WorksheetsNadpobudliwość/ADHD
Total questions: 15
Worksheet time: 8mins
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, czyli ADHD jest zaburzeniem, które rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie.
TAK
NIE
ADHD obejmuje trzy główne grupy objawów, do których należą:
Nadmierna ruchliwość
Otępienie i dezorganizacja
Zaburzenia koncentracji uwagi
Nadmierna impulsywność
Aby spełnić kryteria rozpoznania ADHD objawy muszą wystąpić przed 7 rokiem życia dziecka i trwać przez co najmniej 6 miesięcy.
Prawda
Fałsz
Które objawy wskazują na nadmierną impulsywność u dziecka z ADHD?
Odpowiada na pytanie, zanim pytająca osoba skończy je zadawać.
Nie umie spokojnie czekać na swoją kolej.
Jest małomówne, długo zastanawia się nad odpowiedzią.
Przerywa innym rozmowę lub czynność.
Objawy ADHD są najbardziej nasilone między 6 a 9 rokiem życia dziecka.
TAK
NIE
Do przyczyn ADHD zalicza się:
Obciążenia okołoporodowe, takie jak: niedotlenienie, niska waga urodzeniowa.
Zaniedbania środowiskowe oraz
nieprawidłowa dieta.
Nieprawidłowości w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego.
Wszystkie odpowiedzi są prawidłowe.
Rozpoznanie ADHD wymaga współpracy psychologa i lekarza psychiatry, a czasem także neurologa dziecięcego i pediatry. Ważne jest uzyskanie szczegółowych informacji na temat funkcjonowania dziecka w domu i w szkole, a także w grupie rówieśniczej.
Prawda
Fałsz
Czy przy prawidłowym diagnozowaniu ADHD należy wykluczyć zaburzenia somatyczne i neurologiczne, takie jak: zaburzenia wzroku i słuchu, choroby tarczycy, alergie, zatrucie ołowiem, padaczka, tiki itp.
TAK
NIE
Jakie inne zaburzenia mogą towarzyszyć ADHD?
Zaburzenia opozycyjno-buntownicze.
Dysleksja i dysgrafia.
Zaburzenia lękowe i zaburzenia depresyjne.
Wszystkie odpowiedzi są prawidłowe.
Czy podstawowymi elementami postępowania terapeutycznego są: psychoedukacja rodziców, nauczycieli oraz członków rodziny, a także interwencje behawioralne i nauczane w ramach tzw. treningów rodzicielskich, indywidualnych spotkań czy warsztatów.
TAK
NIE
Dodatkowymi, uzupełniającymi metodami terapeutycznymi są:
Ćwiczenia i treningi typu integracja sensoryczna, biofeedback.
Treningi umiejętności społecznych.
Treningi radzenia sobie ze złością i agresją.
Trening czystości.
Psychoterapia indywidualna dziecka. oraz terapia rodzinna.
Farmakoterapię należy rozważyć w następujących sytuacjach:
Gdy modyfikacje metod wychowawczych i systemu nauczania oraz interwencje behawioralne nie przynoszą zadowalających efektów.
Przy dużym nasileniu objawów lub współwystępowania innych zaburzeń psychicznych.
Jeśli z powodu objawów ADHD dziecko radzi sobie z nauką znacznie gorzej, niż wynikałoby to z jego możliwości intelektualnych.
Wszystkie odpowiedzi są prawdziwe.
Leczenie farmakologiczne ADHD jest leczeniem objawowym.
PRAWDA
FAŁSZ
Dostępne są leki skutecznie zmniejszające nasilenie objawów, ale ich stosowanie powinno stanowić element kompleksowego postępowania, a nie jedyną formę leczenia.
TAK
NIE
Nieleczone ADHD niesie ryzyko licznych komplikacji zdrowotnych, problemów emocjonalnych i trudności w funkcjonowaniu społecznym, które mogą z czasem narastać i w znaczny sposób pogarszać jakość życia cierpiącego na nie dziecka, potem nastolatka, a w końcu dorosłego.
PRAWDA
FAŁSZ
