De volkstribuun Valerius sprak aldus:

‘Omdat een zeer gewichtig man, consul Marcus Porcius, niet enkel met zijn gezag maar ook met een lange toespraak mijn voorstel aangevallen heeft, is het nodig dat ik in enkele woorden antwoord.

Want wat nieuws hebben de vrouwen gedaan? Zijn ze voor dit ogenblik nooit in het openbaar verschenen? Van bij het begin toch al is de oorlog tussen de Romeinse en de Sabijnse slaglinies bedaard door de huismoeders? De stad is toch van de Galliërs bevrijd door het goud van de vrouwen?

Ik kom nu tot het punt waar het over gaat.

Wie weet dus niet dat dit een nieuwe wet is? Ze is niet door de decemviri in de Twaalf Tafelen geschreven, maar ze is ontstaan uit een uiterst kritieke situatie: Hannibal was in Italië, als overwinnaar bij Cannae. Wij hadden geen soldaten, geen bondgenoten op zee, geen geld in de schatkist. Alle goud en zilver brachten we in het openbaar samen.  Armoede en de ellende van een gemeenschap hebben die wet geschreven.

U, heren, is het toegestaan een toga te dragen die met purper is afgeboord. Waarom laten jullie moeder de vrouw dan geen purperen manteltje hebben? Of zijn jullie paarden mooier gekleed dan jullie echtgenotes?’

Deze en andere dingen zijn tegen de wet en voor de wet gezegd. Uiteindelijk is de Lex Oppia afgeschaft.