงบางเดื่อโอ้มะเดื่อเหลือประหลาด บังเกิดชาติแมลงหวี่มีในไส้

ถึงอารามนามวัดประโคนปัก ไม่เห็นหลักลือเล่าว่าเสาหิน

ถึงบางโพโอ้พระศรีมหาโพธิ ร่มนิโรธรุกขมูลให้พูนผล

คำสอนเรื่องการพูด

แง่คิดเกี่ยวกับความจริงของชีวิต

ไม่ประมาทและไว้วางใจใครง่าย ๆ

การประพฤติตนอยู่ในศีลธรรม

ใช้ภาพพจน์อุปมา

ใช้คำหลายความหมาย

มีการเล่นเสียงพยัญชนะ

มีการเล่นคำ

รัชกาลที่ 2

รัชกาลที่ 3

สุนทรภู่

พระพุทธเจ้า

กลอนนิราศมีลักษณะคล้ายกลอนสุภาพ   

ขึ้นต้นด้วยวรรครับและจะแต่งต่อไปอีกโดยไม่จำกัดจำนวนบท

คำสุดท้ายในวรรคส่งต้องจบลงด้วยคำว่า “เอย”

วรรคหน้ามี 5 คำ และวรรคหลังมี 6 คำ

ณเดช

มาริโอ้

เจมส์จิ

วิเชษฐ์