NEW
Font size
Worksheetstrudne sytuacje na podst. psychologiadziecka.org
Total questions: 10
Worksheet time: 7mins
1. Podczas szczerej rozmowy z przyjaciółką dowiadujesz się, że czuje się bardzo przygnębiona,
niekochana przez rodziców i myśli o ucieczce z domu. Jest to dla ciebie szokujące. Jak reagujesz?
Zmieniam temat, bo czuję się zbyt nieswojo, aby o tym rozmawiać
Rozmawiam z nią, przekazuję swoje wsparcie, ale także oferuję poszukiwanie profesjonalnej pomocy.
Na pewno tak jej z tym nie zostawię!
Mówię jej, że przesadza i powinna przestać myśleć tylko o sobie.
2. Zauważasz, że w rodzinie twojej koleżanki jest problem z alkoholem. Jej ojciec jest często pod
wpływem promili i dochodzi tam do awantur. Twoja koleżanka jest coraz częściej wycofana.
Czy możesz jej jakoś pomóc?
Mówię koleżance, że słyszałem(-am) i widziałem(-am) co nieco i żeby się nie przejmowała,
bo to normalne w wielu rodzinach.c?
Unikam tej koleżanki, bo nie chcę być wplątany(-a) w cudze problemy rodzinne
Delikatnie rozmawiam z koleżanką, oferując swoje wsparcie i sugerując, aby szukała też pomocy
u dorosłych, np. u szkolnego pedagoga lub korzystając z telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży,
np. 116 111.
3. Jesteś świadkiem, jak grupa kolegów namawia Marcina do kradzieży w sklepie jako „dowodu odwagi”.
Marcin wydaje się niepewny tego, co powinien zrobić. Jak możesz zareagować?
Dyskretnie rozmawiam z Marcinem o tym, że kradzież to najgorszy z pomysłów. Odwołuję się do jego
moralności i honoru, ale daję też do myślenia odnośnie do ewentualnych konsekwencji prawnych
Mówię Marcinowi, żeby lepiej zrobił to, co podpowiadają koledzy, bo inaczej zostanie wyśmiany
i odrzucony i wyjdzie na mięczaka.
Ignoruję sytuację, ponieważ nie chcę być w to wplątany(a). W razie wpadki mogę też zostać
posądzony(-a) o branie udziału w kradzieży.
4. Twoja koleżanka, Ania, która obecnie jest w 8. klasie, stoi przed ważnym wyborem dotyczącym jej
edukacji: czy kontynuować naukę w liceum ogólnokształcącym, czy wybrać technikum. Jej rodzice chcą,
aby poszła do tego liceum, które sami ukończyli. Jak możesz jej doradzić, aby podjęła najlepszą decyzję
dla siebie?
Radzę jej, aby posłuchała rodziców, ponieważ później będą jej wypominać inną decyzję. Zresztą to
liceum naprawdę jest OK.
Pomagam jej dokładnie przeanalizować wady i zalety obu opcji, zachęcam do podjęcia wyboru
zgodnego z jej zainteresowaniami. Proponuję również, aby szczerze porozmawiała z rodzicami
i przedstawiła im swoje argumenty.
Sugeruję, aby wybrała technikum, demonstrując tym samym rodzicom, że jest gotowa samodzielnie
podejmować ważne życiowe decyzje. Rodzice czasami za bardzo się wtrącają w nasze życie.
5. Marcelina czuje się niekomfortowo, gdy jej kolega z klasy często narusza jej przestrzeń osobistą,
np. siadając zbyt blisko, dotykając jej czy zadając niezręczne pytania. Jak powinna właściwie zareagować?
Marcelina powinna stanowczo, ale asertywnie wyznaczyć swoje granice. Powinna bezpośrednio
powiedzieć mu, że jej to przeszkadza, i twardo poprosić, aby przestał. Gdy to nie pomoże, może zwrócić
się o wsparcie do dorosłego: nauczyciela, pedagoga lub rodzica..
Powinna ignorować zachowanie kolegi, licząc, że w końcu przestanie
Mimo że dziewczyna czuje się nieprzyjemnie, powinna śmiać się z jego zachowania i odpowiadać
żartami, aby nie wywołać konfliktu i nie narazić na wyśmiewanie.
6. Podczas drogi do domu ze szkoły widzisz, jak grupa osób, która jest wyraźnie pod wpływem alkoholu,
dręczy bezbronnego psa, rzucając w niego kamieniami i śmiejąc się. Pies wygląda na przerażonego
i próbuje uciec. Jak reagujesz?
