ก. ภาษาบาลีมีลักษณะเฉพาะตัวคือ คำทุกคำ ไม่ว่าจะเป็นคำนามหรือคำกริยา ล้วนแต่มีรากศัพท์ หรือผ่านการประกอบรูปศัพท์ทั้งสิ้น

ข. ภาษาบาลี เป็นภาษาปรากฤตภาษาหนึ่งที่มีวิวัฒนาการมาจากภาษาพระเวท ภาษาบาลี คือ ภาษาที่ชาวมคธใช้พูดกันในแคว้นมคธ เรียกว่า “ภาษามาคธี”

ค. ภาษาบาลีเป็นภาษาที่มีเพียงแต่เสียง แต่ไม่มีตัวหนังสือ

ง. ภาษาบาลี เป็นภาษาของชาวปาลิ ในประเทศอินเดียที่ใช้จดบันทึกคำสอนของพระพุทธเจ้า

ก. พระมหินทเถระ

ข. พระพุทธโฆสะ

ค. พระโพธิวงศาจารยมหาเถระ

ง. พระอานนท์เถระ

ก. ภาษาบาลีมีความสำคัญต่อประเทศ ขนบธรรมเนียม ประเพณี

ข. ภาษาบาลีมีความสำคัญต่อตัวบุคคล ทำให้บุคคลที่เรียนภาษาบาลีเป็นผู้วิเศษกว่าผู้อื่น

ค. ภาษาบาลีมีความสำคัญต่อพระพุทธศาสนา ในการบันทึกคำสอนของพระพุทธเจ้า

ง. ภาษาบาลีมีความสำคัญต่อชาวพุทธในการศึกษา เพื่อการปฏิบัติในคำสอนได้อย่างถูกต้อง

ก. ยุคร้อยแก้ว (Prose Language)

ข. ยุคคาถา (Gatha Language)

ค. ยุคร้อยแก้วระยะหลัง (Post-canonical Prose Language)

ง. ยุคพุทธกาล ( Buddha Language)

ก. ธรรมธุระ วินัยธุระ

ข. คันถะธุระ วิปัสสนาธุระ

ค. ศีลธุระ สมาธิธุระ ปัญญาธุระ

ง. ภาวนาธุระ สมาธิธุระ

ก. โรงเรียนพระปริยัติธรรม

ข. โรงเรียนบาลีสนามหลวง

ค. โรงเรียนบาลีสหกิจศึกษา

ง. โรงเรียนบาลีเตรียมศึกษา

ก. มนตรา  ยาม  คาถา

ข. ชาดก อัพภูตธรรม เวทัลละ

ค. เวยยากรณะ คาถา อุทาน

ง. สุตตะ เคยยะ

ก. ฤคเวท ยชุรเวท สามเวท 

ข. พระไตรปิฏก

ค. ฏีกา อนุฏีกา

ง. อรรถกถา หรือ วัณณนา

ก. โยชนา

ข. ทีปิกา หรือ ทีปนี

ค. อรรถกถา หรือ วัณณนา

ง. อนุฎีกา

ก. สนธิ

ข. วากยสัมพันธ์

ค. วจีวิภาค

ง. สมัญญาภิธาน      

ก. นิคหิต

ข. สระ

ค. พยัญชนะ

ง. อักษร

ก. ก ข ป ษ พ

ข. บ ด ต ค ข

ค. ศ ษ ฮ ฏ ฑ

ง. ฤ ด ศ ฎ ซ

ก. ๑๓ ตัว

ข. ๑๒ ตัว

ค. ๑๑ ตัว

ง. ๑๐ ตัว

ก. ย ล ฬ ต

ข. ว ห ร ฬ

ค. ส ป พ ล

ง. ก ค ย ห