ก. เพิกเฉยต่อสัญญาณที่ไม่ใช่คำพูดเนื่องจากไม่สำคัญ

ข. ตอบสนองด้วยความเห็นอกเห็นใจและเอาใจใส่

ค. เน้นเฉพาะคำพูดที่ออกมาเท่านั้น

ง. ขอให้ผู้ป่วยสื่อสารด้วยวาจาเท่านั้น

ก. ผู้ป่วยรู้สึกว่าตนเองได้รับการรับฟังมากเกินไป

ข. เพิ่มความพึงพอใจของผู้ป่วย

ค. ผู้ป่วยรู้สึกว่าตนไม่ได้รับการรับฟังและเกิดความไม่ไว้วางใจ

ง. ประหยัดเวลาในการให้คำปรึกษาทำให้การวินิจฉัยได้รวดเร็ว

ก. การใช้ศัพท์แสงทางการแพทย์มากขึ้น

ข. การพูดให้เร็ว

ค. ความชัดเจนในการถ่ายทอดข้อมูล

ง. การหลบหรือหลีกเลี่ยงการสบตา

ก. คำนึงถึงผลกระทบของความเครียด

ข. ใช้เฉพาะคำถามปลายปิด

ค. เข้าใจและตอบสนองต่อสัญญาณที่ไม่ใช่คำพูด

ง. การจัดการและตอบสนองต่ออารมณ์อย่างสร้างสรรค์

ก. แพทย์ตัดสินใจหลังจากให้คำปรึกษาอย่างกระชับ

ข. ผู้ป่วยตัดสินใจโดยไม่ได้รับข้อมูลจากแพทย์

ค. ทั้งแพทย์และผู้ป่วยร่วมมือกันในการตัดสินใจตามข้อมูลที่มี

ง. การตัดสินใจทำโดยผู้ไกล่เกลี่ยบุคคลที่สาม

ก. การรอให้ผู้ป่วยให้ข้อเสนอแนะด้วยตนเอง

ข. การเพิกเฉยต่อข้อเสนอแนะเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ต้องแก้ไขต่อไป

ค. การสร้างสภาพแวดล้อมที่อู้ต่อการให้ข้อเสนอแนะและทำให้ข้อเสนอแนะมีคุณค่า

ง. การรวบรวมความคิดเห็นปีละครั้งเท่านั้น

ก. ช่วยระบุช่องว่างในการดูแลและเปิดโอกาสให้มีการจัดการกับช่องว่างเหล่านั้นแบบเชิงรุก

ข. ทำให้จบกระบวนการไปอย่างพอเป็นพิธี

ค. เป็นพื้นฐานให้ผู้ป่วยได้ระบาย

ง. เป็นเครื่องมือในการหลีกเลี่ยงความรับผิดชอบ

ก. ความเชี่ยวชาญทางการ

ข. เทคโนโลยี

ค. การสื่อสาร

ง. ยา

ก. อุปกรณ์ทางการแพทย์ขั้นสูง

ข. การสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ

ค. ตำราแพทย์

ง. โครงสร้างพื้นฐานของโรงพยาบาล