มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด

จึงค่อยชักเชือดฟันให้บรรลัย

แต่เมาใจนี่ประจำทุกค่ำคืน

ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดมากรีดหิน

ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา

อย่าตะคั้นตะคอกให้เคืองหู

จะจากเรือนร้างแม่ไปแต่ตัว

แต่เมาใจนี่ประจำทุกค่ำคืน

จึงค่อยชักเชือดฟันให้บรรลัย

ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดมากรีดหิน

ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา

อยู่กับต้นอย่าให้พรากไปจากที่

แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ

รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

รู้สิ่งไรไม่สู้รู้วิชา

ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา

อยู่กับต้นอย่าให้พรากไปจากที่

อย่าตะคั้นตะคอกให้เคืองหู

จะจากเรือนร้างแม่ไปแต่ตัว

ไม่ควรพูดอื้ออึงขึ้นมึงกู

จะซื้อง่ายขายดีมีกำไร

ปากเป็นเอกเลขเป็นโทโบราณว่า

จะพูดจาปราศรัยกับใครนั้น

อยู่กับต้นอย่าให้พรากไปจากที่

จะจากเรือนร้างแม่ไปแต่ตัว

แม้จะเรียนวิชาทางค้าขาย

อย่าตะคั้นตะคอกให้เคืองหู

แม้พูดดีมีคนเขาเมตตา

วรรคสดับ

วรรคส่ง

วรรคสดับ

วรรคส่ง