นิทานพื้นบ้านเป็นนิทานที่ถูกบันทึกไว้บนหลักศิลาจารึก

นิทานพื้นบ้านมีต้นกำเนิดมาจากประเทศเนปาล

สุนทรภู่เป็นผู้แต่งนิทานพื้นบ้านทั้ง ๔ ภาค

นิทานพื้นบ้านเป็นนิทานที่เล่าสืบต่อกันมา และได้มีการบันทึกขึ้นในภายหลัง

เพราะชายสองคนคิดไม่ซื่อกับเพื่อน จึงตอบให้เห็นต่างเพื่อจะได้ชนะและเอาเงินมาแบ่งกัน 2 คน

เพราะคนคดมักดีกว่าคนซื่ออยู่แล้ว

เพราะต้องการให้เพื่อนนั้นได้รางวัลพระราชทานจากพระราชา

เพราะชายสองคนอิจฉาเพื่อน ที่เพื่อนหน้าตาดีกว่า

เพราะพ่อพูดจาไม่ดีกับตนและภรรยา

เพราะพ่อทิ้งไปตั้งแต่ยังเล็ก

เพราะพ่อติดสุรา จึงรังเกียจพ่อตนเอง

เพราะอายภรรยาที่มีพ่อจน

บุญหลายและจำปี

บุญหลายและจำปา

จำปีและจำปา

ครอบครอบของจำปีกับจำปาและครอบครัวของบุญหลาย

เพราะงูน้ำได้ยินชาวบ้านลือว่าตนกัดคนแล้วไม่ตาย จึงน้อยใจ

เพราะงูน้ำใช้พิษของตนเองไม่เป็น

เพราะงูน้ำเป็นสัตว์ที่มีพิษร้ายแรง เมื่อคนมาพบก็จะชทำร้ายงูน้ำอยู่ตลอด งูน้ำจึงสำรอกพิษทิ้ง เพื่อไม่ให้คนมาทำร้ายตนเอง

เพราะงูน้ำสงสารชาวบ้านที่ตนเองเคยกัด

รู้จักกตัญญูต่อบุพการี ผู้มีพระคุณ

ไม่คิดแค้นพยาบาท อิจฉาริษยาผู้อื่น

ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นาน

คิดไตร่ตรองให้รอบคอบก่อนตัดสินใจทำอะไร