Są komórkami macierzystymi

Mają identyczną budowę i pełnią takie same funkcje w organizmie

Wywodzą się od pojedynczej komórki

Powstają w wyniku mejozy

Tylko odpowiedź b) jest prawidłowa

tylko dla błony komórkowej

dla ściany komórkowej i błony komórkowej, oraz pęcherzyków aparatu Golgiego

dla wewnętrznej i zewnętrznej błony mitochodrium oraz otoczki jądra komórkowego

dla błon retikulum endoplazmatycznego (szorstkiego i gładkiego)

Wszystkie odpowiedzi są prawidłowe

stabilizuje koniec  „minus” filamentu aktynowego

wyzwala depolimeryzację filamentów aktynowych poprzez wiązanie się wzdłuż włókna

hamuje depolimeryzację filamentów aktynowych poprzez wiązanie się wzdłuż włókna

jest białkiem motorycznym oddziałującym z mikrotubulami

jest białkiem motorycznym uczestniczącym w skurczu filamentów aktynowych

dyneiny w kierunku plus mikrotubuli, kinezyny w kierunku plus mikrotubuli

dyneiny w kierunku minus mikrotubuli, kinezyny w kierunku plus mikrotubuli

kinezyny w kierunku plus mikrotubuli, dyneiny w kierunku plus mikrotubuli

kinezyny w kierunku minus mikrotubuli, dyneiny w kierunku plus mikrotubuli

ruch kinezyn w kierunku plus mikrotubuli jest zależny od wiązania i hydrolizy GTP

białkiem stabilizującym mikrofilamenty

białkowym dimerem złożonym z podjednostek α i β

cylindrem złożonym z 13 protofilamentów

układem dwu cylindrów złożonych kolejno z 13 i 10 protofilamentów

białkiem wiążącym i hydrolizującym ATP do ADP

α-tubuliny

β-tubuliny

 γ-tubuliny

FtsZ

albuminy

wiąże się z mikrotubulami i uniemożliwia ich depolimeryzację

wiąże się z mikrofilamentami i uniemożliwia ich depolimeryzację

wiąże się z filamentami pośrednimi i powoduje ich depolimeryzację

wiąże się z mikrotubulami i kieruje je do pęcherzyków sekrecyjnych

prawidłowe odpowiedzi to (a) i ©

ylko histony budujące nukleosomy

białka, podjednostki rybosomu, RNA,

białka, genom DNA mitochondrialnego, RNA

białka, rybonukleoproteiny, jąderko interfazowe

heterochromatyna i euchromatyna

(1), (2), (3), (4)

(2), (3), (1), (4)

(3), (2), (1), (4)

(4), (2), (3), (1)

rozwinięta nić DNA

upakowana nić DNA poprzez nawinięcie i oddziaływanie z odpowiednimi białkami (chromatyna)

upakowana nić RNA w strukturze jąderka

kolista cząsteczka DNA

kolista cząsteczka RNA na rdzeniu nukleosomu

jest obecne w jądrze komórkowym podczas całego cyklu komórkowego

ulega dysocjacji podczas profazy i ponownej asocjacji począwszy od telofazy

łączy się z laminami otoczki jądrowej podczas prometafazy i odłącza po odtworzeniu otoczki jądrowej

) maksymalna liczba jąderek w jądrze komórkowym odpowiada liczbie chromosomów z rejonem

jąderkotwórczym (NOR) – u człowieka liczba ta wynosi 10

zachodzi w ten sam sposób w komórkach roślinnych i zwierzęcych, z wytworzeniem pierścienia

kurczliwego z białek fragmoplastu

zachodzi w ten sam sposób w komórkach roślinnych i zwierzęcych, z wytworzeniem wrzeciona

podziałowego filamentów pośrednich

w komórkach roślinnych w procesie cytokinezy bierze udział fragmoplast

przebiega dzięki działaniu mikrotubuli i dynein tworzących pierścień kurczliwy

przebiega dzięki skurczom włókien kolagenowych macierzy zewnątrzkomórkowej

1.jąderko  2.euchromatyna  3.heterochromatyna  4. Otoczka jądrowa  5. Por jądrowy

1.por jądrowy  2. Błona komórkowa  3. Heterochromatyna  4. Jąderko  5.euchromatyna

