Worksheetstest 1. //pk
Total questions: 40
Worksheet time: 42mins
Założenie, zgodnie z którym współsprawstwo zachodzi, gdy zachowanie współdziałającego stanowi istotny wkład w popełnione przestępstwo, choćby nie realizował on osobiście żadnego ze znamion czynu zabronionego, charakterystyczne jest dla:
formalno-obiektywnej koncepcji współsprawstwa
koncepcji formalnej z elementami subiektywnymi
materialno-obiektywnej koncepcji współsprawstwa
Sąd wymierza w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy:
nie przekraczając jednak 540 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach
nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 3 lat ograniczenia wolności albo 25 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach
nie przekraczając jednak 4500 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach
nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach
Usiłowanie jako etap realizacji przestępstwa:
poprzedza dokonanie każdego typu czynu zabronionego
poprzedza dokonanie tylko przestępstw materialnych
jest karalne tylko wówczas, gdy ustawa tak stanowi
nie jest możliwe przy przestępstwach, których stronę podmiotową stanowi tzw. świadoma nieumyślność
Zgodnie z przeważającym w doktrynie poglądem przestępstwo w formie sprawstwa polecającego dokonane jest w momencie:
wydania polecenia wykonania czynu zabronionego przez sprawcę polecającego
wywołania zamiaru popełnienia czynu zabronionego u sprawcy bezpośredniego
choćby usiłowania lub karalnego przygotowania do popełnienia czynu zabronionego przez sprawcę bezpośredniego
dokonania czynu zabronionego przez sprawcę bezpośredniego
Zgody skazanego wymaga nałożenie obowiązku probacyjnego:
wykonywania pracy zarobkowej, do nauki lub przygotowania się do zawodu
poddania się terapii uzależnień
poddania się terapii, w szczególności psychoterapii lub psychoedukacji
uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno-edukacyjnych
Przypisanie zamiaru popełnienia czynu zabronionego wymaga stwierdzenia, że:
sprawca obejmował swoją świadomością realizację znamion strony podmiotowej
sprawca świadom był bezprawności podejmowanego zachowania
celem sprawcy było popełnienie czynu zabronionego
sprawca chciał popełnienia czynu zabronionego lub na to się godził
Sprawcy kradzieży (art. 278 § 1 k.k.) określonej kwoty pieniężnej sąd może wymierzyć karę grzywny:
na podstawie art. 278 § 1 k.k., bowiem wymierzenie jej na innej podstawie nie jest możliwe
na podstawie art. 33 § 2 k.k., bowiem sprawca w wyniku przestępstwa osiągnął korzyść majątkową
na podstawie art. 71 § 1 k.k. obok kary pozbawienia wolności, ale tylko w razie warunkowego zawieszenia jej wykonania
na podstawie art. 33 § 2 k.k. obok kary pozbawienia wolności, ale tylko w razie warunkowego zawieszenia jej wykonania
Środkiem karnym nie jest:
pozbawienie praw publicznych
podanie wyroku do publicznej wiadomości
nawiązka
przepadek
(46 § 1) Obowiązek naprawienia szkody jako środek kompensacyjny sąd
) orzeka tylko na wniosek pokrzywdzonego lub innej uprawnionej osoby, nie może natomiast orzec z urzędu
jest zobowiązany orzec w razie złożenia wniosku przez pokrzywdzonego lub inną osobę uprawnioną
orzeka tylko na wniosek oskarżyciela publicznego
orzeka również ex officio
W przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary, dozór:
jest obligatoryjny w stosunku do sprawcy przestępstwa nieumyślnego
