กลอนสุภาพ

ร่ายสุภาพ

โคลงสี่สุภาพ

กาพย์ห่อโคลง

การปฏิบัติตนที่ผู้ใหญ่บอกต่อๆ กันมา 

การปฏิบัติตนต่อผู้อื่นเพื่อให้ได้ความรัก

การปฏิบัติต่อตนเองและผู้อื่นเพื่อให้เกิดประโยชน์สุขต่อตนเอง 

การปฏิบัติต่อตนเองและผู้อื่นเพื่อให้สังคมอยู่ร่วมกันอย่างเป็นสุข

อย่ารักห่างกว่าชิด : ณเดชรักเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันมากกว่าญาติพี่น้องของตนเอง

เดินทางอย่าเดินเปลี่ยว : จิรายุกับเพื่อนสามคนเดินทางกลับบ้านผ่านซอยเปลี่ยว 

มีสินอย่าอวดมั่ง : ยายอารีชอบคุยโม้กับเพื่อนบ้านว่าตัวเองมีเงินทองมากมายจนถูกโจรปล้น

อย่าใฝ่เอาทรัพย์ท่าน : แตงโมเก็บกระเป๋าเงินจึงได้นำไปแจ้งความที่สถานีตำรวจ

สุภาษิตพระร่วง : ภายในอย่านำออก  ภายนอกอย่านำเข้า    สุภาษิตปัจจุบัน : ไฟในอย่านำออก  ไฟนอกอย่านำเข้า

สุภาษิตพระร่วง : อย่ายินคำคนโลภ  โอบอ้อมเอาใจคน    สุภาษิตปัจจุบัน : ขุดด้วยปาก  ถากด้วนตา

สุภาษิตพระร่วง : ท่านรักตนจงรักตอบ  ท่านนอบตนจงนอบแทน    สุภาษิตปัจจุบัน :  น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า อัชฌาสัย

สุภาษิตพระร่วง : ที่มีภัยพึงหลีก  ปลีกตนไปโดยด่วน    สุภาษิตปัจจุบัน : หนีเสือปะจระเข้  ขึ้นต้นไม้ปะรังแตน 

อากาศบนภูเรือสดชื่น เย็นสบาย น่าอิจฉาชาวบ้านแถบนี้นะ 

ห่านเป็นสัตว์ปีกจำพวกเดียวกันกับนกกระจอกเทศ 

ปกรณ์หลงรักภัทรินทร์อย่างหัวปักหัวปำ เหมือนดอกฟ้ากับหมาวัดก็ไม่ปาน 

การรับประทานอาหารสุกๆดิบๆ อาจเป็นโรคพยาธิได้ แต่ที่เธอปวดท้อง  ฉันคิดว่าต้องเป็นเพราะกินอาหารรสจัดเกินไป

คนเราแต่งกายทำไม 

คนเราแต่งกายเพื่อไม่ให้น่าเกลียด

คนเราแต่งกายเพื่อป้องกันร่างกายไม่ให้ร้อนเย็นเกินไป

คนเราแต่งกายเพื่อเป็นเครื่องแสดงวัฒนธรรมและความเป็นชาติ

เดินเร็วๆ เดี๋ยวจะตามเพื่อนไม่ทันนะ

เพื่อนๆ ไปไหนกันหมด

เธอทำๆ ไปเดียวก็เก่งเองแหละ

ใครๆ ก็ไปดูการแสดงคอนเสิร์ตกันทั้งนั้น 

ก๋วยเตี๋ยวร้านไหนอร่อย

โอ้โฮ !  รถไปชนอะไรมาทำไมจึงพังขนาดนี้

ช่วงนี้แดดร้อนจัดก็กางร่วมหน่อยจะได้ไม่เป็นหวัด

คนที่จะทำงานนี้ได้ควรเป็นคนที่เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าประโยชน์ส่วนตน

เข้าเถื่อนอย่าลืมพร้า

ที่ขวากหนามอย่าเสียเกือก

ที่ทับจงมีไฟ

เผ่ากระษัตริย์เพลิงงู