พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช

พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย

พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว

พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

กลอนสุภาพหรือกลอนแปด

กลอนสี่

กลอนหก

กาพย์ยานี 11

นายเรือง

หนูแสก

หนูพัด

นายย้อย

ลมที่พัดมาสงบนิ่ง

ลมที่พัดมารุนแรง

ลมที่พัดเวียนซ้าย

ลมที่พัดเวียนขวา

ถึงสามโคกก็โศกเศร้าที่จากพ่อแม่มา ซึ่งท่านทั้งสองได้ตั้งชื่อสามโคกว่าปทุมธานี เพราะตนเคยมาขายบัว

ถึงสามโคกก็คิดถึงรัชกาลที่ 2 ซึ่งพระองค์ปกครองเมืองกรุงเทพฯ พระองค์ได้พระราชทานนามเมืองสามโคก ซึ่งเป็นหัวเมืองชั้นสาม เป็นเมืองปทุมธานีเพราะมีบัวเยอะ

ถึงสามโคกสุนทรภู่คิดถึงคนรักและรัชกาลที่ 2 ได้ตั้งชื่อให้คนรักว่า ปทุมธานี เพราะมีสระบัว

ถึงสามโคกสุนทรภู่จำได้ว่ารัชกาลที่ 2 ได้ทรงเปลี่ยนชื่อเมืองจากสามโคก เป็นเมืองตรี ปทุมธานี เพราะมีบัวล้อมเมือง

ก่อนที่รัชกาลที่ 2

เสด็จสวรรคต

ก่อนที่สุนทรภู่แต่งเรื่อง

พระอภัยมณี

หลังที่สุนทรภู่แต่ง

รำพันพิลาป

หลังจากที่รัชกาลที่ 2

เสด็จสวรรคต

พูดดีเป็นศรีแก่ปาก

พูดไปสองไพเบี้ย

หมาเห่าใบตองแห้ง

ขุดด้วยปาก ถาด้วยตา

วัดพระแก้ว

เจดีย์ภูเขาทอง

วัดม่วง

วัดเขมา

จงทราบความตามจริงทุกสิ่งนั้น อย่านึกนินทาแถลงแหนงไฉน นักเลงกลอนนอนเปล่าก็เศร้าใจ จึงร่ำไรเรื่องร้างเล่นบ้างเอย

สิ้นแผ่นดินขอให้สิ้นชีวิตบ้าง อย่ารู้ร้างบงกชบทศรี เหลืออาลัยใจตรมระทมทวี ทุกวันนี้ก็ซังตายทรงกายมา

ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์ มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต แม้นพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจา

เดือนสิบเอ็ดเสร็จธุระพระวสา รับกฐินภิญโญโมทนา ชุลีลาลงเรือเหลืออาลัย