jest obligatoryjny w stosunku do sprawcy, o którym mowa w przepisie art. 64 § 2 (tzw. multirecydywisty)
jest obligatoryjny w stosunku do młodocianego sprawcy przestępstwa umyślnego
jest obligatoryjny w stosunku do sprawcy każdego przestępstwa popełnionego na szkodę małoletniego poniżej lat 13
Obowiązkiem obligatoryjnym przy warunkowym umorzeniu postępowania karnego jest:
przeproszenie pokrzywdzonego
naprawienie szkody w całości lub w części, albo zamiast tych obowiązków orzeczenie nawiązki
poddanie się terapii uzależnień
opuszczenie lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym
Naruszenie reguł postępowania z dobrem prawnym jest konieczną przesłanką przypisania odpowiedzialności:
tylko za przestępstwo umyślne
tylko za przestępstwo nieumyślne
za wszystkie przestępstwa
) naruszenie takie jest z punktu widzenia odpowiedzialności karnej nieistotne
Podmiotem przestępstwa indywidualnego niewłaściwego może być:
każda osoba, która ukończyła lat siedemnaście
podmiot zbiorowy, zdolny do ponoszenia odpowiedzialności karnej
każda osoba odpowiadająca charakterystyce wynikającej ze znamion typu
każda osoba zdolna do popełnienia przestępstwa powszechnego, którego typem zmodyfikowanym jest to przestępstwo indywidualne
W obowiązującym obecnie stanie prawnym ciąg przestępstw może mieć miejsce tylko wówczas, gdy: (art 91)
tworzące go przestępstwa popełnione zostały w krótkich odstępach czasu
tworzące go przestępstwa objęte były z góry powziętym zamiarem
tworzące go przestępstwa były identycznie kwalifikowane
tworzące go przestępstwa zostały przedzielone prawomocnym wyrokiem skazującym;
Obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem stanowi:
środek kompensacyjny
środek karny
środek probacyjny, (- art. 72 § 2)
środek zabezpieczający
W ujęciu teorii formalno-obiektywnej współsprawcą jest:
ten, kto wniósł istotny wkład w popełnienie czynu zabronionego, ułatwiając realizację jego znamion
ten, kto swoim zachowaniem zrealizował choćby część znamion typu czynu zabronionego
sprawca koincydentalny
sprawca kierowniczy
Zachowaniem polegającym na zaniechaniu określonego działania można zrealizować znamiona:
każdego typu czynu zabronionego
tylko takich typów, których nie można zrealizować poprzez działanie
tylko takich typów, które w swym opisie zawierają skutek
tylko wówczas, gdy sprawca nie wykonał ciążącego na nim obowiązku podjęcia działania
Która z tez odnoszących się do relacji między usiłowaniem naruszenia dobra prawnego a jego narażeniem na niebezpieczeństwo konkretne jest prawdziwa:
narażenie – podobnie jak usiłowanie – ma charakter nieumyślny
zarówno usiłowanie naruszenia dobra, jak i jego narażenie może być wyłącznie zachowaniem umyślnym
usiłowanie naruszenia może być tylko umyślne, zaś narażenie także nieumyślne
umyślne naruszenie dobra prawnego pozostaje z umyślnym narażeniem tego samego dobra prawnego na niebezpieczeństwo w zbiegu kumulatywnym (art. 11§ 2 k.k.)
Przykładem przestępstwa indywidualnego właściwego jest:
rozbój z użyciem broni palnej, noża lub innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu lub środka obezwładniającego (art. 280 § 2 k.k.)
zabójstwo dokonane pod wpływem silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami (art. 148 § 4 k.k.)
dzieciobójstwo (art. 149 k.k.)
przyjęcie korzyści majątkowej lub osobistej albo jej obietnicy w związku z pełnieniem funkcji publicznej (art. 228 § 1 k.k.)
