Wspólne posiłki, w których uczestniczyli pełnoprawni obywatele Sparty; także składka w naturze, do której byli zobowiązani.

Jednostka administracyjna w Attice.

Towarzystwo państw lub ludów powołane do opieki i administrowania sanktuarium ogólnogreckiego bóstwa.

Termin oznaczający stan wojny domowej w polis greckich.

Wspólne posiłki, w których uczestniczyli pełnoprawni obywatele Sparty; także składka w naturze, do której byli zobowiązani.

Główny plac w miastach greckich

Edna z liturgii polegająca na finansowaniu kosztów wyszkolenia chóru biorącego udział w przedstawieniach podczas świętowania czci Dionizosa.

zgromadzenie ludowe w spracie

Zwykle dwuletni okres szkolenia wojskowego, obowiązujący w armiach miast greckich; w Atenach elementem efebii byłą służba garnizonowa na obrzeżach Attiki.

nazwa systemu wychowania spartańskiego, organizowanego przez

państwo

Rywalizacja, współzawodnictwo; zawody sportowe lub konkurs poetycki.

Osada (kolonia) założona na terenie niezamieszkałym przez Greków.

Osada; miejsce wymiany towarów i punkt zaopatrzenia kupców (rodzaj faktorii handlowej).

zgromadzenie ludowe w spracie

Nowa osada (kolonia) założona na terenie niezamieszkałym przez Greków.

Jedna z liturgii polegająca na finansowaniu kosztów wyszkolenia chóru biorącego udział w przedstawieniach podczas świętowania czci Dionizosa.

Rada w Sparcie, składająca się z 28 członków wybieranych (dożywotnio) przez aklamację spośród obywateli, którzy ukończyli 60 rok życia; do rady wchodziło także dwóch królów.

W Grecji termin oznaczający "początek" lub "władzę", który pojawia się w źródłach odnoszących się do pozycji Aten w Pierwszym Związku Morskim, tłumaczony jako "imperium".

Wspólne posiłki, w których uczestniczyli pełnoprawni obywatele Sparty; także składka w naturze, do której byli zobowiązani.

nie chce mi się wymyśać

Typ rządów (władza demosu); termin używany od połowy V w. p.n.e. na określenie ustroju niektórych polis, przede wszystkim Aten. 

zbyt oczywiste

Obywatele ateńscy zobowiązani w danym roku do choregii.

Urzędnicy w wielu miastach greckich, w Atenach wybierani na roczną kadencję.

Główni urzędnicy w Sparcie; --------- (pięciu) wybierano na roczną kadencję; kontrolowali poczynania królów oraz kierowali agogą.

Zwykle dwuletni okres szkolenia wojskowego, obowiązujący w armiach miast greckich; w Atenach elementem efebii byłą służba garnizonowa na obrzeżach Attiki.

założyciel nowej polis

Urzędnicy w wielu miastach greckich; w Atenach wybierani na roczną kadencję.

zgromadzenie ludowe w spracie

Rada w Atenach mająca uprawnienia sądownicze i kontrolne, w której zasiadali byli archonci.

Termin oznaczający stan wojny domowej w polis greckich.

Typ rządu (rządy najlepszych; arystoi - najlepsi), podstawą potęgi rodziny arystokratycznej było posiadanie ziemi.

Rządy nielicznych typ rządów w polis greckich, w których przynależność do wspólnoty obywatelskiej ograniczona była przez census majątkowy.

Rada w Atenach mająca uprawnienia sądownicze i kontrolne, w której zasiadali byli archonci.

rodzaj skargi publicznej; obywatel mógł ją wnieść do doradcy lub zgromadzenia w sprawie postępowań urzędnika. 

Kara za zaniedbywanie obowiązków obywatelskich polegająca na pozbawieniu praw politycznych. 

jednostka podziału administracyjnego Attiki; po reformie Klejstenesa istniało dziewięć

grecki model edukacji łączący troskę o rozwój fizyczny i intelektualny. 

wynagrodzenie za uczestnictwo w życiu publicznym przyznawane sędziom niektórym urzędnikom; także żołnierzom hoplitom, a później wynagrodzenie dla najemników. 

