mieszkała w kamienicy od urodzenia

zajmowała skromny, ubogi pokoik

zamieszkała naprzeciwko pana Tomasza

były ubogie i pozbawione środków do życia

otrzymały posadę gospodyń w kamienicy

zajmowały się szyciem i wyrabianiem pończoch

nie pracowały, gdyż poświęciły się opiece nad niewidomym dzieckiem

patrzyła prosto w słońce

bardzo nieporadnie bawiła się lalką

poruszała się wolno i ostrożnie

nigdy nie wychodziła z domu

była zła i tupała nogami

tańczyła po pokoju, klaszcząc w ręce

nakrzyczała na kataryniarza

zasmuciła się i rozpłakała

ufundował jej stypendium

postanowił zabrać ją do okulisty

adoptował ją

dał pieniądze na kupno katarynki

wypadku

nie wiadomo

choroby (gorączki)

szczepionki