oświecenie

pozytywizm

romantyzm

renesans

Prawda

Fałsz

Adam Mickiewicz

Henryk Sienkiewicz

Juliusz Słowacki

Bolesław Prus

Zygmunt Stary

Jan Kazimierz

Zygmunt III Waza

Henryk Walezy

• -Narrator wszechwiedzący w trzeciej
  osobie liczby pojedynczej;

• -Przedstawia realia konkretnej epoki;

• -Stylizacja archaiczna języka;

• -Występowanie bohaterów i
  wydarzeń historycznych i fikcyjnych;

• obiektywna narracja w trzeciej osobie (narrator wszechwiedzący), czasem też pierwszoosobowa (przy narracji listów, pamiętników);

• nieschematyczni bohaterowie (brak bohaterów skrajnie złych i dobrych);

• mowa pozornie zależna (narrator przekazuje myśli bohatera);

• obowiązywanie zasady prawdopodobieństwa;

• rozbudowane opisy miejsc, sytuacji i osób, które są jasno określone poprzez retrospekcje. Ponadto realia przedstawionego świata są znane autorowi, a wydarzenia umieścił w czasie w którym żył;

• wyraźnie wyartykułowane związki przyczynowo-skutkowe;

1. 1.zdarzenia nie są ułożone chronologicznie. Treść składa się z przytaczanych przez narratora domysłów na temat losów bohatera, hipotez, świadectw i plotek. Czytelnik luki w prezentowanych losach bohatera musiał uzupełniać sam.

2.Bohatera otacza aura tajemnicy – często nie znamy jego imienia, dokładnego pochodzenia itd.

3.Główny bohater powieści jest rozdarty wewnętrznie, stoi przed nierozwiązywalnymi dylematami etycznymi lub ma poczucie winy w związku z czynami popełnianymi w przeszłości.

XV wiek

XVI wiek

XVII wiek

XVIII wiek

Walka o niepodległość

Walka o władzę

Walka o miłość

Walka o religię