๒.  วรรณคดีประเภทนิราศมักนิยมแต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทใด

๓.  นิราศภูเขาทองมีคุณค่าด้านวรรณศิลป์ ในด้านใด

๔.                    “ ไปพ้นวัดทศันาริมท่าน้ำ                         แพประจำจอดรายเขาขายของ

            มีแพรผ้าสารพัดสีม่วงตอง                                    ทั้งสิ่งของขาวเหลืองเครื่องสําเภา ”

     คำที่ขีดเส้นใต้หมายความว่าอย่างไร

โอ้ผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร                          แต่ปางก่อนเคยเฝ้าทุกเช้าเย็น”

     คำว่า “บาทบพิตรอดิศร” หมายถึงใคร

๖.  คำประพันธ์ในบทใดที่แสดงความน้อยเนื้อต่ำใจของสุนทรภู่มากที่สุด

๗.  “ ถึงบางเดื่อโอ้มะเดื่อเหลือประหลาด        บังเกิดชาติแมลงหวี่มีในไส้

เหมือนคนพาลหวานนอกย่อมขมใน                        อุปไมยเหมือนมะเดื่อเหลือระอา” 

         บทประพันธ์บทนี้ตรงกับสำนวนใด

๘.  บทประพันธ์ในข้อใดมีลักษณะทางวรรณศิลป์เด่นชัดที่สุด

“ถึงบ้านญวนล้วนแต่แลสะพรั่ง                  มีข้องขังกุ้งปลาไว้ค้าขาย

            ตรงหน้าโรงโพงพางเขาวางราย                      พวกหญิงชายพร้อมเพรียงมาเมียงมอง”

       บทประพันธ์นี้กล่าวถึงเนื้อความเกี่ยวกับเรื่องใดเป็นสำคัญ

“งิ้วนรกสิบหกองคุลีแหลม                        ดังขวากแซมเสียมแทรกแตกไสว

            ใครทำชู้คู่ท่านครั้นบรรลัย                                     ก็ต้องไปปีนต้นน่าขนพอง”

๑๐.  บทประพันธ์นี้ให้คติสอนใจในเรื่องใด

          “กบเกิดในสระใต้                                   บัวบาน

  ฤาห่อนรู้รสมาลย์                                                 หนึ่งน้อย

            ภุมราอยู่ไกลสถาน                                              นับโยชน์ ก็ดี

            บินโบกมาค้อยค้อย                                             เกลือกเคล้าเสาวคนธ์”

     พฤติกรรมของกบจากโคลงบทนี้ตรงกับสำนวนใดมากที่สุด

“นกน้อยขนน้อยแต่                                 พอตัว

            รังแต่งจุเมียผัว                                                    อยู่ได้

            มักใหญ่ย่อมคนหัว                                               ไพเพิด

            ทำแต่พอตัวไซร้                                                  อย่าให้คนหยัน”

     จากบทประพันธ์ข้อใดสรุปใจความได้ถูกต้อง

“ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น                                รักเรียน

            ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร                                             ผ่ายหน้า

            คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน                                    วนจิต

            กลอุทกในตะกร้า                                               เปี่ยมล้นฤามี”   

     จากบทประพันธ์ข้างต้นสอนในเรื่องใด

“อ่อนหวานมานมิตรล้น                           เหลือหลาย

            หยาบบ่มีเกลอกราย                                            เกลื่อนใกล้

            ดุจดวงศศิฉาย                                                    ดาวดาษ ประดับนา

            สุริยส่องดาราไร้                                                  เมื่อร้อนแรงแสง”

      คนที่พูดจาหยาบคายเปรียบกับสิ่งใดดังที่กล่าวไว้ในโคลงโลกนิติ

ข้อใดไม่ปรากฎอุปมาโวหาร

“ยอข้ายอเมื่อแล้ว                       การกิจ

            ยอยกครูยอสนิท                                     ซึ่งหน้า

            ยอญาติประยูรมิตร                                 เมื่อลับ หลังแฮ

            คนหยิ่งแบกยศบ้า                                   อย่ายั้งยอควร”  

     จากโคลงโลกนิติบทนี้ให้คุณค่าทางด้านวรรณศิลป์ในด้านใดเด่นชัดที่สุด

“เว้นวิจารณ์ว่างเว้น                     สดับฟัง

            เว้นที่ถามอันยัง                                      ไป่รู้

            เว้นเล่าลิขิตสัง-                                      เกตว่าง เว้นนา

            เว้นดั่งกล่าวว่าผู้                                     ปราชญ์ได้ฤามี”

     ใครสามารถนำแนวคิดจากโคลงโลกนิติบทนี้ไปปรับใช้ได้ดีที่สุด

คำสอนใดนักเรียนไม่ควรยึดถือปฏิบัติตาม

ผู้ที่หวังประสบความสำเร็จทางด้านการศึกษา ควรยึดโคลงข้อใดเป็นเครื่องเตือนใจตน

ถ้านักเรียนต้องการปฏิบัติตนให้สามารถดำเนินชีวิตอยู่ในสังคมด้วยความไม่ประมาท

นักเรียนควรทำตาม          บทประพันธ์ในข้อใดเพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติตน