II. ODBIÓR
Na zamkowej wierzy słychać głos pustelnicy (Aldony)

III. ODBIÓR
Nowy mistrz odwleka rozpoczęcie wojny z Litwą. Wprowadza surowe reguły, narzuca post, ubóstwo.

IV. UCZTA
Na zamku z okazji święta patrona zakonów rycerskich, św. Jerzego, wyprawiono ucztę. Nie zaproszono księcia Witołda (wielki litewski patriota, wróg zakonu)

PIEŚŃ WAJDELOTY
Książę Witołd w Pieśni Wajdeloty śpiewa o powietrzu przybierającym kształt dziewicy z czerwoną chustą, której pojawienie się oznacza chorobę.

POWIEŚĆ WAJDELOTY
Halban snuje Powieść Wajdeloty. Zwraca się w apostrofie do pieśni i nazywa ją arką przymierza łączącą teraźniejszość z historią.

BALLADA ALPUHARA
Wzburzony Wallenrod sam chce dokończyć historię. Zmienia jednak zdanie i śpiewa balladę Alpuhara - dzieje Maura Almanzora, króla muzułmanów broniącego Grenady przed Hiszpanami, który zaraża zwycięzców dżumą.

V. WOJNA
Bracia zakonni nalegają na atak na Litwę i Witołda, który po uczcie nie wycofał się z sojuszu.

VI. POŻEGNANIE
Konrad informuje Aldonę o zniszczeniu zakonu. Namawia ją, by nie wracała do domu. Kobieta nie jest świadoma upływu czasu i zmian, jakie zaszły w niej i mężu.