อักษรต่ำ แบ่งเป็น ๒ กลุ่มได้แก่

1. อักษรต่ำคู่ คือ อักษรต่ำที่มีเสียงคู่กับอักษรสูง มี ๑๔ ตัว ดังนี้

ค ฅ ฆ เสียงคู่กับ ​ (a)   ช ฌ เสียงคู่กับ ​ (b)  

ซ เสียงคู่กับ​ (c)   ฑ ฒ ท ธ เสียงคู่กับ ​ (d)  

อักษรต่ำคู่ คือ อักษรต่ำที่มีเสียงคู่กับอักษรสูง ​

พ ภ เสียงคู่กับ ​ (a)  

ฮ เสียงคู่กับ​ (b)  

ฟ เสียงคู่กับ ​ (c)  

อักษรต่ำเดี่ยว คือ อักษรต่ำที่ไม่มีเสียงคู่กับอักษรสูง มี ๑๐ ตัวคือ ​ (d)  

ไก่จิกเฎ็กฎายเด็กตายบนปากโอ่งคือการ ​ (a)   แต่ได้ตัวอักษร​ (b)  

ไก่จิกเด็กตายบนปากโอ่งคือการ ​ (c)  

ตัวอักษรเหล่านี้คือ​ ​ (d)   มี​ (e)   ​

​ (a)   มี ​ (b)   ตัว คือ ข ฃ ฉ ฤ ฐ ฝ ผ ศ ษ ส ห

ท่องแบบไม่ทำภาษาไทยวิบัติ ​ (c)  

ท่องแบบภาษาไทยวิบัติเล็กน้อย แต่ตัวอักษรครบ​ (d)  

​ (a)   มีทั้งหมด ๒๔ ตัว แบ่งเป็น

​ (b)   มี ๑๐ ตัว คือ​ งญณนมยรถวฬ

อันนี้ไม่ทำภาษาไทยวิบัติ แถมได้อักษรครบ ​ (c)  

​ (d)   มี ๑๔ ตัว คือ คตฆชชณฑฒทธพฟภอ

ท่องแบบไม่ทำภาษาไทยวิบัติ คือ พ่อค้าฟันทองซื้อช้างฮ่อ

ทำภาษาไทยวิบัติเล็กน้อย แต่ตัวอักษรครบ ​ (e)  

Organize these options into the right categories

Organize these options into the right categories

​ อักษรสูงมีทั้งหมด ๙ ตัว กจดตภูฏบปอ​ (a)  

​ อบ เผา ทอด เป็นคำอักษรกลางทุกคำ (a)  

พยัญชนะไทยมีทั้งหมด ๒๖ ตัว​ (a)  

ไก่จิกเด็กตายบนปากโอ่ง เป็นคำอักษรกลาง ​ (a)  

พยัญชนะไทยแบ่งออกเป็น ๓ หมู่ เรียกว่า ไตรยางศ์ ​ (a)  

อักษรต่ำมี ๒ ประเภท คือ อักษรต่ำเดียว และอักษรต่ำคู่ ​ (a)  

อักษรต่ำเดี่ยวมี ๑๐ ตัว ง ญ น ย ณ ร ว ม ฬ ล ​ (a)  

เศรษฐี ฝาก ของ ให้ ฉัน เป็นอักษรสูงทุกคำ ​ (a)  

คำว่า "ท่อง" มี รูปวรรณยุกต์ (a)   ​ เสียงวรรณยุกต์​ (b)  

คำว่า "น่าน" มี รูปวรรณยุกต์ (a)   ​ เสียงวรรณยุกต์​ (b)  

คำว่า "จำ" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์​ ​ (b)   ​

คำว่า "หนาว" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ (b)  

คำว่า "รูป" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ (b)  

คำว่า "สาม" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ (b)  

คำว่า "อวน" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ (b)  

คำว่า "สุก" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ (b)  

คำว่า "หน้า" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ ​ (b)  

คำว่า "เดี๋ยว" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​​ (b)  

คำว่า "ข่าว" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​​ (b)  

คำว่า "พร้อม" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​​ (b)  

คำว่า "ใคร่" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​​ (b)  

คำว่า "หญ้า" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​​ (b)  

คำว่า "เท่า" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​​ (b)  

คำว่า "กริ่ง" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​​ (b)  

คำว่า "เขี้ยว" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ (b)  

คำว่า "เหมา" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ ​ (b)  

คำว่า "ฝึก" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ ​ (b)  

คำว่า "ขุน" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ ​ (b)  

คำว่า "โน้ต" มี รูปวรรณยุกต์ ​ (a)   เสียงวรรณยุกต์ ​ ​ (b)  

ใส่เสียงวรรณยุกต์ ให้ถูกต้อง

ดาว เสียง ​ (a)   ค่า เสียง ​ (b)  

ถูก เสียง ​ (c)   ฆ้อง เสียง​ (d)  

เขียว เสียง ​ (e)  

อักษรกลางคำเป็น เป็นอักษรหมู่เดียวที่ผันได้ครบทุกเสียง และเสียงตรงกับรูปวรรณยุกต์ (a)  

อักษรกลางคำตาย ผันได้แค่ 2 วรรณยุกต์ คือ โท และตรี ซึ่งเสียงตรงกับรูปวรรณยุกต์ (a)  

อักษรต่ำคำตาย เสียงสั้น เช่น คะ มีพื้นเสียงเป็นเสียง ตรี ผันด้วยเอก เสียงโท (a)  

อักษรต่ำคำตาย เสียงยาว เช่น มาก มีพื้นเสียงเป็นเสียง โท ผันด้วยโท เสียงตรี (a)  

อักษรต่ำคำเป็น มีพื้นเสียงเป็นเสียง สามัญ ผันด้วยเอก เสียง เอก ผันด้วยโท เสียงโท (a)  

อักษรกลางคำตาย มีพื้นเสียงเป็นเสียงเอก เพราะฉะนั้น คำว่า ป่ะ เป็นคำที่เขียนผิด (a)  

อักษรต่ำเป็นอักษรหมู่เดียวที่ เสียงไม่ตรงรูปวรรณยุกต์ (a)  

อักษรสูงคำเป็น มีพื้นเสียงเป็นเสียงจัตวา มี 2 รูปวรรณยุกต์ คือ เอกและ โท และมีเสียงตรงรูปวรรณยุกต์ (a)  

อักษรสูงคำตาย มีพื้นเสียงเป็นเสียง เอก (a)  

อักษรสูงคำตาย สามารถผันด้วยวรรณยุกต์ ไม้โท เสียง โท แต่ไม่มีความหมาย (a)