Przestępstwo z art. 160 § 1 k.k. (kto naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze ...) to:
przestępstwo formalne
przestępstwo abstrakcyjnego narażenia na niebezpieczeństwo
przestępstwo indywidualne niewłaściwe
przestępstwo materialne
Ustalając wysokość stawki dziennej kary grzywny sąd bierze pod uwagę:
rozmiar wyrządzonej czynem sprawcy szkody
stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez sprawcę czynu
ogólne dyrektywy sądowego wymiaru kary
dochody sprawcy oraz jego sytuację zarobkową i majątkową
Jan X., będąc w stanie nietrzeźwości, pobił Piotra Y. pięściami, kopał po całym ciele, także wówczas, gdy ten upadł na podłogę. Mimo upadku dalej bił go i kopał, a także uderzał „od góry” podeszwą buta. Zaprzestał zadawania razów dopiero, gdy pokrzywdzony zaczął krwawić. W następstwie powyższego Piotr Y. doznał licznych ciężkich obrażeń ciała zwłaszcza w obrębie głowy i klatki piersiowej. Jan X. po pobiciu mężczyzny pozostawił go w mieszkaniu, gdzie został znaleziony dopiero następnego dnia przez sąsiada. Pogotowie ratunkowe przewiozło pokrzywdzonego do szpitala. Lekarze wykonali niezbędne czynności, jednak pokrzywdzony w następstwie doznanych obrażeń zmarł. Jak należy zakwalifikować zachowanie Jana X.?
jako pobicie, którego skutkiem jest śmierć człowieka (art. 158 § 3 k.k.)
jako nieumyślne spowodowanie śmierci człowieka (art. 155 k.k.), albowiem Jan X. znajdował się w stanie nietrzeźwości, który zgodnie z art. 31 § 3 k.k. wyłącza umyślność
jako spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, którego następstwem jest śmierć człowieka (art. 156 § 3 k.k.)
jako zabójstwo popełnione w wyniku motywacji zasługującej na szczególne potępienie (art. 148 § 2 pkt 3 k.k.)
Przy przyjęciu materialnego – zgodnie z dominującym poglądem – charakteru podżegania, przestępstwo w tej formie dokonane jest w momencie:
zakończenia czynności nakłaniania innej osoby do popełnienia czynu zabronionego
wywołania zamiaru popełnienia czynu zabronionego u nakłanianej osoby
dokonania czynu zabronionego przez nakłanianego
żadna z powyższych odpowiedzi nie jest prawidłowa
Błąd co do okoliczności wyłączającej winę dotyczyć może takich okoliczności jak:
niepoczytalność
błąd co do ustawowych znamion
dozwolone ryzyko nowatorskie
stan wyższej konieczności, którego funkcją nie jest wyłączenie bezprawności
Które z poniższych twierdzeń jest prawdziwe:
nie każdy czyn społecznie szkodliwy jest bezprawny
każdy czyn zabroniony jest przestępstwem
każdy czyn społecznie szkodliwy jest czynem zabronionym
każde przestępstwo jest czynem zabronionym
Sprawstwo polecające jest:
wykonawczą formą sprawstwa
niewykonawczą formą sprawstwa
formą niesprawczą
odmianą sprawstwa kierowniczego
Usiłowanie jest nieudolne, jeśli:
dokonanie ex post (po wykonaniu planowanego zachowania) okazało się niemożliwe
dokonanie ex ante (już przed wykonaniem planowanego zachowania) nie było możliwe
dokonanie nie było możliwe w ocenie usiłującego sprawcy
dokonanie było możliwe, choć w znikomym stopniu prawdopodobne
Czyn ciągły, o jakim mowa w art. 12 § 1 k.k., to:
konstrukcja wieloczynowa, na którą składają się co najmniej dwa zachowania będące wykonaniem z góry powziętego zamiaru
konstrukcja jednoczynowa, na którą składają się co najmniej dwa zachowania będące wykonaniem odnawialnego zamiaru
konstrukcja wieloczynowa, na którą składają się co najmniej dwa zachowania będące wykonaniem odnawialnego zamiaru
konstrukcja jednoczynowa, na którą składają się co najmniej dwa zachowania będące wykonaniem z góry powziętego zamiaru
Wobec sprawcy skazanego za prowadzenie pojazdu mechanicznego na drodze publicznej, który nie zastosował się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami (art. 180a k.k.) sąd:
może orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych
