NEW
Font size
Worksheetsศิลปะการประพันธ์วรรณคดี
Total questions: 10
Worksheet time: 10mins
ข้อใดไม่มีคำไวพจน์ของคำที่ขีดเส้นใต้ “แจกแสงจ้าเจิดจันทร์”
เยียวว่าแดเดียวยก
แยกได้
ชมแขคิดใช่หน้า
นวลนาง
ชมแขคิดใช่หน้า
นวลนาง
พิมพ์พักตร์แม่เพ็ญปราง
จักเปรียบ ใดเลย
คำประพันธ์นี้เป็นการเลือกใช้คำลักษณะใด
นางแย้มเหมือนแม่แย้ม ยินดี ร่อนา
ต้องดุจมือเทพี พี่ต้อง
ช้องนางคลี่เกศี นุชคลี่ ลงฤๅ
รักดุจเรียมรักน้อง ร่วมรู้รักเรียม
(ลิลิตพระลอ : ไม่ปรากฏนามผู้แต่ง)
ใช้คำซ้ำ
ใช้การเล่นคำ
ใช้คำพ้องเสียง
ใช้การกล่าวซ้ำ
ข้อใดที่กวีไม่ใช้คำเลียนเสียงเครื่องดนตรี
ต้อยตะริดติดตี่เจ้าพี่เอ๋ย
จะละเลยเร่ร่อนไปนอนไหน
แอ้อี๋อ่อยสร้อยฟ้าสุมาลัย
แม้นเด็ดได้แล้วไม่ร้างให้ห่างเชย
ระทึกทันโทนทับฉิ่งฉับฉิ่ง
ติงทั่งติง ติงทั่งติง ทั่งติงทั่ง
เจ้าพลายงามศรีมาลามาฟังเพลงก็พรากจากวังบางขุนพรหม
บัดเดี๋ยวดังหง่างเหง่งวังเวงแว่ว
สะดุ้งแล้วเหลียวแลชะแง้หา
เห็นโยคีขี่รุ้งพุ่งออกมา
ประคอดพาขึ้นไปจนบนบรรพต
แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน
อ่านคำประพันธ์ต่อไปนี้
เสียสินสงวนศักดิ์ไว้ วงศ์หงส์
เสียศักดิ์สู้ประสงค์ สิ่งรู้
เสียรู้เร่งดำรง ความสัตย์ ไว้นา
เสียสัตย์อย่าเสียสู้ ชีพม้วยมรณา
จากบทประพันธ์นี้จงเรียงลำดับสิ่งที่สำคัญจากน้อยไปหามาก
ทรัพย์สิน ศักดิ์ศรี ความซื่อสัตย์ ชีวิต
ความซื่อสัตย์ ชีวิต ศักดิ์ศรี ความรู้
ทรัพย์สิน ศักดิ์ศรี ความรู้ ความซื่อสัตย์
ชีวิต ความซื่อสัตย์ ความรู้ ทรัพย์สิน
อ่านคำประพันธ์ต่อไปนี้
เว้นวิจารณ์ว่างเว้น สดับฟัง
เว้นที่ถามอันยัง ไป่รู้
เว้นเล่าลิขิตสัง- เกตุว่าง เว้นนา
เว้นดั่งกล่าวว่าผู้ ปราชญ์ได้ฤามี
บทประพันธ์ที่ยกมานี้กล่าวถึงเรื่องใด
คุณสมบัติของนักปราชญ์
การรู้จักใช้วิจารณญาณ
การถามในสิ่งที่ยังไม่รู้
การงดเว้นฟังเรื่องที่ไม่ควรฟัง
อ่านคำประพันธ์ต่อไปนี้
รอนรอนสุริยโอ อัสดง
เรื่อยเรื่อยลับเมรุลง ค่ำเช้า
รอนรอนจิตจำนง นุขพี่ เพียงแม่
เรื่อยเรื่อยเรียมคอยแก้ว คลับคล้ายเรียมเหลียว
บทประพันธ์นี้ใช้ศิลปะการประพันธ์ลักษณะการสรรคำอย่างไร
ใช้การเล่นคำ
ใช้คำพ้องเสียง
ใช้คำซ้ำ
ใช้การทวนคำ
อ่านคำประพันธ์ต่อไปนี้
แม้นเสียดาหาก็เสียวงศ์ อัปยศถึงองค์อสัญหยา
เจ้ากับพี่ก็จะมีแต่นินทา แก้วตาจงดำริตริตรอง
ถึงไปก็ไม่อยู่นาน เยาวมาลย์อย่าโศกเศร้าหมอง
พระจุมพิตเชยปรางทอง กรประคองนฤมลขึ้นบนเพลา
จากคำประพันธ์นี้ คำใดไม่ใช่คำไวพจน์
อสัญหยา
เยาวมาลย์
นฤมล
แก้วตา
อ่านคำประพันธ์ต่อไปนี้
ลิ้นกับฟันอยู่ด้วยกันมันกระทบ บางครั้งขบห้อเลือดเหมือนเชือดเฉือน
เพื่อนร่วมชาติเหมือนญาติอยู่ในเรือน ดุจดังเพื่อนร่วมตายอย่าหน่ายกัน
คำประพันธ์ข้างต้นไม่สัมพันธ์กับคุณธรรมข้อใด
ความสามัคคี
ความรัก
ความอดทน
ความรับผิดชอบ
ศิลปะการประพันธ์ข้อใดใช้อัพภาสเลียนเสียงธรรมชาติ
ชะโดดุกกระดี่โดด
สลาดโลดยะหยอยหยอย
กระเพื่อมน้ำพะพร่ำพรอย
กระฉอกฉานกระฉ่อนชล
พลหัวหน้าพะกัน
แกว่งดาบฟันฉะฉาด
แกว่งดาบฟันฉะฉัด
ซ้องหอกซัดยะยุ่ง
ซ้องหอกพุ่งยะย้าย
หางนกยูงระย้าเรี่ยคลอเคลียน้ำ
แพนดอกฉ่ำช้อยช่อวรวิจิตร
งามดั่งเปลวเพลิงป่ามานิรมิต
สร้อยโสภิตอภิรุมพุ่มหัวใจ
เพชรน้ำค้างค้างหล่นบนพรมหญ้าเย็นหยาดฟ้ามาฝันหลงวันใหม่
เคล้าเคลียหยอกดอกหญ้าอย่างอาลัย
เมื่อแฉกดาวใบไผ่ไหวตะวัน”
ข้อใดไม่มีการเล่นคำ
เบญจวรรณวันจากเจ้า
กำสรดเศร้าแทบวายวาง
นามแก้วดอกแก้วคือ
แก้วเนตรพี่นี้ใช่ใคร
งามทรงวงดังวาด
งามมารยาทนาดกรกราย
นางแย้มดุจเรียมยล
น้องแย้มยิ้มพริ้มพรายงาม
