Директордың аты-жөні - Эльжбета Сергеевна.

Қалидың фамилиясы – Төрекелдиев.

Қали ән айтып, би билегенді ұнатады.

«Ойнайтын да, қайнайтын да спорт залымыз осы. Балалар қазір жаттығып жатыр. Орындыққа тізе бүгіп, тоса тұрыңыз. Мен Қалиды ертіп шығайын». Виктория Ивановнаның сөзі.

«Тығыз қара шашы ұсақ-ұсақ бұйра, қол-аяғы таралып қалған, кең иықты болмаса да ешкімнен қарызға жауырын сұрай қоймайтын кішірек көзді ақ сұр бала». Манаптың портреті.

«Түу, Эльжбета Сергеевна, терді жаңа ғана үгіп, тырыс-бырысты жаза бастағанымыз сол еді. Басқа қолайлы уақыт табылмады ма?». Қалидың сөзі.

Қали жетінші сыныпта оқиды.

Балалар үйі Өскеменде орналасқан.

Әңгімеде «Жетім көрсең, жебей жүр» мақалы кездеседі.

Бұрынғы жылы көкемнің басына тас жинап, қорған көтердім. - Манаптың сөзі.

Бар екенсің бауырым!- деп екі қолын алға соза беріп еді...

Манап құрылыс жұмысында жұыс істеп жүріп Қалиге қандай киім әкелді?

шығармада Қали қай сыныпта оқитыны жазылған?

Қали қандай спортпен айналысатын еді?

Балалар үйінің директоры Манапты қалай қарсы алды?

Балалар үйінде Қали қандай үйірмеге қатысты?

Қали бокстен басқа немен әуестенеді?

Ағайындылардың кездесулерінің салқындығының сыры неде?

Манап ел жайында, әкесінің қазасы туралы айтқанда Қали

неге жайбарақат қабылдады?

Қали өскенде кім болғысы келеді?

Қалиді неге жетімдер үйіне табыстады?

Қали Манапты қалай қарсы алды?

Шығарманың тәрбиелік мәні неде?