แขน

ไหล่

สะโพก

มือ

จากศีรษะสู่เท้า

จากศีรษะสู่ลำตัว

จากแกนกลางลำตัวออกไปสู่มือ

จากแกนกลางลำตัวออกไปสู่เท้า

ปลายเท้าชี้ออกด้านนอก 45 องศาจากลำตัว ลงน้ำหนักที่ส้นเท้า

ปลายเท้าชี้เข้าด้านใน 45 องศา เท้าลงน้ำหนักเต็มเท้าทั้ง 2 ข้าง

ปลายเท้าชี้ตรงไป เท้าลงน้ำหนักเต็มเท้าทั้ง 2 ข้าง

ปลายเท้าชี้ออกด้านนอก 45 องศาจากลำตัว เท้าลงน้ำหนักเต็มเท้าทั้ง 2 ข้าง

น้องโมชันคอ อายุ 4 เดือน

น้องหงส์คืบ เมื่ออายุ 10 เดือน

น้องพิงเริ่มเดิน เมื่ออายุ 2 ปี

น้องฟ้าพลิกตะแคงตัว อายุ 1 ปี

บ

ง

ส

ร

พูดคำว่า "เสือ" เป็น "เฉือ"

พูดคำว่า "ตกใจ" เป็น "ตกกะใจ"

พูดคำว่า "กิน" เป็น "กิ๊น"

พูดคำว่า "สวัสดี" เป็น "สัสดี"

ใช้เสียงแบบร้องเพลง

มองหน้าสบตา

หยุด

ถูกทุกข้อ

1 ขวบ

2 ขวบ

3 ขวบ

4 ขวบ

อายุ 1 เดือนแต่ยังไม่สนใจเสียง

อายุ 2 เดือนแต่ยังไม่รู้ทิศทางของเสียง

อายุ 2 ปีแล้วยังไม่พูดเป็นคำที่มีความหมาย

อายุ 4 ปีแล้วยังออกเสียง ร ไม่ได้

กระบวนการในการประมวลผลและจัดการกับสิ่งเร้าความรู้สึกที่ได้รับจากร่างกายและสิ่งแวดล้อมเพื่อใช้ประโยชน์ในการทำกิจกรรมต่างๆ ในชีวิตประจำวัน

กระบวนการรับสิ่งเร้าจากร่างกายและสิ่งแวดล้อมในชีวิตประจำวัน

กระบวนการปรับระดับของสมองเมื่อได้รับสิ่งเร้าจากภายนอก

กระบวนการการทำงานของสมองในการประมวลผลเมื่อได้รับข้อมูลจากสิ่งเร้า

Sensory Integration Dysfunction

Sensory Integration Disorders

Sensory Integrative Disorders

Sensory Modulation Dysfunction

ความบกพร่องของการปรับระดับความรู้สึก

ความบกพร่องในการรับรู้และแยกแยะความรู้สึก

ความบกพร่องในการเคลื่อนไหวที่มีพื้นฐานจากการรับความรู้สึก

ถูกทุกข้อ

ระบบการรับสัมผัสและการทรงตัว

ระบบการรับสัมผัส และระบบการรับรู้เอ็นข้อต่อ

ระบบการรับสัมผัส ระบบการรับรู้เอ็นข้อต่อ และระบบการทรงตัว

ระบบการรับสัมผัส ระบบการรับรู้เอ็นข้อต่อ ระบบการทรงตัว และระบบการได้ยิน

เด็กที่มีการไวต่อการรับสัมผัส ไม่ชอบให้กอดหรือสัมผัส

เด็กที่ซน ไม่นิ่ง ชอบกิจกรรมที่มีการปีนป่าย

เด็กที่มีไม่ชอบกิจกรรมที่มีความสูงหรือกิจกรรมต่าง ๆ ที่เท้าต้องลอยพ้นพื้น

ถูกทุกข้อ

การสื่อสารที่ดี เกิดจากการพูดที่ดีเท่านั้น

การสื่อสารที่ดี ผู้พูดต้องแสดงอำนาจเหนือผู้ฟังอย่างชัดเจน เพื่อให้เกิดความร่วมมือปฏิบัติตาม

การสื่อสารที่ดี ควรมีคำที่บ่งบอกความรู้สึกของผู้พูด

การสื่อสารที่ดี คือการบอกการตีความและตัดสินอย่างชัดเจน เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง

มนุษย์ทุกคนต้องการมีผู้รับฟัง

ในการฟังอย่างลึกซึ้ง ผู้ฟังควรถามคำถามอย่างต่อเนื่องเพื่อให้ได้ข้อมูลครบถ้วนมากที่สุด

การฟังอย่างลึกซึ้งอาจช่วยบรรเทาความทุกข์ใจของผู้พูดลงได้

ผู้ฟังควรสนใจภาษาท่าทางร่วมกับภาษาคำพูดของผู้พูด

การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมจากการขู่ให้เกิดความกลัว จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงระยะยาว เพราะสมองส่วนอารมณ์ทำงานอย่างเต็มที่

สมองส่วนการคิดและเหตุผลทำงานได้ดีในสถานการณ์ที่มีอารมณ์เข้มข้น

การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ไม่ควรทำให้เกิดความเครียดเลย แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม

การทำให้เกิดความหวังเป็นส่วนสำคัญการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม

ครูควรเน้นที่เนื้อหาของการสื่อสารเท่านั้น เพราะการใส่ใจอารมณ์ของผู้ปกครองทำให้การสื่อสารยากลำบากมากขึ้น

การได้ความร่วมมือจากผู้ปกครอง จะทำให้เพิ่มโอกาสในการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมเด็กมากขึ้น

การถามผู้ปกครอง เช่น คุณแม่คิดว่าพัฒนาการของลูกเป็นอย่างไร คุณแม่รู้สึกอย่างไรเมื่อเห็นลูกตีเพื่อน ช่วยทำให้เข้าใจผู้ปกครอง และมีข้อมูลในการสื่อสารอย่างตรงประเด็นมากขึ้น

การเสนอแนวทางให้ความช่วยเหลือที่เป็นรูปธรรมหลังฟีดแบคปัญหา จะช่วยทำให้ผู้ปกครองให้ความร่วมมือมากขึ้น

เราสามารถตัดสินพฤติกรรมจากประสบการณ์ที่เราเรียนรู้มา โดยเฉพาะเรื่องราวที่มีความคล้ายคลึงกับประสบการณ์เดิมของเรา

พฤติกรรมที่มองเห็นจากภายนอกนั้นมีที่มาจากภายใน เช่น ความคิด ความรู้สึก ความคาดหวัง ตลอดจนตัวตนของแต่ละบุคคล ซึ่งมีความแตกต่างกัน

คนทุกคนมีความต้องการพื้นฐานของจิตใจเหมือนกัน เช่น ต้องการความรัก การยอมรับ ความปลอดภัย เป็นต้น

การเข้าใจความเป็นมนุษย์ของตนเองจะเพิ่มความสามารถในการเข้าใจผู้อื่นได้มากขึ้น