obligatoryjnie orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres od trzech lat
obligatoryjnie orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, (art. 42 § 2)
nie może orzec zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych
W przypadku popełnienia przestępstwa zagrożonego karą pozbawienia wolności do lat trzech, nadzwyczajne złagodzenie kary polegać będzie na:
orzeczeniu kary pozbawienia wolności od 1 miesiąca do 12 miesięcy
orzeczeniu kary pozbawienia wolności od 1 roku do 2 lat i 11 miesięcy
orzeczeniu środka karnego
orzeczeniu kary grzywny albo kary ograniczenia wolności
Następstwo umyślnie popełnianego czynu zabronionego:
może być objęte nieumyślnością
musi być objęte umyślnością
stanowi obiektywny warunek odpowiedzialności karnej
w ogóle nie prowadzi do odpowiedzialności karnej
Wspólną przesłanką stosowania wszystkich środków probacyjnych jest:
nieznaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez sprawcę czynu
pozytywna prognoza kryminologiczna co do sprawcy
ustawowo określona górna granica sankcji przewidzianej za popełnione przez sprawcę przestępstwo
dotychczasowa niekaralność sprawcy przestępstwa
Przestępstwa podobne to:
wyłącznie przestępstwa stypizowane w tym samym przepisie ustawy karnej
m. in. przestępstwa popełnione w celu uzyskania korzyści majątkowej
wszystkie zbrodnie
przestępstwa należące do tego samego rodzaju
Sąd orzeka pobyt w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym wobec sprawcy, co do którego umorzono postępowanie o czyn zabroniony popełniony w stanie niepoczytalności określonej w art. 31 § 1 k.k., jeżeli:
istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, że popełni on ponownie czyn zabroniony
istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że popełni on ponownie czyn zabroniony o znacznej społecznej szkodliwości w związku z chorobą psychiczną lub upośledzeniem umysłowym
istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo, że popełni on ponownie podobny czyn zabroniony
istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że sprawca nie podejmie leczenia ambulatoryjnego
W przypadku tzw. „zmiany normatywnej kryminalizującej” zastosowanie ma zasada:
lex retro non agit
lex retro agit w każdym przypadku
lex retro agit, pod warunkiem, że nowa ustawa jest względniejsza dla sprawcy
lex retro non agit, jeśli stara ustawa jest względniejsza dla sprawcy
Do znamion strony podmiotowej podżegania należy:
umyślność bądź nieumyślność, w zależności od czynu, do którego nakłania podżegacz
umyślność w obu postaciach zamiaru
umyślność wyłącznie w zamiarze bezpośrednim
nieumyślność
Związek przyczynowy pomiędzy zachowaniem sprawcy a skutkiem należy do znamion strony przedmiotowej czynu zabronionego przy:
przestępstwach z narażenia na niebezpieczeństwo konkretne
przestępstwach z narażenia na niebezpieczeństwo abstrakcyjne
przestępstwach formalnych
wszystkich przestępstwach umyślnych
Przestępstwo kradzieży może być popełnione:
z lekkomyślności lub niedbalstwa
umyślnie z zamiarem ewentualnym
nieumyślnie
tylko z zamiarem ukierunkowanym na cel
W przypadku orzeczenia wobec sprawcy kary 4 lat pozbawienia wolności za przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. (kradzież z włamaniem) może się on ubiegać o warunkowe przedterminowe zwolnienie nie wcześniej niż po odbyciu:
dwóch lat pozbawienia wolności
dwóch lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności
trzech lat pozbawienia wolności
trzech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności
Jednoczynowa realizacja znamion typu zmodyfikowanego (kwalifikowanego lub uprzywilejowanego) prowadzi do:
niewłaściwego (pomijalnego) zbiegu z przepisem tworzącym typ podstawowy
pozornego zbiegu z przepisem tworzącym typ podstawowy
właściwego (podlegającego uwzględnieniu) zbiegu z przepisem tworzącym typ podstawowy
pozornego zbiegu przestępstw
