W sytuacji, kiedy nie narażamy siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia lub uszczerbku na zdrowiu, nie udzielimy pierwszej pomocy to podlegamy karze pozbawienia wolności do lat 3.

Pierwsza pomoc to zespół prostych czynności podejmowanych na miejscu zdarzenia przed przybyciem profesjonalnych ratowników w celu ratowania zdrowia i życia osób, które doznały obrażeń lub nagle zachorowały.

Kwalifikowaną pierwszą pomoc (KPP) udziela wykwalifikowany personel medyczny w ramach akcji służb ratownictwa medycznego lub w szpitalu.

Do czynności doraźnych podczas udzielania pierwszej pomocy należą:

1. 1. rozpoznanie sytuacji i określenie istniejących zagrożeń (ryzyka);

2. 2. wezwanie profesjonalnej pomocy

Podczas udzielania pierwszej pomocy nie musimy zapewniać ciągłości podstawowych funkcji życiowych u poszkodowanego (krążenia i oddychania).

Poszkodowanego zawsze układamy w pozycji bezpiecznej.

Z punktu widzenia ratownictwa najważniejsze są układy: krążenia, oddechowy i pokarmowy.

Mózg jest najbardziej narażony na uszkodzenia w przypadku braku tlenu. Umiera już po upływie ok. 4 minut od chwili zatrzymania krążenia.

Stan nagłego zagrożenia zdrowotnego to nagłe lub przewidywane w krótkim czasie pogorszenie stanu zdrowia, którego bezpośrednimi następstwami mogą być poważne uszkodzenie funkcji organizmu, uszkodzenie ciała lub utrata życia.

Do głównych stanów nagłego zagrożenia zdrowotnego należą: zatrzymanie oddychania, udar cieplny oraz gwałtowny poród.

Do głównych stanów nagłego zagrożenia zdrowotnego nie należą: zatrucia, uporczywe wymioty oraz drgawki.