1. Por jądrowy  2. Otoczka jądrowa  3. Euchromatyna  4. Hetrochromatyna  5. Jąderko

1.por jądrowy  2. Otoczka jądrowa  3. Cytoplazma komórkowa  4. Jąderko  5. Złogi lizosomowe

skracanie mikrotubuli na końcu oddziałującym z kinetochorem

ruch miozyny wzdłuż mikrotubuli kinetochorowej w kierunku bieguna wrzeciona podziałowego

skracanie mikrotubuli na końcu oddziałującym z centrosomem

wydłużanie mikrotubuli na końcu oddziałującym z centrosomem

skracanie mikrotubuli na końcu oddziałującym z jądrowym kompleksem porowym

aktywowanie białka p53,  i w konsekwencji włączenie ekspresji białka p21 które łączy się z G1/S-Cdk i

S-Cdk co skutkuje ich inaktywacją i zatrzymaniem cyklu w G1

aktywowanie białka p53 i degradację p21- inhibitora Cdk

degradację p53 i degradację uszkodzonego DNA chromosomu

usunięcie nukleosomów heterochromatyny i ich eksport z jądra do cytoplazmy

ściślejsze nawinięcie DNA na rdzeń nukleosomów i jego sekrecję do cytoplazmy

zmienia się cyklicznie podczas fazy cytokinezy

jest stały w ciągu trwania całego cyklu komórkoweg

zmienia się cyklicznie w czasie przebiegu cyklu komórkowego

 zmienia się cyklicznie tylko podczas profazy

zmienia się cyklicznie tylko podczas mejozy

kierują cykliny na drogę degradacji

prowadzą reakcje fosforylacji białek kontrolujących cykl komórkowy

aktywowane są tylko w odpowiednim (dla konkretnej kinazy) okresie cyklu komórkowego

Oddziaływaniem białek motorycznych typu dynein z mikrotubulami

Oddziaływaniem białek motorycznych typu dynein z włóknami aktynowymi

Oddziaływaniem białek motorycznych typu kinezyn z filamentami pośrednimi

Oddziaływaniem białek motorycznych typu miozyn z sarkomerem

Żadna odpowiedź nie jest prawidłow

przenosi jony sodu i potasu w poprzek błony komórkowej na zasadzie transportu biernego

przenosi jony sodu i potasu w poprzek błony komórkowej na zasadzie transportu aktywnego, przy udziale ATP

Utrzymuje w cytoplazmie stężenie jonów K+ ok.10-30 razy mniejsze (a Na+ większe) niż w płynie zewnątrzkomórkowym

Transportuje tylko jony sodu, jony potasu powodują inhibicję działania pompy sodowo-potasowej

Komórki apoptyczne kurczą się i ulega przerwaniu ciągłość błony komórkowej

Nie wywołują reakcji zapalnej

Zawartość cytoplazmy nie jest uwalniana na zewnątrz

Komórki apoptotyczne nabrzmiewają i ulega przerwaniu ciągłość błony komórkowej

Rozpad komórki apoptotycznej prowadzi do powstania „ciał apoptotycznych”, które są fagocytowane przez otaczające komórki

wyspecjalizowane retikulum endoplazmatyczne gładkie komórek mięśniowych

wyspecjalizowane retikulum endoplazmatyczne szorstkie komórek mięśniowych

sieć błon cystern trans aparatu Golgiego

sieć błon cystern cis aparatu Golgiego

wyspecjalizowane pęcherzyki sekrecyjne

Czterech somatycznych komórek jajowych i spermatyd

Czterech komórek plemnikowych i czterech komórek jajowych

Czterech komórek plemnikowych, jednej komórki jajowej i trzech ciałek kierunkowych

Czterech komórek tzw. ciałek kierunkowych

W komórkach linii płciowej nie zachodzi mejoza

Transformacji nowotworowej

Powstania z wyjściowej komórki zygoty wielu komórek o mniejszych rozmiarach

Powstania z wyjściowej komórki zygoty jednej komórki jajowej

Zatrzymania podziałów komórkowych

Żadna odpowiedź nie jest właściwa

może tworzyć heterogenna masa komórek wywodząca się od pojedynczej komórki

mogą zawierać komórki o różnej wrażliwości na stosowane leki/ terapie

żadna odpowiedź nie jest właściwa

Białka regulujące przejście do interfazy cyklu komórkowego poprzez oddziaływanie z Cdk1

Czynnik promujący translację kaspaz na błonach retikulum endoplazmatycznego szorstkiego

Nieaktywne białko komórkowe, które ulega proteolitycznemu cięciu na początku apoptozy

