To, jakie elementy na nią (kulturę) się składają, ale także to, w jaki sposób są one ze sobą powiązane.

Na jej materialnej wartości.

Na działaniach ubarwiających prozę życia.

Na tworzeniu instytucji które prezentują dorobek ludzkości.

Gdyż to, kim jesteśmy i czym są otaczające nas obiekty oraz zjawiska, a także to, jakie mamy możliwości działania, określają związki i relacje, w jakich funkcjonujemy.

Gdyż podkreśla wartości jednostki.

Gdyż wprowadza przejrzyste relacje ekonomiczne.

Gdyż podporządkowuje jednostkę woli społeczności.

Procesem poznawczym (jej celem jest współtworzenie znaczeń i wiedzy, dowiadywanie się, uczenie się od siebie nawzajem), ale również jest procesem więziotwórczym.

Jest działaniem szacującym wartość dzieł artystycznych na rynku.

Jest mechanizmem sprzedaży dzieł sztuki.

Jest próba określenia wartości człowieka w społeczeństwie.

Efektem diagnozy jest rozumienie kultury określonej zbiorowości, prowokowanie powstawania w jej obrębie relacji, dawanie pretekstów do wzajemnego rozpoznawania się przez tworzących ją aktorów i identyfikowania przez nich uwarunkowań wspólnego życia.

Wyższy ekonomiczny poziom życia jednostki.

Zdobyte wykształcenie i uzyskany certyfikat..

Uzyskanie optymalnego modelu pozyskiwania środków do życia.

Że zawsze powstaje i oddziałuje w kontekście zbiorowym. Nie jest prywatną sprawą czy własnością, a w związku z tym nie jest również celem samym w sobie.

Że jest prywatną sprawą poszczególnych jednostek.

Że za jej wytwarzanie płaci ogół społeczeństwa.

Że jednostka musi pod groźba kary podzielić się zdobytą wiedzą.

Proces zbierania informacji o czymś oraz to, iż proces ten podejmowany jest, aby dokonać oceny stanu czegoś.

1. 1. Procesów biologicznych.

   2. 2. Środowisk wewnętrznych.

   3. Systemów autonomicznych.

1. 1. Aspekt homeostatyczny,

2. 2. Aspekt cywilizacyjny.

1. 1. Aspekt dokonany,

2. 2. Aspekt niedokonany.

Traktować kulturę jako splot różnych praktyk, uwzorowany, a zarazem twórczy proces, sposób życia, składający się z działań i sekwencji działań, w których spotykają się ze sobą „ludzie, artefakty i rzeczy”.

Stosować metody przymusu społecznego.

Zmierzać do wyselekcjonowania wybitnych indywidualności.

Traktować kulturę jako narzędzie przymusu.

Na utworzeniu własnej przestrzeni badania kultury, wydobycia i uchwycenia tego, co się dokoła wydarza, a co do tej pory pozostawało niewidoczne.

Na wyciągnięciu wniosków.

Na zminimalizowaniu poczucia zagrożenia bezpieczeństwa indywidualnego.

Na przewidzeniu efektów oddziaływania społecznego.

1. 1. Obserwacja uczestnicząca, w której bierze udział badacz.

2. 2. Sytuacja, kiedy wspólnie z badanymi podmiotami wytwarza się opis sytuacji.

3. 3. Taka forma współpracy, w której wspólnie inicjowana jest sama sytuacja badawcza.

1. 1. Sposób przewodnictwa,

2. 2. Sposób

3. konwekcji,

4. 3. Sposób promieniowania.

1. 1. Sposoby regularne,

2. 2. Sposoby nieregularne,

3. 3. Sposoby opisowe (analityczne)

1. 1. Sposoby pierwotne,

2. 2. Sposoby właściwe,

3. 3. Sposoby wtórne.

Jest to (umiejętność) objaśniania,

praktyka i sztuka interpretacji (wyjaśniania, tłumaczenia, przekładania) i rozumienia sensu który jest obcy lub ukryty,

Jest sposobem opisu i oglądu tego, co bezpośrednio jest dane.

Jest sposobem znajdowania rozwiązań, jest metodą dla której nie ma gwarancji znalezienia rozwiązania optymalnego, a często nawet prawidłowego.

Jest metodą wskazującą jak szybko i efektywnie wyszukać informację.

Każde działanie poprzedzone jest "jakimś doświadczeniem".

Ze błędem jest zakładanie jakiejkolwiek wiedzy stojącej za działaniem.

Że w Polsce obowiązek kształcenia przewidziany jest do 18 roku życia.

Że nie można przymuszać nikogo do zdobywania wiedzy.

Fragment świata, który staramy się zrozumieć, istniał wcześniej i będzie istniał po przeprowadzeniu diagnozy.

Że większość z ludzi świadomie łamie zasady społeczne.

Że nie jesteśmy w stanie zrozumieć świata na podstawie badania jego wycinkowego aspektu istnienia.

Że poznajemy świat w sposób spontaniczny.

Na wejściu badacza w określone środowisko społeczne i obserwowaniu danej zbiorowości jako jeden z jej członków w codziennym życiu.

Na uświadomieniu sobie ograniczeń naszej wiedzy.

Na obserwacji grupy społecznej z określonego miejsca.

Na obserwacji grupy z punktu widzenia bycia administratorem tejże grupy.

Są zapośredniczone, efemeryczne, fragmentaryczne, mobilne, bardzo trudne badawczo do uchwycenia.

Są komplementarne i przez to łatwe do opisania.

