"Bogurodzica" została nazwana "pieśnią ojczystą" (carmen patrium) przez:

Najstarszy zachowany zapis pieśni pochodzi z roku:

Najstarsza część utworu składa się z:

Podmiotem lirycznym w "Bogurodzicy" jest:

Słowa "Bogurodzica dziewica" zestawione są na zasadzie:

Pośrednicy w rozmowie człowieka z Bogiem w "Bogurodzicy" to:

W "Bogurodzicy" obecny jest motyw:

Pierwsza zwrotka rozpoczyna się:

Określenie "Bożyc" oznacza:

Motyw ukazania Chrystusa jako Zbawiciela pomiędzy Maryją a Janem Chrzcicielem to:

Słowa: "zwolena, sławiena, zyszczy" to przykład:

Określenie "Kyrieleison" (Kyrie eleison) pochodzi z języka:

Zwrot "napełń myśli" oznacza:

"Bogurodzica" wyraża średniowieczną ideę:

W przeszłości "Bogurodzica" odgrywała rolę:

Zgodnie z wymową "Bogurodzicy" celem życia ludzkiego jest:

Słowa: "Gospodzin", "zwolena", "zbożny" to archaizmy

Słowa: "sławiena", "Krzciciela" archaizmy

Wyrażenie "Bogiem sławiena" (przez Boga sławiona) to archaizm

Sformułowania: "zyszczy nam, spuści nam" to archaizmy

W pieśni "Bogurodzica" zawarte jest

Utwór napisany jest wierszem

W wyrażeniu "Bogurodzica dziewica" obecne są rymy

W "Bogurodzicy" dwie pierwsze zwrotki składają się z apostrofy i prośby o różnych długościach.

"Bogurodzica" stanowi przykład średniowiecznego wiersza zdaniowego charakteryzującego się nieregularną budową.

Bogurodzica reprezentuje gatunek literacki zwany pieśnią.

Autorem "Bogurodzicy" jest na pewno św. Wojciech