Sytuacja, w której polis jest niezależna od innej polis i rządzi się własnymi prawami. 

wolna, ale pozbawiona praw obywatelskich ludność Sparty. 

człowiek nie mówiący po grecku

według podziału Solona grupa najbogatszych obywateli w Atenach (tzn. ci, którzy mieli ponad 500 medimnów dochodu). 

Jeden z archontów w tekstach z epoki archaicznej termin ten oznaczał najbogatszych przedstawicieli arystokracji. 

„dobroczyńca”; tytuł przyznawany przez miasta lub króla hellenistycznego w podzięce za świadczenia. 

Jedna z liturgii polegająca na sfinansowaniu kosztów wyszkolenia chóru biorącego udział w przedstawieniach podczas świętowania czci Dionizosa. 

termin oznaczający stan wojny domowej w polis greckich.

"strząśnięcie długów"; najważniejsza z reform Solona. 

w Atenach liczyła 500 członków losowanych spośród obywateli, którzy ukończyli 30 rok życia; przygotowywała porządek obrad Zgromadzenia Ludowego. 

położony poza miastem teren do ćwiczeń fizycznych; gimnazja finansowane były ze środków publicznych i nadzorowane przez specjalnych urzędników; we wcześnie hellenistycznym czasie były to centra kulturalne (przy gimnazjach znajdowały się biblioteki). 

Jedna z liturgii polegająca na sfinansowaniu kosztów wyszkolenia chóru biorącego udział w przedstawieniach podczas świętowania czci Dionizosa. 

władza wojskowa, sprawowana w ramach sojuszu militarystycznego (symmachia); hegemonię mogła sprawować przez polis. 

Reforma Klejstenesa najmniejszą jednostkę podziału terytorialnego Attiki. 

"Spadkobiercy" - termin używany odnosi się do pierwszego pokolenia następców Aleksandra Macedońskiego

obywatele ateńscy zobowiązani w danym roku do choregii. 

Reforma Klejstenesa najmniejszą jednostkę podziału terytorialnego Attiki. 

czołobitny pokłon składany przez dworskich dostojników królom perskim; w Grecji oddawany tylko bogom. 

proces łączenia się kilku osad w jedną polis. 

Rywalizacja, współzawodnictwo; zawody sportowe lub konkurs poetycki.

Główny plac w miastach greckich

Osada (kolonia) założona na terenie niezamieszkałym przez Greków.

"Spadkobiercy" - termin używany odnosi się do pierwszego pokolenia następców Aleksandra Macedońskiego. 

Typ rządów (władza demokracji); termin używany od połowy V w. p.n.e. na określenie ustroju niektórych poleis, przede wszystkim Aten. 

przywódca ludu ("ten, który prowadzi demos"), mówca lub wnioskodawca na zgromadzeniu. 

z tym tak samo

lud, czyli wszyscy obywatele Aten

jak ktoś nie zna to niech do podstawówki wypierdala

"Spadkobiercy" - termin używany odnosi się do pierwszego pokolenia następców Aleksandra Macedońskiego. 

"mający dobrych ojców”; członkowie najznamienitszych rodzin arystokratycznych w archaicznych Atenach. 

W Atenach święta ku czci Dionizosa, najważniejsze to Wielkie Dionizje obchodzone na przełomie marca i kwietnia, podczas których organizowano agony teatralne. 

Jedna z liturgii polegająca na sfinansowaniu kosztów wyszkolenia chóru biorącego udział w przedstawieniach podczas świętowania czci Dionizosa. 

W Atenach święta ku czci Dionizosa, najważniejsze to Wielkie Dionizje obchodzone na przełomie marca i kwietnia, podczas których organizowano agony teatralne. 

zebranie na następny po uczcie, podczas którego pito wino, dyskutowano i słuchano poetów. 

Zwykle dwuletni okres szkolenia wojskowego, obowiązujący w armiach miast greckich; w Atenach elementem efebii była służba garnizonowa na obrzeżach Attiki. 

rodzaj skargi publicznej; obywatel mógł ją wnieść do doradcy lub zgromadzenia w sprawie postępowań urzędnika. 

W Egipcie rządzonym przez dynastię Ptolemeuszy najwyższym urzędnikiem nadzorującym finanse państwa był "zarządca skarbu" lub "zarządca skarbu królewskiego". 

