XIX ғасырдағы француз ойшылы Автор өзінің еңбегінде американдық қоғам мен оның саяси жүйесіне терең талдау жасады. Оның жұмысы жай сипаттама емес, демократияның мәнін, оның күшті және әлсіз жақтарын, мүмкіндіктері мен қауіптерін зерттеу.

Автор атап өткен демократияның негізгі бейнелері:

* Шарттардың теңдігі: Автордың пікірінше, шарттардың теңдігі үстемдік етеді, қатаң тектік кедергілер жоқ және әркімнің әлеуметтік өрлеу мүмкіндігі бар. Бұл индивидуализм мен кәсіпкерліктің дамуына ықпал етеді, сонымен бірге қоғамның атомизациясына және ынтымақтастықтың жоғалуына әкелуі мүмкін.

* Азаматтық қоғам және саяси қатысу: Автор дамыған азаматтық қоғамның демократияның жұмыс істеуі үшін маңыздылығын атап көрсетеді. Қауымдастықтар мен қоғамдық ұйымдар азаматтарға бірігуге, өз мүдделерін қорғауға және басқаруға қатысуға мүмкіндік береді. Қазіргі әлемде азаматтық қоғамның рөлі мемлекет пен корпорациялардың күшінің өсуі жағдайында ерекше маңызды, бұл азаматтардан белсенді ұстанымды және өз құқықтары мен бостандықтарын қорғауға қатысуды талап етеді.

* Діннің, білімнің және бұқаралық ақпарат құралдарының рөлі: Автор діннің, білімнің және бұқаралық ақпарат құралдарының демократиялық қоғамды дамытудағы маңыздылығын атап өтеді. Дін адамгершілік пен әлеуметтік байланыстарды нығайтуға ықпал етеді, білім беру азаматтық жауапкершілікті қалыптастырады, ал БАҚ ақпаратқа қол жеткізуді және қоғамдық диалог мүмкіндігін қамтамасыз етеді.

* Билікті орталықсыздандыру: Автор билікті орталықсыздандыруды және жергілікті өзін-өзі басқаруды дамытуды қолдайды. Бұл азаматтардың саяси өмірге қатысуына және билікті бақылауға ықпал етеді.

Қорытындылай келе бұл еңбек демократиялық статистикалық жүйе емес, азаматтардың қатысуын, азшылықтардың құқықтарын қорғауды және индивидуализм мен қоғамдық игіліктер арасындағы тепе-теңдікті іздеуді талап ететін тұрақты процесс екенін еске салады. Автор идеялары бізге қазіргі заманның қиындықтарын жақсы түсінуге және әділетті және еркін қоғам құруға жол табуға көмектеседі.

Автордың кітабы — бұл саяси философияның классикалық туындысы, ол 1651 жылы жарияланған. Бұл еңбекте автор адамдардың табиғи күйін және мемлекеттің пайда болуын талқылайды. Оның ойынша, адамдардың табиғи күйі — бұл "барлығының барлығына қарсы соғысы", яғни, әр адамның өзін-өзі қорғау үшін басқалармен күресуі керек.

Кітаптың негізгі идеясы — мемлекеттің пайда болуы қоғамдық келісім арқылы жүзеге асады деген тұжырым. Автор мемлекетті адамдардың өзара келісімінің нәтижесінде пайда болған "жасанды дене" ретінде сипаттайды. Ол мемлекеттің басты мақсаты — адамдардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету және тәртіп орнату деп тұжырымдайды.

Автор сонымен қатар осы идеяларды айта өтеді:

1)Мемлекеттің рөлі: Мемлекеттің басты мақсаты — адамдардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету және тәртіп орнату.

2) Левиафан: Автор мемлекетті "Левиафан" деп атайды, бұл — алып теңіз құбыжығы, ол күллі кеңістік атаулыны қамтып алады және адамдардың өлгеннен кейін жанын жегіш құбыжық ретінде сипатталады.

3) Азаматтық қоғам: Азаматтық қоғам — бұл мемлекеттен тәуелсіз, бірақ онымен өзара әрекеттесуші қоғам, мемлекетпен бірлесе отырып, дамыған құқықтық қатынастар құрушы, жоғарғы дәрежелі әлеуметтік, экономикалық, саяси, мәдени және моральдық мәртебелі азаматтар қоғамы.

"Левиафан" кітабы саяси ойдың дамуына үлкен ықпал етті және кейінгі философтардың көзқарастарына әсер етті. Автордың бұл еңбегі өз заманында көптеген діни және саяси топтардың наразылығын тудырғанымен, кейінгі ғасырларда оның идеяларының маңыздылығы мойындалды