Terwijl Sun Yat-sen zich in Denver bevond, brak op 10-11 oktober 1911 een opstand uit onder militairen in de kazerne van Wuchang. De Chinese Revolutie die hierop losbrak, de Xinhai-revolutie, duurde slechts enkele maanden. De revolutionairen benoemden op 29 december 1911 Sun Yat-sen als eerste gekozen president van China. Eind 1911 richtte Sun Yat-sen officieel de Kwomintang (KMT) op, de Chinese Nationalistische Partij. Deze partij streefde naar een politieke hervorming van China volgens drie principes (de ‘Drie Volksbeginselen’): nationalisme, socialisme en democratie. De Chinese Revolutie eindigde na vier maanden, op 12 februari 1912, met de officiële stichting van de Republiek China. Tibet en Mongolië verklaarden zich na de vestiging van de republiek onafhankelijk van China.

Tot 1916 verbleef Sun Yat-sen in Japan. Na de Russische Revolutie in 1917 kwam hij sterk onder invloed van het communisme te staan en opende hij de deuren van de politiek in China voor communisten, in ruil voor steun uit Rusland. De in 1921 opgerichte Chinese Communistische Partij (CCP) – die vanaf 1934 onder leiding van Mao Zedong kwam te staan – wist snel invloed te krijgen in China, sinds haar oprichting.