Młodzieniec (obywatel) między 18 a 20 rokiem życia, przygotowujący się do podjęcia obowiązków obywatelskich. 

osada; miejsce wymiany towarów i punkt zaopatrzenia kupców (rodzaj faktorii handlowej). 

w Atenach w V wieku p.n.e. podatek płacony w nadzwyczajnych sytuacjach (np. wojna); opodatkowaniu podlegała wszelka własność indywidualna (ziemia, niewolnicy);

według podziału Solona druga grupa majątkowa w Ateńskim społeczeństwie (tzn. ci, którzy mieli od 300 do 500 medymnów dochodu). 

Zwykle dwuletni okres szkolenia wojskowego, obowiązujący w armiach miast greckich;

podobni" (lub "równi"); pełnoprawni obywatele Sparty (Spartiaci). 

ednostka podziału administracyjnego Attiki; po reformie Klejstenesa istniało dziewięć

główny urzędnik w Sparcie; pięciu ------ wybierano corocznie na jednoroczną kadencję; kontrolowali poczynania królów i kierowali agogą. 

ludność zależna w Sparcie, wywodząca się z dawnych mieszkańców Messenii Lakonii. 

Kara za zaniedbywanie obowiązków obywatelskich, polegająca na pozbawieniu praw politycznych. 

rodzaj skargi publicznej; obywatel mógł ją wnieść do doradcy lub zgromadzenia w sprawie postępowań urzędnika. 

rodzaj trybutu (składka, danina) wpłacanego przez członków symmachii ateńskiej w V w. p.n.e. do wspólnego skarbca. 

obywatele ateńscy zobowiązani w danym roku do choregii. 

Reforma Klejstenesa najmniejszą jednostkę podziału terytorialnego Attiki. 

w Atenach w V wieku p.n.e. podatek płacili w nadzwyczajnych sytuacjach (np. wojna); opodatkowaniu podlegała wszelka własność indywidualna (ziemia, niewolnicy)

zwarty szyk, w którym walczyli hoplici. 

zgromadzenie w Atenach; obradowało (na Pnyksie) nad sprawami przygotowanymi przez Radę Pięciuset; głosowano przez podniesienie ręki

"podobni" (lub "równi"); pełnoprawni obywatele Sparty (Spartiaci). 

osada; miejsce wymiany towarów i punkt zaopatrzenia kupców (rodzaj faktorii handlowej). 

jeden z archontów. 

W Egipcie rządzonym przez dynastię Ptolemeuszy najwyższym urzędnikiem nadzorującym finanse państwa był "zarządca skarbu" lub "zarządca skarbu królewskiego". 

organizacja typu plemiennego, rozwijająca się w słabo zurbanizowanych regionach Grecji, w których nie wykształciły się polis. 

jeden z archontów.

ludność zależna w Sparcie, wywodząca się z dawnych mieszkańców Messenii Lakonii. 

kult religijny zawierający obrzędy inicjacyjne (wtajemniczenie) i nakładający na wyznawcę obowiązek zachowania w tajemnicy treści obrzędów; wzorem wielu misteriów był kult Demeter i Persefony w Eleuzis koło Aten.

organizacja typu plemiennego, rozwijająca się w słabo zurbanizowanych regionach Grecji, w których nie wykształciły się polis.

osoba kierująca wyprawą której celem było założenie kolonii (archegētēs). 

wspólnota obywatelska; podstawowy typ państwowej organizacji w polis greckiej. 

rodzaj trybutu (składka, danina) wpłacanego przez członków symmachii ateńskiej w V w. p.n.e. do wspólnego skarbca. 

„dobroczyńca”; tytuł przyznawany przez miasta lub króla hellenistycznego w podzięce za świadczenia. 

wynagrodzenie za uczestnictwo w życiu publicznym przyznawane sędziom niektórym urzędnikom; także żołnierzom hoplitom, a później wynagrodzenie dla najemników. 

„mający dobrych ojców”; członkowie najznamienitszych rodzin arystokratycznych w archaicznych Atenach.

grecki model edukacji łączący troskę o rozwój fizyczny i intelektualny. 

jak konfederacją (wyjebało skale)

Bardzo

lubię łacinę (smutny z ciebie człowiek)

jeśli tego nie wiesz....

zwarty szyk, w którym walczyli hoplici. 