Omijam sytuację, bo nie chcę mieć problemów z tą grupą, a pies niech radzi sobie sam. To nie moja
sprawa.
Podchodzę do grupy i mówię im, że to, co robią, jest okrutne i niewłaściwe, oraz proszę ich, a nawet
nakazuję, aby przestali.
Bezpośrednio nie interweniuję, ale dzwonię na numer alarmowy (997 lub 112) lub informuję
dorosłego o zaistniałej sytuacji, opisując miejsce i uczestników zdarzenia.
7. Twoi znajomi zaczynają wyśmiewać waszego kolegę z powodu tego, jak się dziś ubrał. Jak zareagujesz?
Mówię, że każdy ma prawo ubierać się tak, jak chce, i proponuję zmianę tematu: „Ej, dajcie mu spokój,
wy też lubicie się ubierać po swojemu. Jedziemy na boisko?”.
Nie mówię nic, ale później podchodzę do wyśmiewanego kolegi i próbuję jakoś ocieplić sytuację:
„Nie przejmuj się. Każdy ma prawo nosić, co mu się podoba, a chłopaki przegięły”.
Dołączam do wyśmiewania, bo nie chcę, aby odbiło się to na mnie
8. W twojej szkole jest pewien chłopak, który jest osobą z niepełnosprawnością. Choruje na karłowatość.
Usłyszałeś(-aś) właśnie, jak grupa dziewczyn i chłopaków z innej klasy zaczęła się z niego wrednie
wyśmiewać. Jak zareagujesz? Czy wesprzesz kolegę w tak trudnym momencie?
Podchodzę do nich i mówię spokojnie: „Ej, ludzie, przestańcie. To jest nie fair. Każdy z nas ma coś,
z czego można się pośmiać. Łatwiej wam śmiać się ze słabszego? A może zajmijmy się czymś
fajniejszym?”.
Stoję z nimi, ale żeby nie było, nic nie mówię, tylko potakuję głową na ich słowa.
Udaję, że nie słyszę i nie widzę, co się dzieje. Czasami lepiej odpuścić sobie „zbawianie świata”. Trzeba
dbać o swój interes, a nie narażać się grupie.
9. Okazało się, że mama twojej najlepszej koleżanki jest poważnie chora i będzie potrzebować stałej
opieki kogoś z domowników. Ola przyszła dziś do szkoły wyraźnie przytłoczona i zapłakana. Co możesz
zrobić, aby ją wesprzeć?
Zagaduję do Oli i radzę jej, by na jakiś czas przeprowadziła się do babci. Przecież w tak trudnym
momentach nie będzie mogła skupić się na spotkaniach z przyjaciółmi.
Na przerwie podchodzę do Oli i pytam, czy mogę jej jakoś pomóc, mówię, że zawsze będę przy niej,
gdy tylko będzie chciała pogadać... albo po prostu posiedzieć w milczeniu.
Unikam Oli na przerwach, a gdy już wypada się do niej odezwać, udaję, że nie ma tematu i opowiadam
o swoich sprawach, bo chcę ją jakoś rozluźnić. Atmosfera staje się nie do przyjęcia
10. W szkole ktoś rozpuścił na twój temat wredną plotkę, co sprawiło, że część znajomych zaczęła się
od ciebie odwracać. Jest ci bardzo przykro i czujesz się niesprawiedliwie potraktowany(-a).
Jak powinieneś/powinnaś zareagować w tej sytuacji?
Postanawiam nic nie robić, zakładam, że plotka sama zniknie. Pogadają, pogadają i im przejdzie.
Jednak w głębi duszy czuję się bardzo źle z powodu całej sytuacji.
Staję na ścieżce zemsty – dowiaduję się, kto stoi za plotką, i rozpuszczam o tej osobie jeszcze gorszą
plotkę. Potem spotykam się z tą osobą i z pomocą starszego brata wymierzam „sprawiedliwość”.
Jest mi bardzo przykro, rozmawiam z przyjaciółmi o tym, co jest prawdą, i mam nadzieję, że ci,
którzy są prawdziwymi przyjaciółmi, okażą wsparcie. Staram się też dowiedzieć, kto jest autorem plotki,
i próbuję porozmawiać, dlaczego tak postąpił(a), a także domagam się sprostowania. Jednak jeżeli nie
mogę sobie poradzić z sytuacją, szukam wsparcia u rodziców, pedagoga szkolnego lub wychowawcy.
