หยุดอ่าน

หยุดหายใจ

เว้นวรรคเล็กน้อย

ให้สังเกตข้อความ

มีสมาธิ 

อ่านให้ดัง

อ่านให้เป็นเสียงพูด

อ่านให้ถูกอักขรวิธี

นางเงือกน้ำ/บอกสำคัญว่า/นั้นแล้วคือเกาะ/แก้วพิสดาร/เป็นชานเข้า

แลลิบลิบ/หลังคา/ศาลาราย/มีเสาหงส์/ธงปลาย/ปลิวระยับ

พี่มนุษย์/สุดสวาท/เป็นชาติยักษ์/จงคิดหัก/ความสวาท/ให้ขาดสูญ

อยู่ดีดี/นี่เมีย/มาเสียได้/เสียน้ำใจ/น้องรัก/เป็นหนักหนา

บังคับสัมผัส

ใช้ในชีวิตประจำวัน

ไพเราะ

ใช้คำเหมาะสม

ครอบคลุมข้อความอื่น ๆ

ทำให้เกิดเรื่อง

เด่นเฉพาะตัว

ถูกทุกข้อ

อ่านผ่าน ๆ

อ่านให้ละเอียด

อ่านซ้ำ 

คัดลอก

น้ำมาปลากินมด น้ำลดมดกินปลา

อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก แต่ลมปากหวานหูไม่รู้หาย

โบราณว่าถ้าเหลือกำลังลาก ให้ออกปากบอกแขกช่วยแบกหาม

ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวพี่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน

ศึกษาน้ำเสียงของผู้อ่าน

ทำความเข้าใจความหมาย

ศึกษาหลักการและกลวิธีเขียน

ศึกษาจุดประสงค์ของการเขียน

แสดงความคิดเห็น

การแยกแยะ

การอธิบาย

การสรุป

ความงามทางภาษา

ความเป็นไปได้

ความถูกต้อง

ความคิด

ทำให้งานเขียนใหม่น่าสนใจ

ทำให้สื่อสารไม่ตรงวัตถุประสงค์

ทำให้วิเคราะห์ผลงานไม่ได้

ทำให้เกิดอุปสรรคในการสื่อสาร

การเว้นวรรค

แบบตัวอักษร

ช่องว่างบรรทัด

ระยะห่างตัวอักษร

มือ

ข้อศอก

นิ้วมือ

แขน

ฟังมาก

มีคลังคำ

อ่านมาก

ถูกทุกข้อ

ข้อความสั้น ๆ ที่มีพลังในการโน้มน้าวใจ

ข้อความสั้น ๆ ไพเราะ

ข้อความที่เป็นคำแนะนำ

ข้อความที่ส่งเสริมให้ทำความดี

รูปแบบการย่อ

การจับใจความสำคัญ

การรู้จักการสังเกต

การถอดคำประพันธ์

บทความ

สารคดี

เรื่องสั้น

บันเทิงคดี

มีประโยชน์

ผู้เขียนต้องการรู้

เขียนเรื่องในกระแส

เหมาะกับวัยของผู้อ่าน

ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย

ใช้ภาษาที่ไพเราะสวยงาม

ใช้ภาษาเขียนตามลำดับขั้นตอน

ใช้ภาษากระชับ