"रागेन" समं दुःखं नास्ति ।

राज्ञा "नेत्रदानार्थं" निश्चयं ज्ञात्वा अमात्याः विषण्णाः अभवन् ।

सरस्वत्याः "कोशः" अपूर्वः अस्ति ।

राज्ञा नेत्रदानार्थं निश्चयं ज्ञात्वा "अमात्याः" विषण्णाः अभवन् ।

"व्ययतः" वृद्धिम् आयाति ।

'अनुद्वेगकरं" वाक्यम् वाङ्मयं तपः उच्यते ।

पुरा "बोधिसत्त्वः" नाम राजा शिवीनां राजा अभवत् ।

"उज्जयिन्यां" माधवः नाम विप्रः आसीत् ।

लोके "चक्षुर्दानम्" दुर्लभम्।

मधुरभाषिणी वाणी "पुरुषम्" प्रह्लादायति।

गुरुः "छात्रान्" पाठयति ।

बोधिसत्त्वः नाम राजा "शिवीनां" राजा अभवत्।

ततो महीपालः द्वितीयं "नेत्रम्" अपि निष्कास्य दत्तवान् ।

ततो "महीपालः' द्वितीयं नेत्रम् अपि निष्कास्य दत्तवान् ।