Aktywacja prokaspaz inicjatorowych wymaga współdziałania białek adaptorowych, które powodują

łączenie prokaspaz w kompleksy lub agregaty białkowe

Występuje w mitochodriach wyłącznie komórek mięśnia sercowego

Glicerolofosfolipid zawierający cztery reszty kwasów tłuszczowych, wpływający na przepuszczalność  błony

Kardiolipina nie występuje w błonach mitochondrialnych

Jest kompleksem białkowym tworzącym kanały wewnątrzbłonowe w mitochondrium

Uwolniony z wewnętrznej błony mitochondrium do cytoplazmy inicjuje apoptozę bezpośrednio aktywując prokazspazy

Jest głównym białkiem występującym w matriks mitochondrium

Uwolniony z wewnętrznej błony mitochondrium do cytoplazmy inicjuje apoptozę wiążąc się z białkiem adaptorowym dla prokaspazy-9

Uwolniony z wewnętrznej błony mitochondrium do matriks mitochondrium inicjuje replikację DNA mitochondrialnego

Uwolniony z zewnętrznej błony mitochondrium do cytoplazmy inicjuje nekrozę

Posiada własny genom kodujący wszystkie niezbędne białka mitochondrialne

Białka kodowane przez mtDNA są syntetyzowne w cytoplazmie i następnie kierowane do

mitochondrium, ponieważ mitochondria nie mają własnych rybosomów

Geny ludzkiego mtDNA nie zawierają intronów

Podczas podziału mitotycznego genom mitochondrialny jest segregowany przez mikrotubule wrzeciona podziałowego

Synteza witaminy C i detoksykacja

Synteza cholesterolu i steroidów, a u człowieka intensywna synteza witaminy C

wyłącznie synteza steroidów

Żaden z wymienionych procesów nie zachodzi w retikulum endoplazmatycznym gładkim

Jest organellum „opłaszczonym” przez rybosomy ściśle i cały czas związane z błonami retikulum

Jest organellum, do którego odbywa się kotransalcyjny transport polisacharydów

Jest organellum, do którego białka są kierowane zarówno kotranslacyjnie jak i post-translacyjnie

Jest oraganellum posiadającym własny genom (półautonomicznym)

Kierowane poprzez pęcherzyki transportujące z retikulum endoplazmatycznego szorstkiego do cystern cis aparatu Golgiego

Kierowane poprzez pęcherzyki transportujące z retikulum endoplazmatycznego szorstkiego do lizosomów

Nie są nigdy kierowane do cystern aparatu Golgiego

Przepychane przez kanał traslokonu do przestrzeni międzykomórkowe

Hydrofulowe aminokwasy helis transmembranowych białek przetransportowanych do lumen ER są wmontowywane do dwuwarstwy lipidowej przez specyficzną transferazę transmembranową

Poprzeczne otwarcie białkowego kompleksu translokonu w błonie ER i dyfuzję domeny

transmembranowej białka do dwuwarstwy fosfolipidowej

Specyficzny receptor rozpoznający wewnętrzne sekwencje sygnałowe transportowanego

kotranslacyjnie białka

Cząsteczkę SRP

Na każdej asparaganinie (Asn) występującej w sekwencji białka

Tylko na asparaginie występującej w obrębie sekwencji Asn-X-Ser lub Asn-X-Thr

W taki sam sposób, poprzez przeniesienie tylko jednej cząsteczki glukozy na  asparaginę (Asn) w sekwencji białka

Białka nie są glikolizowane w retikulum endoplazmatycznym szorstkim

Wykazują podobieństwo składu do naturalnych błon biologicznych

Mogą przenosić cząstki hydrofobowe, hydrofilowe, polarne, amfipatyczne

Zmniejszają cytotoksyczność leku przenoszonego leku i chronią go przed biodegradacją

aktywują podjednostkę alfa-G trimerycznego białka G

aktywują białka  PKA

aktywują kinazę Ras  

wiążą wewnątrzkomórkowe hormony steroidowe

Lizosomowej sekwencji sygnałowej K-(DXL)-SKL

Obecności gangliozydu (GM2) w błonie lizosomu

Obecności mannozo-6-fosforanu (M-6-P) w glikozylowanej cząsteczce białka

Enzymy i białka lizosomów są syntetyzowane bezpośrednio na błonach lizosomów w procesie ko-translacji

Pod wpływem wiązania ligandu do receptora dimeryzuje co prowadzi do wytworzenia cAMP z ATP

