Pomaganie uczniom w zdobywaniu wiedzy z zakresu historii sztuki.

Nauczanie uczniów umiejętności tanecznych i muzycznych.

Wsparcie uczniów w ich rozwoju emocjonalnym i społecznym oraz pomoc w radzeniu sobie z trudnościami w nauce.

Organizowanie wycieczek edukacyjnych do muzeów i teatrów.

Tylko lekarze.

Tylko uczniowie.

Uczniowie, nauczyciele, rodzice i inne osoby związane z procesem nauczania i wychowania.

Tylko nauczyciele.

Metody pracy psychologa szkolnego obejmują prowadzenie zajęć sportowych.

Metody pracy psychologa szkolnego obejmują poradnictwo indywidualne, grupowe, ocenę i testowanie, konsultacje z nauczycielami i rodzicami oraz opracowywanie planów interwencji.

Metody pracy psychologa szkolnego obejmują organizowanie imprez szkolnych.

Metody pracy psychologa szkolnego obejmują wykonywanie zadań administracyjnych.

Nauczyciele mają obowiązek udzielania wsparcia i pomocy uczniom, identyfikowania i rozwiązywania problemów edukacyjnych i zachowawczych oraz współpracy z innymi specjalistami w celu stworzenia sprzyjającego środowiska nauczania.

Nauczyciele nie mają żadnych obowiązków w zakresie pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Nauczyciele powinni zajmować się wyłącznie nauczaniem, a nie udzielaniem pomocy uczniom.

Nauczyciele nie muszą identyfikować problemów edukacyjnych i zachowawczych u uczniów.

Zbyt duża liczba wolontariuszy.

Brak zasobów, stygmatyzacja wokół zdrowia psychicznego i potrzeba specjalistycznego szkolenia dla nauczycieli.

Nadmiar zasobów finansowych.

Brak wsparcia ze strony szkoły.

Uczniowie nie mają żadnych praw ani obowiązków w kontekście pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Uczniowie są odpowiedzialni za zapewnienie sobie pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

Zasady te są określone w prawie oświatowym i regulaminach szkolnych.

Prawa i obowiązki uczniów w tym zakresie są ustalane przez samych uczniów.