XX դարի նշանավոր գրողներից մեկի` Դայկիրի կոկտեյլի և կուբայական ռոմի մեծ սիրահար այս հեղինակի գիրքը սկսվում է 17-րդ դարի անգլիացի հայտնի գրող Ջոն Դոնի այս նախաբանով.

«Ոչ մի մարդ մեկուսացած, ինքն իր համար ապրող կղզի չէ: Յուրաքանչյուր մարդ մի կտորն է մայրցամաքի, մի մասը` ամբողջ ցամաքի: ․․․Յուրաքանչյուր մարդու մահը փոքրացնում է ինձ, որովհետև իմ մեջ ամբողջ մարդկությունն է»։  Նշե՛ք հեղինակին և գիրքը։

«Ինձ հաջողվեց տեսնել, թե ինչպես են ամպերը խոնարհվում.....»։

Այս տողերի հեղինակը մեծ պոետ և մտավորական Օսիպ Մանդելշտամն է։ Լրացրեք բաց թողնված բառը։

Կրկնակի օսկարակիր Միլոշ Ֆորմանի ֆիլմերից մեկն ամերիկացի գրող Կեն Կիզիի «Թռիչք կկվի բնի վրայով» համանուն գրքի էկրանավորումն է։ Ֆիլմը հայտնի է մի շարք ցիտատներով, որոնք հակիրճ ամփոփում են կարևոր գաղափարներ։ Այդ ցիտատներից մեկն է՝

Ո՞ր գրական ստեղծագործությունից է հետևյալ մեջբերումը․
«Երազը սոսկ հաղորդագրություն չէ, այն նաև գեղագիտական զբաղմունք է, երևակայության խաղ, ու այդ խաղն ինքնին արժեք է։ Երազն ապացուցում է, որ երբևէ գոյություն չունեցած բաներ երևակայելը, երազելը մարդու ամենահզոր կարիքներից է։
Այդտեղից է գալիս այն նենգ վտանգը, որ թաքնված է երազի մեջ։ Եթե երազը գեղեցիկ չլիներ, հեշտ կլիներ այն շուտ մոռանալ»։

Նշված ֆիլմերից, որը՞ նկարահանված չէ գրքի հիման վրա։

20-րդ դարի հայտնի գրող Չինգիզ Այտմատովը «Եվ դարից երկար ձգվում է օրը» վեպում ներկայացնում է մի կերպար, ով կորցնում է սեփական ես-ի հետ կապը՝ իր անցյալը մոռանալով։ Ինչպե՞ս է կոչում Այտմատովն այդ կերպարին իր վեպում։

Երևանի կոնյակի գործարանի պատերից մեկը զարդարված է մեծ վարպետ Արտաշես Հովսեփյանի որմնաքանդակով, որն արված է Վարդան Այգեկցու առակի մոտիվներով։ Համաձայն այդ առակի` մի օր թագավորի միակ զավակն այնքան է գինի խմում, որ անհաջող ընկնում է և մահանում։ Վշտացած թագավորն անհապաղ արգելում է գինին իր թագավորությունում։ Բոլորը ենթարկվում են թագավորի հրամանին, բացի մի այրի կնոջից, ով պահելով տանը մի կարաս գինի` իր տղային ժամանակ առ ժամանակ մեկ գավաթ գինի էր մատուցում։ Մի օր թագավորության վրա է հարձակվում կատաղի մի առյուծ, և միայն այդ տղան էր, որ ըմպելով մեկ գավաթ գինի` արիաբար մարտի է բռնվում առյուծի հետ և սպանում նրան` փրկելով ամբողջ թագավորության համար պատուհաս դարձած կենդանուց։ Նշե՛ք առակի վերնագիրը։

Կամարի տակով անցնելով` նա առաջին անգամ տեսավ Արարատը։ Մտածեց՝ «բնական է, որ Նոյը նավով հասել էր հենց այստեղ ․․․ Մնացած բոլոր տեսարանները պարզապես անհետանում էին նավախելից այն կողմ, նրա բիբերում չէին արտացոլվում, նա չէր տեսնում դրանք։ Վերաբնակիչը նոր տուն է դնում այնտեղ, որտեղ կարող է ճանաչել իր հայրենիքը»։ Ո՞վ էր նա, և նրա ո՞ր ստեղծագործությունն է հրատարակվել 1969-ին։

Եղբայրը սպանել էր եղբորը, բայց հանգուցյալի կինը ամուսնացել էր հանցագործի հետ, և ամեն ինչ կարգի էր ընկել․ բոլորը գոհ ու երջանիկ էին։ Եվ ահա նա գալիս է Վիտենբերգից, ու ամեն ինչ փոխվում է։ Նա հավանաբար սիրում էր մի աղջկա, որի հայրը դեմ էր նրանց միությանը։ Մտամոլոր երիտասարդն ակամա սպանում է իր հավանական աներոջը, ինչի պատճառով նրա հավանական հարսնացուն հրաժեշտ է տալիս կյանքին։ Իր հավանական աներձագին ասպետաբար սպանելուց առաջ խոհեմ երիտասարդն այն աշխարհ էր ուղարկել իր երկու ընկերներին։ Հետո, որքան պատմությունը մոտենում է ավարտին, այնքան շատանում են դիակները։ Նա խորը կսկիծով երկինք է ճանապարհում իր սիրելի մորը, հետո սպանում է մոր ամուսնուն և ինքն էլ իր մահկանացուն կնքում հանգամանքների բերումով։ Իսկ այժմ բոլորը խենթանում են նրա համար։ Սա ժամանակակից քրեական դրամա չէ, այլ դասական ստեղծագործություն՝ ժամանակակից շարադրմամբ։

Անվանե՛ք գլխավոր հերոսին և համանուն գրական ստեղծագործությունը։

Հայ մեծ բանաստեղծուհի Սիլվա Կապուտիկյանին պատկանում են բազում գեղեցիկ տողեր։ Նշենք, որ Կապուտիկյանը նաև բազմաթիվ նամակների հեղինակ է, որոնցից մեկը նա գրել է Մարտիրոս Սարյանին։  Այդ նամակում մասնավորապես ասված է․ «Կա երկու բան, որ թևավոր է Հայաստանում․․․ Երկու բան՝ թույրով և բույրով, նույն ուժով ու կրակով թևածում է աշխարհում` համբավելով Հայաստանն ու իր շնորհաշատ ժողովրդին։ Դա մեր կոնյակն է և մեր Մարտիրոս Սարյանը»։ Այդ նամակում մասնավորապես ասված է․