Ulega autofosforylacji na tyrozynach w domenie cytoplazmatycznej w wyniku dimeryzacji wywołanej wiązaniem liganda zewnątrzkomórkowego

Jest fosforylowana przez ATPazy z rodziny białek Ras

W wyniku wiązania cząsteczki sygnałowej ulega autofosforylacji na tyrozynach w domenie zewnątrzkomórkowej

niedoborem kolagenu

niedoborem witaminy C

niedoborem błony podstawnej

niedoborem kwasu hialuronowego

Cząsteczki prekursorowe materiału zapasowego którym jest glikogen

duże polisacharydy zbudowane z powtarzających się jednostek aminokwasowych (prolina lub hydroksyprolina  i glicyna), stanowiące składnik macierzy jądrowej

duże polisacharydy zbudowane z powtarzających się jednostek dwucukrowych (D-glukozoamina lub D-galaktozamina i kwas uronowy), stanowiące składnik macierzy zewnątrzkomórkowej

cząsteczki prekursorowe do glokozylacji białek w świetle błon retikulum endoplazmatycznego ER

Są elementem połączeń zwierających i poprzez kateniny łączą się z filamentami aktynowymi

Są elementem desmosomów i łączą się z filamentami aktynowymi

Są elementem połączeń ścisłych (tight junctions)

Są elementem mikrotubuli rzęsek i wici

jest jednym z głównych białek macierzy cytoplazmatycznej wydzielanym w formie włókien poza komórkę

jest syntetyzowany i wydzielany do przestrzeni międzykomórkowej w formie prokolagenu, który po obróbce proteolitycznej jest składany we włókna kolagenowe

jest składany na przemian z prokolagenu i kolagenu tworząc włókna o charakterystycznym

prążkowaniu

w komórkach mięśniowych stanowi podstawowy element strukturalny sarkomeru

Błona komórkowa tworząca podstawę nabłonka jednowarstwowego

Cienka warstwa macierzy zewnątrzkomórkowej, której głównym składnikiem są m.in. laminina i kolagen typu IV

Cienka warstwa macierzy zewnątrzkomórkowej tworzona tylko przez kwas hialuronowy

Cienka warstwa glikozoaminoglikanów w błonie komórkowej

lizosomy pierwotne – są charakterystyczne dla pierwotnych komórek macierzystych

lizosomy pierwotne zawierają enzymy typu kwaśnych hydrolaz, a nie zawierają substratów

lizosomy wtórne są wynikiem fuzji lizosomów pierwotnych z wakuolami heterofagowymi lub autofagowymi

lizosomy wtórne tworzą cysterny aparatu Golgiego

Wiążą się z kinazami cyklu komórkowego (CdK) co prowadzi do  aktywacji Cdk i w konsekwencji postęp faz cyklu komórkowego

Wiążą się z kinazami cyklu komórkowego co prowadzi do ich  agregacji w konsekwencji postęp tworzenia złogów glikozoaminoglikanów

Wiążą się z kinazami co prowadzi do gwałtownej nekrozy komórki

Wiążą się z błonami retikulum endoplazmatycznego co prowadzi do gwałtownej nekrozy komórki

Występują w strukturze fragmoplastu podczas cytokinezy komórek roślinnych

Prowadzi do śmierci komórek i w konsekwencji gwałtownej zapaści i śmierci organizmu

Jest procesem fizjologicznym, niezbędnym zarówno na etapie rozwoju osobniczego organizmu, jak i podczas jego życia

Jest procesem uczestniczącym m.in. regulacji liczby komórek, usuwaniu komórek zainfekowanych wirusem przez limfocyty cytotoksyczne, usuwaniu autoagresywnych komórek układu immunologicznego

włókna aktynowe cytoszkieletu, o strukturze prostych i długich cylindrów

włókna pośrednie o średnicy ok. 10 nm charakteryzujące się dużą wytrzymałością na rozciąganie

włókna bezpośrednie o średnicy ok 1,5nm charakteryzujące się rozciągnięciem końca „plus” filamentu

włókna budujące mikrotubule cytoszkieletu komórkowego

Kolagen, kwas hialuronowy, proteoglikany

Kolagen, mikrotubule, glikozoaminoglikany

Kolagen, włókna mięśniowe, białkowe włókna hialuronianu

Tylko kolagen

Żadna odpowiedź nie jest prawidłowa

G0, G1, G2, M, S

G1, M, S, G2, cytokineza

G1, S, G2, M

G1, S, G2,