1-мәтін

Театр жай көңіл көтеретін орын емес. Театр - мәдени ошақ. Театрға адам тікелей ақпарат алу үшін келмесі де анық, ақпарат теледидарда да бар. Адам театрға демалу ушін, жан дуниесін тазарту үшін, рухани тебіреністі сезіну үшін келеді.

Театр - халықты эстетикалық адамгершілік пен ізгілікке тәрбиелеудін аса маңызды құралы. Театр өнері көрерменнің өзгелерге деген, басқа халықтар өмірі мен қоғам тіршілігіне деген ынта-ықыласын арттырумен қатар, достық сезімін де күшейте түсуге әсер етеді. Дүниежүзіндегі түрлі халықтардың географиялық-тарихи даму өзгешелігі мен олардың өмір-тұрмысы, әдет-ғұрпы әр алуан театр жүйелерінің туып, қалыптасуына ықпал жасайды. Адамзат тарихымен қоса жасасып келе жатқан театрдың қайнар көзі ежелгі замандағы аңшылық пен  ауыл шаруашылық ойын-сауықтарына, халық мерекелері мен салт-жырларына ұқсайды.

Театрдың өзгеше бір қасиеті, яғни әрекетке құрылған табиғаты сахналық ойын-сауықтың мазмұн-желісі мен идеялық-эстетикалық негізін құрайтын драма арқылы ашылады. Театр әдеби шығарманы сахналық әрекетпен, өзіне тән бейнелі театрлық бояу-өрнекпен жаңа күйге түсіреді де драмадағы кейіпкерді, олардың өзара қарым-қатынастарынан, қақтығыстарынан туатын талас-тартыс пен іс-әрекеттеріне жан бітіріп, тірілтіп жібереді. Театрдағы басты тұлға, пьесадағы берілген жағдайға байланысты әрекет етіп, сахналық образдың, характерін жасайтын – актер. Ол сахнада шығармалық процесс кезінде пьеса материалын өзінің болмыс-түсінігімен, өмірде көріп-байқағандарымен, түйсігімен үнемі байытып, толықтырып отырады. Бұл тұста актердің бойынан орындаушылық өнерге қоса ойшыл суреткерлік қасиет те айқын аңғарылады. Актер образы пьеса және спектакльді қоюшы режиссердің шешімі мен түсіндірмесі негізінде өмірге келеді. Өнердің өзге түрлеріндей театр да өмір шындығын көркем образдар жүйесі арқылы бейнелейді. Ал мұның өзі спектакль арқылы жүзеге асады.