บุคคลใดได้นำฉบับที่แปลเป็นภาษาไทยแล้วนำมาแต่งใหม่เป็นกลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า โดยได้มีปรับและการดัดแปลงเนื้อหาให้เข้ากับธรรมเนียมนิยมของไทย

จากเรื่อง กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า เหตุการณ์เกิดขึ้น

ที่บริเวณใด

กวีนิพนธ์ Elegy Written in a Country มีต้นกำเนิดมาจากประเทศใด

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า คัดมาเพื่อให้นักเรียนศึกษาจำนวนกี่บท

“วังเอ๋ยวังเวง           หง่างเหง่ง! ย่ำค่ำระฆังขาน     

ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล     ค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน    

ชาวนาเหนื่อยอ่อนต่างจรกลับ  ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน     

ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล         และทิ้งตนตูเปลี่ยวอยู่เดียวเอย” 

จากบทประพันธ์ข้างต้นใช้โวหารภาพพจน์แบบใด

ลักษณะบังคับของกลอนดอกสร้อย คำที่ ๒ ของวรรคแรก

จะใช้คำใด

กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้าใช้สัญลักษณ์ใดแทน

ความตาย

“ศพเอ๋ยศพไพร่        ไม่มีใครขึ้นชื่อระบือขาน  

ไม่เกรงใครนินทาว่าประจาน   ไม่มีการจารึกบันทึกคุณ  

ถึงบางที่มีบ้างเป็นอย่างเลิศ    ก็ไม่ฉูดฉาดเชิญประเสริฐสุนทร์

พอเตือนใจได้บ้างในทางบุญ   เป็นเครื่องหนุนนำเหตุสังเวชเอย”

จากบทประพันธ์ข้างต้นกวีกล่าวด้วยน้ำเสียงอย่างไร

ข้อใดคือใช้โวหารภาพพจน์แบบสัทพจน์

คำประพันธ์ในข้อใดมีสัมผัสสระมากที่สุด

“ห่วงเอ๋ยห่วงอะไร     ไม่ยิ่งใหญ่เท่าห่วงดวงชีวิต 

แม้คนลืมสิ่งใดได้สนิท            ก็ยังคิดขึ้นได้เมื่อใกล้ตาย 

ใครจะยอมละทิ้งซึ่งสิ่งสุข        เคยเป็นทุกข์ห่วงใยเสียได้ง่าย 

ใครจะยอมละแดนแสนสบาย   โดยไม่ชายตาใฝ่อาลัยเอย”

จากบทประพันธ์ข้างต้นนี้กวีต้องการเสนอสาระสำคัญ

เกี่ยวกับเรื่องใด

ข้อใดคือคุณค่าด้านเนื้อหาของเรื่อง กลอนดอกสร้อยรำพึงในป่าช้า

“ต้นเอ๋ยต้นไทร        สูงใหญ่รากย้อยห้อยระย้า

และต้นโพธิ์พุ่มแจ้แผ่ฉายา      มีเนินหญ้าใต้ต้นเกลื่อนกล่นไป

ล้วนร่างคนในเขตประเทศนี้    ดุษณีนอนราย ณ ภายใต้

แห่งหลุมลึกลานสลดระทดใจ  เรายิ่งใกล้หลุมนั้นทุกวันเอย”

จากบทประพันธ์ข้างต้นนี้ ต้นโพธิ์และต้นไทร อยู่บริเวณใด