เขาสูงอาจวัดวา    กำหนด
จิตมนุษย์นี้ไซร้    ยากแท้หยั่งถึง

อ่อนหวานมานมิตรล้น เหลือหลาย

หยาบบ่มีเกลอกลาย เกลื่อนใกล้

นาคีมีพิษเพี้ยง    สุริโย
เลื้อยบ่ทำเดโช    แช่มช้า
พิษน้อยหยิ่งโยโส    แมลงป่อง
ชูแต่หางเองอ้า    อวดอ้างฤทธี

ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น         นักเรียน
ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร         ผ่ายหน้า
คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน     วนจิต
กลอุทกในตระกร้า       เปี่ยมล้นฤามี

รักกันอยู่ขอบฟ้า    เขาเขียว
เสมออยู่หอแห่งเดียว    ร่วมห้อง

อ่อนหวานมานมิตรล้น    เหลือหลาย
หยาบบ่มีเกลอกราย    เกลื่อนใกล้

กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นคืนสนอง

เห็นกงจักรเป็นดอกบัว

นิวนิวช่วยเหลือเพื่อนในยามที่เพื่อนลำบากเสมอ

พีพีไม่เคยแบ่งปันหรือช่วยเหลือเพื่อนเลย

มนต์ยาผูกนานหึง    หายเสื่อม
ผูกเพื่อไมตรีนั้น    แน่นเท้าวันตาย

ห้ามอายุให้หัน    คืนเล่า
ห้ามดังนี้ไว้ได้    จึ่งห้ามนินทา

เมย์ กล่าวว่า คนเราเมื่อตายไปความดีที่เคยทำไว้จะทำให้ได้ขึ้นสวรรค์

นนท์ กล่าวว่า เมื่อเราตายไปร่างก็สลายไป สิ่งที่ยังอยู่ คือ ความดี ความชั่วที่เคยทำไว้

ความรู้ดูยิ่งล้ำ    สินทรัพย์
คิดค่าควรเมืองนับ    ยิ่งไซร้

เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม    ดนตรี
อักขระห้าวันหนี    เนิ่นช้า

เสียสินสงวนศักดิ์ไว้    วงศ์หงส์
เสียศักดิ์สู้ประสงค์    สิ่งรู้

คุณแม่หนาหนักเพี้ยง    พสุธา
คุณบิดรดุจอา-    กาศกว้าง