Font size
WorksheetsΑνακεφαλαίωση πριν το διαγώνισμα
Total questions: 15
Worksheet time: 8mins
Ο πρόλογος ανήκει
στα κατά ποσόν επικά μέρη της τραγωδίας
στα κατά ποσόν λυρικά μέρη της τραγωδίας
στα κατά ποιόν μέρη της τραγωδίας
στα μέρη του αρχαίου θεάτρου
Το ήθος ανήκει
στα κατά ποσόν επικά μέρη της τραγωδίας
στα κατά ποσόν λυρικά μέρη της τραγωδίας
στα κατά ποιόν μέρη της τραγωδίας
στα μέρη του αρχαίου θεάτρου
Στον πρόλογο η Ελένη αποκαλύπτει ότι
νιώθει περήφανη που πατέρας της είναι ο Δίας
δεν πήγε ποτέ στην Τροία
τα αδέλφια της λέγονται Κάστορας και Πολυδεύκης
τα αδέλφια της έγιναν αστερισμός
Η Ελένη στην αυτοσύστασή της
δηλώνει πρώτα πρώτα την καταγωγή της, γιατί είναι περήφανη γι' αυτή
δηλώνει δυστυχισμένη που ο Μενέλαος την έχει εγκαταλείψει στο νησί Φάρο της Αιγύπτου
δηλώνει ότι νιώθει ευτυχισμένη στο βασίλειο του Πρωτέα στην Αίγυπτο
δηλώνει στο τέλος το όνομα και την καταγωγή της, καθώς αισθάνεται ντροπή για τις συμφορές που, άθελά της, προκάλεσε το όνομά της σε Έλληνες και Τρώες
Ο Τεύκρος εισέρχεται στη σκηνή
ως από μηχανής θεός με γερανό
από την αριστερή πάροδο, καθώς έρχεται από την πόλη
από τη δεξιά πάροδο, καθώς έρχεται από το λιμάνι
από την ορχήστρα
Ο Τεύκρος είναι θύμα τραγικής ειρωνείας, γιατί
είναι τραγικό πρόσωπο
αγνοεί ότι μπροστά του βλέπει την Ελένη, κάτι που εμείς, οι θεατές, γνωρίζουμε
από μια ευτυχισμένη κατάσταση έχει εκπέσει σε δυστυχία
γιατί έχει εξοριστεί από τον πατέρα του, τον Τελαμώνα
Τραγική ειρωνεία ουσιαστικά είναι η αντίθεση μεταξύ
γνώσης και άγνοιας
φαίνεσθαι και είναι
ευτυχίας και δυστυχίας
πλούτου και φτώχειας
Ο Τεύκρος είναι τραγικό πρόσωπο, γιατί
είναι εγκλωβισμένος στο φαίνεσθαι
αν και ανήκει στους νικητές του Τρωικού πολέμου, εντούτοις βρίσκεται εξόριστος, μακριά από την πατρίδα του
δεν αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα
για όλους αυτούς τους λόγους
Με τις πληροφορίες που δίνει ο Τεύκρος στην Ελένη εντείνεται
η τραγικότητα της ηρωίδας
ο έλεος και ο φόβος των θεατών για την τύχη της
το αδιέξοδο και η απόγνωσή της
όλα τα παραπάνω
Η Ελένη στον διάλογο με τον Τεύκρο αντιπροσωπεύει
το φαίνεσθαι (τα φαινόμενα, την πλάνη)
το είναι (την πραγματικότητα)
τον έλεο και τον φόβο
την ειρωνεία
Στιχομυθία είναι αφηγηματική τεχνική, κατά την οποία
ο υποκριτής που μιλά κάνει μονόλογο
δύο υποκριτές συνδιαλέγονται λέγοντας ο καθένας από ένα στίχο κάθε φορά
δύο υποκριτές συνδιαλέγονται λέγοντας ο καθένας από δύο στίχους κάθε φορά
δύο υποκριτές συνδιαλέγονται με τρίτο
Το αισθητικό αποτέλεσμα της στιχομυθίας είναι ότι
η δράση εξελίσσεται γρήγορα, καθώς οι πληροφορίες διαδέχονται η μία την άλλη γρήγορα
Η δράση εξελίσσεται αργά
οι θεατές αγωνιούν για την εξέλιξη της πλοκής, αισθάνονται δηλαδή έλεο και φόβο για την τύχη των ηρώων
κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών
Ο Ευριπίδης θέλοντας τον Τεύκρο εξόριστο αμφισβητεί
το αξίωμα της βασιλείας
την αποτελεσματικότητα του πολέμου ως μέσο επίλυσης διαφορών
την αξία του πολεμιστή-ήρωα
τη θέση της γυναίκας
Ο ποιητής τοποθετώντας την πραγματική Ελένη στην Αίγυπτο και το είδωλό της στην Τροία
αμφισβητεί τον ρόλο των θεών στη ζωή των ανθρώπων
αμφισβητεί τον πόλεμο ως μέσο επίλυσης διαφορών
αμφισβητεί την ελεύθερη βούληση των ανθρώπων
επισημαίνει τη ματαιότητα των πολέμων
Ο Γιώργος Σεφέρης επιθυμώντας να θίξει τη ματαιότητα των πολέμων έγραψε:
"...Και στην Τροία;
Τίποτε στην Τροία – ένα είδωλο.
Έτσι το θέλαν οι θεοί.
Κι ο Πάρης, μ’ έναν ίσκιο πλάγιαζε σα να ήταν πλάσμα ατόφιο∙
κι εμείς σφαζόμασταν για την Ελένη δέκα χρόνια.
[...] για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν _________"
Ελένη
Θεονόη
Αίγυπτο
απάτη