....już jesteś niewolnikiem

rada w Sparcie składająca się z 28 członków wybieranych (dożywotnio) przez aklamację spośród obywateli, którzy ukończyli 60 rok życia; do rady wchodzili także dwaj królowie. 

jednostka podziału administracyjnego Attiki; po reformie Klejstenesa istniało dziewięć fyl

Młodzieniec (obywatel) między 18 a 20 rokiem życia, przygotowujący się do podjęcia obowiązków obywatelskich. 

rada w Sparcie składająca się z 28 członków wybieranych (dożywotnio) przez aklamację spośród obywateli, którzy ukończyli 60 rok życia; do rady wchodzili także dwaj królowie. 

świadczenie na rzecz państwa, do którego zobowiązani byli bogaci obywatele Aten. 

władza wojskowa, sprawowana w ramach sojuszu militarystycznego (symmachia); hegemonię mogła sprawować przez polis. 

Sytuacja, w której polis jest niezależna od innej polis i rządzi się własnymi prawami. 

główny urzędnik w Sparcie; pięciu eforów wybierano corocznie na jednoroczną kadencję; kontrolowali poczynania królów i kierowali agogą. 

położony poza miastem teren do ćwiczeń fizycznych; gimnazja finansowane były ze środków publicznych i nadzorowane przez specjalnych urzędników; we wcześnie hellenistycznym czasie były to centra kulturalne

prawo każdego obywatela do zabierania głosu i zgłaszania wniosków na zgromadzeniu. 

władza wojskowa, sprawowana w ramach sojuszu militarystycznego (symmachia)

osada wojskowa, obsadzona przez obywateli ateńskich, którym utrzymanie zapewniały działki (kleros) wydzielone z ziem skonfiskowanych sojusznikom, członkom symmachii ateńskiej. 

w Atenach Sąd Ludowy, składający się z 6000 członków losowanych każdego roku spośród wszystkich obywateli.

osada; miejsce wymiany towarów i punkt zaopatrzenia kupców (rodzaj faktorii handlowej). 

organizacja typu plemiennego, rozwijająca się w słabo zurbanizowanych regionach Grecji, w których nie wykształciły się polis. 

ciężkozbrojny żołnierz służący w piechocie, wyposażony w okrągłą tarczę, hełm, nagolenniki, brązowy lub skórzany pancerz oraz włócznię i krótki miecz. 

ludność zależna w Sparcie, wywodząca się z dawnych mieszkańców Messenii Lakonii. 

rada w Sparcie składająca się z 28 członków wybieranych (dożywotnio) przez aklamację spośród obywateli, którzy ukończyli 60 rok życia; do rady wchodzili także dwaj królowie. 

jednostka grupująca najbogatszych obywateli ateńskich, których członkowie wspólnie wpłacali do kasy polis stałą kwotę podatku (eisphora); pozostali obywatele zwracali im później ten wydatek. 

według podziału Solona druga grupa majątkowa w Ateńskim społeczeństwie (tzn. ci, którzy mieli od 300 do 500 medymnów dochodu). 

donosiciele (sąsiad) występowali często bogaci obywatele: ze swojej działalności czerpali korzyści finansowe. 

jeden z archontów. 

Kara za niedbawanie o obowiązki obywatelskie, polegająca na pozbawieniu praw politycznych. 

"podobni" (lub "równi"); pełnoprawni obywatele Sparty (Spartiaci). 

budzisz we mnie hoplite....

ciężkozbrojny żołnierz służący w piechocie, wyposażony w okrągłą tarczę, hełm, nagolenniki, brązowy lub skórzany pancerz oraz włócznię i krótki miecz. 

....tego co ma ze spiżu pyte

Jeden z archontów; wliczając błędnie (basileis) w tekstach z epoki archaicznej termin ten oznaczał najbogatszych przedstawicieli arystokracji.

prawo każdego obywatela do zabierania głosu i zgłaszania wniosków na zgromadzeniu. 

termin oznaczający stan wojny domowej w polis greckich. 

przywilej obywateli do korzystania z praw politycznych, czyli równouprawnienie władzy. 

w Atenach Sąd Ludowy, składający się z 6000 członków losowanych każdego roku spośród wszystkich obywateli. 

