กำหนดบทบาทและควบคุมพฤติกรรมของพลเมืองอย่างชัดเจน

ใช้อำนาจรัฐตรวจสอบหน่วยงานที่ดำเนินการบั่นทอนความมั่นคงของรัฐ

มีหลักบริหารและตัดสินใจโดยคณะบุคคลที่เป็นผู้บริหารราชการแผ่นดิน

ประชาชนในประเทศมีหน้าที่ปฏิบัติตนตามผู้นำและไม่ทำตนเป็นอุปสรรคขัดขวางทางการเมือง

มีพรรคการเมืองพรรคเดียว เน้นหลักกำลังอำนาจ

มีการแยกอำนาจระหว่างฝ่ายบริหารกับฝ่ายนิติบัญญัติ

รัฐสภามีบทบาทที่สุดในการควบคุมอำนาจฝ่ายบริหารและนิติบัญญัติ

ผู้นำประเทศมีอำนาจในการกำหนดนโยบายทางการเมืองในส่วนที่สำคัญ

อำนาจบริหารทางรัฐสภา

อำนาจนิติบัญญัติทางศาล

อำนาจตุลาการทางรัฐสภา

อำนาจนิติบัญญัติทางรัฐสภา

เมียนมา ลาว

ฟิลิปปินส์ ลาว     

มาเลเซีย อินเดีย

เวียดนาม ฟิลิปปินส์

ตรวจสอบและช่วยประชาสัมพันธ์การเลือกคนดีของพรรคการเมืองต่างๆ

กำหนดให้ตัวแทนประชาชนเข้าไปมีส่วนร่วมกับการลงคะแนนเสียงเลือกตั้ง

ดำเนินการคัดสรรผู้ที่ได้รับการคัดเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพื่อประกาศรายชื่อ

ตรวจสอบการเลือกตั้งให้ดำเนินไปอย่างสุจริต และมีอำนาจในการระงับการเลือกตั้งที่มีการทุจริต

คณะกรรมการการเลือกตั้ง

สำนักงานตรวจเงินแผ่นดิน

ศาลฎีกา ศาลแพ่ง และศาลอาญา

คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ

รัฐบาลกระจายอำนาจให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

การเชื่อมโยงอำนาจระหว่างส่วนกลางและส่วนท้องถิ่น

การพัฒนาระบบงานภาครัฐ ด้วยวิธีการปรับปรุงองค์กร

การบริหารราชการแผ่นดินแบบกระจายอำนาจส่วนภูมิภาค

การซื้อสิทธิขายเสียง

ขาดการประชาสัมพันธ์

การศึกษาที่ไม่เท่าเทียมกัน

ประชาชนว่างงานจำนวนมาก

อ่านข่าวหนังสือพิมพ์และวิเคราะห์การกระทำของบุคคลต่างๆ

แจ้งตำรวจจับผู้ร้ายที่กระทำความผิดในโอกาสที่เหมาะสม

ศึกษาข้อมูลความรู้เกี่ยวกับการเมืองการปกครองระบอบประชาธิปไตย

มีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ ขององค์กรที่เกี่ยวกับประชาธิปไตย และประพฤติตนอยู่ในกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด