อินทัชไม่ชอบกินอาหารจุกจิกนัก

น้องหมีงัวเงียมาก พาไปนอนได้แล้ว

วินรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวเพราะมีไข้

เอกเดินชนโต๊ะจนคลาดเคลื่อนไปจากเดิม

ซึ้ง

ดีใจ

เหงา

ตัดพ้อ

กำจัด จำกัด

ตะพาน สะพาน

ต้นเคียน ตะเคียน

มหาวิทยาลัย มหา'ลัย

หน้าตาเฉยเมย

มือเกร็งหงิกงอ ตัวสั่น

ยิ้มเหยียด แววตาแข็งกระด้าง

ตาเบิกโพลง อ้าปากค้าง แล้วจึงยิ้มออกมา

อิงอบเค้กในตู้อบขนม

เนยชอบดูดวงและเสี่ยงเซียมซี

แฮมชอบเตะฟุตบอลมากกว่าเล่นเกม

แยมชอบรับประทานบะหมี่เกี๊ยวหมูแดงใส่ซีอิ๊ว

อุ้ม บ้านเล็ก

เป่าปี่ เหวี่ยงแห

ลอยคอ กล้วย

ร้อนใจ หยาบคาย

คำ

วลี

พยางค์

หน่วยเสียง

ภาษาจะหยุดการเปลี่ยนแปลง

มนุษย์เท่านั้นที่มีภาษาใช้สื่อสาร

ภาษาเขียนเกิดขึ้นก่อนภาษาพูด

ภาษาถิ่นเป็นภาษาที่ใช้กันเฉพาะหมู่

การแลบลิ้น

การสัมผัสมือ

การส่ายศีรษะ

การประดับธงชาติไทย