Wpisują się w ekonomiczny wymiar funkcjonowania społecznego.

Są obrazem realizacji utopii nieistniejącego świata.

Wywoływana poprzez na nowo zaprojektowane praktyki, które posiadają walor edukacyjny i diagnostyczny.

Niedostępna dla badacza.

Jest wyłącznie przejawem działania emocji dlatego ma charakter niepowtarzalny i niedostępny.

Jest przejawem wyłącznie indywidualnego doświadczenia.

Wszystko może stanowić dane (mogą one dotyczyć najróżniejszych sfer życia człowieka i niekoniecznie pochodzące z wykonanych już badań).

Tylko dane statystyczne które jako jedyne posiadają znaczenie.

Tylko dane referencyjne, które zawierają informacje o położeniu innej znaczącej wartości w przestrzeni społecznej.

Wartości wymierne wskazujące na korzyści znaczące i rzeczywiste.

Rzucenie nowego światła na to, co ludzie wiedzą o sobie i co zebrali na swój temat poprzez uporządkowanie tej wiedzy, zebranie jej w jednym miejscu i spojrzenie na nią z różnych perspektyw.

Nadanie wymiernej wartości danym.

Jest to proces oznaczający niedopuszczalny "handel danymi".

Oznacza losowe dokonywanie wyboru danych do opracowania.

Zwiększyć prawdopodobieństwo, że zaistnieje on w doświadczeniu wielu ludzi, stanie się przedmiotem ich rozmów oraz zostanie uznany za zjawisko, które może mieć dla nich znaczenie.

Doprowadzić do zwiększenia zysków.

Wskazać osoby które posiadają predyspozycje do sprawowania władzy.

Zaangażować przynajmniej niewielką część społeczności i wskazać im sposób pozyskiwania środków do życia.

Pracę z danymi, włączanie do tej pracy różnych uczestników diagnozy, udostępnianie danych do dalszego wykorzystywania aby była początkiem procesu zmiany i inspiracją do refleksji.

Wyłącznie przejawy aktywność poszczególnych uczestników społeczeństwa.

Wyłącznie przejawy braku aktywności społecznej.

Efekty działań społecznych.

Są wartościowe same w sobie, jednak na znacznie bogatsze wnioski pozwoli informacja, kto i w jakim kontekście wypowiadał określone słowa, jakie wzory i normy widoczne były w reakcjach na ten komunikat.

Posiadają wyłącznie wartość sentymentalną.

Posiadają wyłącznie wartość symboliczną.

Posiadają wartość wyłącznie statystyczna.

Że polega na ciągłych próbach ustanawiania porządku (przez ludzi i instytucje o różniących się interesach, pozycjach w świecie społecznym i perspektywach).

Że podlega stałym określonym mechanizmom przemiany.

Że zasadą naczelną przemian kulturowych jest utylitaryzm.

Że nie można niego wskazać jako fundament dokonujących się przemian.

Aby uzyskać jakiś rodzaj mapy terenu i umożliwić wychwycenie obecnych w nim wzorów, mediacja – aby umożliwić spotkanie się różnych perspektyw na jednej płaszczyźnie.

Bo nie jest w stanie go objąć namysłem naukowym.

W celu dostarczenia szerszej perspektywy działania.

W celach wynikających z wyrachowania wszechobecnej ekonomii.

Dokonać redukcji danych.

Określić wartość materialną zgromadzonych danych.

Przeanalizować posiadane dane statystyczne.

Określić użyteczność posiadanych danych.

Aby nie wyrządzić krzywdy, nie naruszyć prywatności, nie wywołać konfliktów, nie rozbudzić niezaspokojonych później i nieraz niezaspokajalnych nadziei.

Aby nie naruszać swoich praw.

Aby wygenerować jak największy zysk.

Aby dostarczyć jak największą liczbę danych doi analizy.

Że przekroczenie ograniczeń własnej perspektywy umożliwia rozumienie alternatywnych porządków świata społecznego i pełniejsze wyjaśnianie jego specyfiki.

Że diagnoza zlecana jest przez zewnętrze instytucje realizujące swój własny interes.

Że badania mają charakter podporządkowany określonym celom.

Że o tyle posiadają sens, o ile są społecznie użyteczne.

Jest STRATEGIĄ, dzięki której nauki społeczne próbują zakorzenić się w rzeczywistości, którą analizują w celu przeobrażenia świata społecznego poprzez jego badanie oraz podejmowanie działań na podstawie zdobytej w ten sposób wiedzy.

Jest określonym sposobem prowadzenia badń.

Jest umiejętnością doboru narzędzi badawczych.

Jest wiedzą dzięki której dobiera się grupę badawczą.

Systematyczne i podporządkowane pewnej metodzie działanie, polegające na zbieraniu oraz analizie informacji, którego celem jest określenie, czy pewien proces przebiega w oczekiwany przez nas sposób.

Umiejętnością tworzenia narzędzi badawczych.

Jest strategią postępowania badawczego.

Jest sposobem formułowania celu i umiejętnością formułowania tez badawczych.

Na zdobywaniu wiedzy poprzez udział w procesach grupowych służących rozwijaniu refleksji w działaniu i na temat podejmowanych działań.

Na prowadzeniu badań.

Na zbieraniu danych statystycznych.

Na wiedzy o sposobie opracowywania danych.

Porządkuje i systematyzuje wiedze co może być podstawą i początkiem zmian.

Że sposób dokonywania diagnozy reprezentowany jest przez określone grupy zawodowe

Że badania mają charakter komercyjny.

Że badania są prowadzone obiektywnie.