świadczenie na rzecz państwa, do którego zobowiązani byli bogaci obywatele Aten. 

osada wojskowa, obsadzona przez obywateli ateńskich, którym utrzymanie zapewniały działki

organizacja typu plemiennego, rozwijająca się w słabo zurbanizowanych regionach Grecji, w których nie wykształciły się polis. 

rodzaj skargi publicznej; obywatel mógł ją wnieść do doradcy lub zgromadzenia w sprawie postępowań urzędnika. 

procedura mająca na celu usunięcie z Aten na okres dziesięciu lat polityka, który zagroził demokracji

wolna, ale pozbawiona praw obywatelskich ludność Sparty. 

świadczenie na rzecz państwa, do którego zobowiązani byli bogaci obywatele Aten. 

osoby kierujące wyprawą której celem było założenie kolonii (archegētēs). 

donosiciele; występowali często bogaci obywatele: ze swojej działalności czerpali korzyści finansowe. 

wolni cudzoziemcy przebywający w Attyce, co najmniej przez miesiąc; płacili specjalny podatek, zobowiązani byli do służby wojskowej, nie mieli praw politycznych

kult religijny zawierający obrzędy inicjacyjne (wtajemniczenie) i nakładający na wyznawcę obowiązek zachowania w tajemnicy treści obrzędów

świadczenie na rzecz państwa, do którego zobowiązani byli bogaci obywatele Aten

przymierze zawierane przez niezależne greckie polis w celu prowadzenia wspólnej polityki zewnętrznej i działań militar-nych; przewodnictwo w nim należało do hegemona. 

według podziału Solona grupa najbogatszych obywateli w Atenach (tzn. ci, którzy mieli ponad 500 medimnów dochodu).

wynagrodzenie za uczestnictwo w życiu publicznym przyznawane sędziom niektórym urzędnikom; także żołnierzom hoplitom, a później wynagrodzenie dla najemników. 

wspólnota obywatelska; podstawowy typ państwowej organizacji w polis greckiej. 

jeden z archontów. 

osoba kierująca wyprawą, której celem było założenie kolonii (archegētēs). 

osada; miejsce wymiany towarów i punkt zaopatrzenia kupców (rodzaj faktorii handlowej). 

rządy nielicznych typ rządów w polis greckich, w których przynależność do wspólnoty obywatelskiej ograniczona była przez cenzus majątkowy. 

Typ rządu podstawą potęgi rodziny arystokratycznej było posiadanie ziemi.

Typ rządów termin używany od połowy V w. p.n.e. na określenie ustroju niektórych poleis, przede wszystkim Aten. 

czołobitny pokłon składany przez dworskich dostojników królom perskim; w Grecji oddawany tylko bogom. 

"strząśnięcie długów"; najważniejsza z reform Solona. 

procedura mająca na celu usunięcie z Aten na okres dziesięciu lat polityka, który zagroził demokracji

grecki model edukacji łączący troskę o rozwój fizyczny i intelektualny. 

przymierze zawierane przez niezależne greckie polis w celu prowadzenia wspólnej polityki zewnętrznej i działań militarnych; przewodnictwo w nim należało do hegemona. 

proces łączenia się kilku osad w jedną polis. 

nie no.....

według podziału Solona grupa najbogatszych obywateli w Atenach (tzn. ci, którzy mieli ponad 500 medimnów dochodu). 

.....taką nazwe to na ez się ogarnie

wolni cudzoziemcy przebywający w Attice, co najmniej przez miesiąc; płacili specjalny podatek (metoikion), zobowiązani byli do służby wojskowej

wolna, ale pozbawiona praw obywatelskich ludność Sparty. 

pięćdziesięciu członków Rady Pięciuset wylosowanych z tej samej fyli stanowili prytanię; każda prytania przez jedną dziesięciątą roku zajmowała się bieżącą administracją,

"strząśnięcie długów"; najważniejsza z reform Solona. 

termin oznaczający stan wojny domowej w polis greckich. 

przymierze zawierane przez niezależne greckie polis w celu prowadzenia wspólnej polityki zewnętrznej i działań militar-nych; przewodnictwo w nim należało do hegemona. 

