เขตแอฟริกากลาง

เขตเอเชียตะวนออกเฉียงใต้

เขตยุโรปตะวันตก

เขตอาร์กติก

250 มิลลิเมตรต่อปี

350 มิลลิเมตรต่อปี

450 มิลลิเมตรต่อปี

550 มิลลิเมตรต่อปี

ทะเลทราย

ป่าดงดิบเขตร้อน

ป่าชายเลน

ป่าไทกา

พืชที่สามารถปรับตัวให้เข้ากับน้ำเค็มและน้ำท่วมได้

โครงสร้างใบสามารถคายน้ำได้ดี

มีการปรับตัวในการดูดซึมน้ำต่ำ ในดินเค็ม

ถูกทุกข้อ

ปริมาณน้ำฝนที่มากและคงที่ตลอดทั้งปี

อุณหภูมิกลางวันและกลางคืนที่แตกต่างกันมาก

ความอุดมสมบูรณ์ของดินและแร่ธาตุ

สภาพอากาศที่ชื้นและเย็น

มีฝนตกมากเกินไปทำให้สารอาหารถูกชะล้าง

ดินเต็มไปด้วยอินทรียวัตถุจากพืชมากเกินไป

สภาพอากาศเย็นทำให้การสลายตัวของอินทรียวัตถุช้า

ดินมีปริมาณน้ำสูงทำให้ไม่เกิดการสะสมของแร่ธาตุ

ได้ เพราะอาหารของกวางเรนเดียร์ในป่าเขตร้อนมีหลากหลาย

ได้ เพราะมีความชื้นและอุณหภูมิที่เหมาะสมเเก่การดำรงชีวิตของกวางเรนเดียร์

ไม่ได้ เพราะสภาพเเวดล้อมในป่าดงดิบเขตร้อนไม่เหมาะสมกับลักษณะการดำรงชีวิตของกวางเรนเดียร์

ไม่ได้ เพราะกวางเรนเดียร์ชอบสภาพอากาศที่มีความชื้นสูง

ช่วยเพิ่มความหลากหลายทางชีวภาพในป่าเขตร้อน

ช่วยควบคุมการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศโดยกักเก็บคาร์บอน

ช่วยเพิ่มแหล่งน้ำในเขตทะเลทราย

ช่วยป้องกันการกัดเชาะของชายฝั่งทะเล

เตรียมรองเท้าราคาแพงไม่มีกันลื่นเพื่อใช้เดินเท้าในป่าดงดิบเขตร้อนได้อย่างคล่องแคล่ว

เตรียมน้ำเเละอาหารไปให้น้อยที่สุดเพื่อลดภาระในการเดินทาง

เตรียมเสื้อกันฝนหรือผ้าคลุมสำหรับสัมภาระ

เตรียมของมีค่าจำนวนมากพกติดตัวขณะเดินเท้าในป่าดงดิบเขตร้อน

เพิ่มความขึ้นและทำให้พื้นที่สีเขียวมีมากขึ้น

ทำให้มีปริมาณน้ำฝนมากขึ้น

ทำให้ทะเลทรายขยายตัวและแห้งแห้งแล้งมากขึ้น

ทำให้เกิดพายุฝนตกหนักและการกัดเชาะดินมากขึ้น

เสริมทรายบริเวณชายฝั่ง

ปลูกต้นโกงกาง

สร้างเขื่อน

สร้างฝายชะลอน้ำ

ป่าไทกา

ป่าชายเลน

ป่าดงดิบเขตร้อน

ทะเลทราย

ล่าอาหารตลอดปี

อพยพไปยังพื้นที่อบอุ่นกว่า

สะสมไขมันและเข้าสู่ภาวะจำศีล

ลดการทำงานของร่างกายเพื่อประหยัดพลังงาน

พัฒนารากที่สั้นและกระจายตัวในพื้นผิวดิน

ผลิใบใหญ่และบางเพื่อระบายความร้อน

เก็บน้ำไว้ในลำต้นหรือใบ ลดการคายน้ำ

ดูดซับน้ำจากอากาศในช่วงกลางคืน