Идеалды дұрыс құрылымды кристалдың энтропиясы ең төменгі мәнге ие, яғни 0-ге тең. Мысалы, егер кант кесегі стақандағы шайдың ішінде болса, онын энтропиялық күйі аз, егер еріп барлық көлемге таралса, энтропиясы жоғары болады.

Температура неғұрлым жоғары болса, жүйенің ретсіздікке ұмтылуы соғұрлым көп болады. Оны сандық тұрғыда энтропиялық фактормен сипаттайды. Энтропиялық фактор жүйе энтропиясы өзгерісінің температураға көбейтіндісімен анықталады, яғни Т. ∆Ѕ.

Термодинамиканын екінші заңы бойынша жабык жүйедегі өздігі нен жүретін процестер (∆Ѕ > 0) міндетті түрде жүйедегі барлық энтро пиянын осуімен жүзеге асады. Температура жоғарылаганда молекулалар мен атомдар емін-еркін қозғала бастайды, яғни заттардын энтропиясы артады. Энтропиянын өсуі температура көтерілгенде, кристалды заттар сұйыққа, әсіресе сұйықтан газга айналганда катты байқалады Бұған судың үш күйінің өзгерісін мысалға келтіруге болады

Химияда стандартты күйдің энтропиясын ∆Ѕ колданады. Жай заттардын стандартты энтропиясы нолге тең емес. Басқа термодинамикалык функциялардан ерекшелігі абсолютті нөлде кристалдық дененің энтропиясының мәні нөлге тең (Планк постулаты), себебі W = 1. Заттардын немесе денелер жүйесінің энтропиясы белгілі темпе- ратурада абсолютті шамаға ие.