organizacja typu plemiennego, rozwijająca się w słabo zurbanizowanych regionach Grecji, w których nie wykształciły się polis. 

rodzaj trybutu (składka, danina) wpłacanego przez członków symmachii ateńskiej w V w. p.n.e. do wspólnego skarbca. 

osada; miejsce wymiany towarów i punkt zaopatrzenia kupców (rodzaj faktorii handlowej). 

w sumie już drugi....

jeden z archontów. 

jest to samo pod inną nazwą

ustrój polis. 

wspólnota obywatelska; podstawowy typ państwowej organizacji w polis greckiej.

grecki model edukacji łączący troskę o rozwój fizyczny i intelektualny. 

Sytuacja, w której polis jest niezależna od innej polis i rządzi się własnymi prawami. 

W Atenach liczyła 500 członków losowanych spośród obywateli, którzy ukończyli 30 rok życia; przygotowywała porządek obrad Zgromadzenia Ludowego. 

czołobijny pokłon składany przez dworskich dostojników królom perskim; w Grecji oddawany tylko bogom. 

osada wojskowa, obsadzona przez obywateli ateńskich, którym utrzymanie zapewniały działki (kleros) wydzielone z ziem skonfiskowanych sojusznikom, członkom symmachii ateńskiej. 

pięćdziesięciu członków Rady Pięciuset wylosowanych z tej samej fyli stanowiło prytanię; każda prytania przez jedną dziesiątą roku zajmowała się bieżącą administracją

zgromadzenie w Atenach; obradowało (na Pnyksie) nad sprawami przygotowanymi przez Radę Pięciuset; głosowano przez podniesienie ręki

termin oznaczający stan wojny domowej w polis greckich. 

Zwykle dwuletni okres szkolenia wojskowego, obowiązujący w armiach miast greckich; w Atenach elementem efebii była służba garnizonowa na obrzeżach Attiki. 

główny urzędnik w Sparcie; pięciu eforów wybierano corocznie na jednoroczną kadencję; kontrolowali poczynania królów i kierowali agogą. 

urzędnicy wojskowi w wielu miastach greckich, także w państwie Ptolemeusza; w Atenach wybierano dziesięciu na roczną kadencję

"podobni" (lub "równi"); pełnoprawni obywatele Sparty (Spartiaci). 

donosiciele; występowali często bogaci obywatele: ze swojej działalności czerpali korzyści finansowe. 

donosiciele; występowali często bogaci obywatele: ze swojej działalności czerpali korzyści finansowe. 

przymierze zawierane przez niezależne greckie polis w celu prowadzenia wspólnej polityki zewnętrznej i działań militarnych; przewodnictwo w nim należało do hegemona. 

wolni cudzoziemcy przebywający w Attice, co najmniej przez miesiąc; płacili specjalny podatek, zobowiązani byli do służby wojskowej, nie mieli praw politycznych

prawo każdego obywatela do zabierania głosu i zgłaszania wniosków na zgromadzeniu. 

przymierze zawierane przez niezależne greckie polis w celu prowadzenia wspólnej polityki zewnętrznej i działań militarnych; przewodnictwo w nim należało do hegemona. 

przywilej obywateli do korzystania z praw politycznych, czyli równouprawnienie władzy. 

jednostka grupująca najbogatszych obywateli ateńskich, których członkowie wspólnie wpłacali do kasy polis stałą kwotę podatku

według podziału Solona druga grupa majątkowa w Ateńskim społeczeństwie (tzn. ci, którzy mieli od 300 do 500 medymnów dochodu). 

zebranie na następny po uczcie, podczas którego pito wino, dyskutowano i słuchano poetów. 

w Atenach Sąd Ludowy, składający się z 6000 członków losowanych każdego roku spośród wszystkich obywateli. 

zebranie na następny po uczcie, podczas którego pito wino, dyskutowano i słuchano poetów. 

„dobroczyńca”; tytuł przyznawany przez miasta lub króla hellenistycznego w podzięce za świadczenia. 

jeden z archontów. 

proces łączenia się kilku osad w jedną polis. 

świadczenie na rzecz państwa, do którego zobowiązani byli bogaci obywatele Aten.