przywry i glisty

kleszcze i tasiemce

tasiemce i przywry

2000

200

20

narządy czepne, dzięki którym te pasożyty są w stanie opierać się próbom usunięcia z organizmu żywiciela (mocno się wczepiają)

Są to narządy czepne, które prowokują (zaczepiają) żywiciela, żeby dostarczył pasożytowi więcej jedzenia

są to narządy gębowe, którymi tasiemce się wczepiają w skórę i piją krew

żeby dojrzałe człony mogły zamienić się w tym samym żywicielu w nowego osobnika

żeby dojrzałe człony mogły odrywać się i być wydalone z kałem, a potem móc zarazić kolejnego żywiciela

żeby w pełnym kamuflażu mogły się oderwać i panoszyć po organizmie żywicielskim

spłaszczone ciało z przepuszczalnym dla substancji odżywczych oskórkiem

rzęski, którymi zagarniają pokarm

odstraszanie bakterii, które są ich konkurentami w jelicie

kształt i długość ciała podobne do jelita

tak, wszystkie formy tasiemców mogą się poruszać

tak, ale rzęski umożliwiające ruch mają tylko larwy

nie, tasiemce nie mają narządów ruchu, bo ich nie potrzebują

nie, bo przecież nie mają ani płuc, ani tlenu

nie, bo fermentacja to nie oddychanie

tak, energię pozyskują z oddychania beztlenowego, czyli fermentacji

wolnożyjące grupy, które są blisko spokrewnione z tasiemcami mają bardziej rozwinięty układ nerwowy, ale przez to że tasiemce są pasożytami, to mogły uprościć swoje narządy zmysłów

mają zwój głowowy w tylnej części ciała

mają umiejętność wycofywania się z organizmów żywicieli, którzy jedzą dużo błonnika

niezależność od osobnika innej płci

zwiększenie szansy na zarażenie żywiciela i zamknięcie cyklu rozrodczego, co przekłada się na większy sukces rozrodczy

rozprzestrzenianie się w środowisku

najstarsze człony znajdują się najbliżej głowy

dojrzałe płciowo człony są położone najbliżej głowy

najstarsze, dojrzałe płciowo człony są położone na samym końcu