การเกิดหินน้ำ

การเกิดหินอ่อน

การเกิดหินทราย

การเกิดหินอัคนี, การเกิดหินตะกอน, การเกิดหินแปร

ซากดึกดำบรรพ์คือสิ่งมีชีวิตที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบัน.

ซากดึกดำบรรพ์คือวัตถุที่ไม่มีชีวิตที่เกิดจากการกัดเซาะของน้ำ.

ซากดึกดำบรรพ์คือหลักฐานของสิ่งมีชีวิตในอดีตที่ถูกเก็บรักษาในชั้นหินหรือดิน.

ซากดึกดำบรรพ์คือหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิต.

หินแปร

หินตะกอน

หินอัคนีชนิดอื่น

หินอัคนี

การระเบิดของภูเขาไฟ

การสะสมและการบีบอัดของอนุภาคต่างๆ

การกัดเซาะของน้ำ

การหลอมละลายของหิน

หินทราย

หินอัคนีและหินตะกอน

หินแร่

หินอ่อน

หินแปร

หินปูน

หินอัคนี

หินตะกอน

การกัดเซาะไม่มีผลต่อหิน

การกัดเซาะทำให้หินแข็งขึ้น

การกัดเซาะทำให้หินมีสีสันสดใสขึ้น

การกัดเซาะทำให้หินแตกตัวและสร้างหินใหม่ได้

หินอัคนีเกิดจากการสะสมของซากดึกดำบรรพ์

หินอัคนีมีลักษณะเป็นชั้นๆ และมีสีสันสดใส

หินอัคนีมีลักษณะเป็นของแข็งและไม่สามารถแตกได้

หินอัคนีมีลักษณะเป็นผลึกหรือไม่มีผลึก ขึ้นอยู่กับอัตราการเย็นตัวของแมกมาหรือหินหลอมเหลว

หินตะกอนมีการจัดเรียงชั้นตามลำดับเวลาและสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน

หินตะกอนเกิดจากการเย็นตัวของลาวา

หินตะกอนมีการจัดเรียงชั้นแบบสุ่ม

หินตะกอนไม่มีการจัดเรียงชั้น

ความร้อนและความดัน

การระเหย

การกัดเซาะ

การตกตะกอน

ซากดึกดำบรรพ์ช่วยให้เรารู้จักอดีตได้โดยการศึกษาโครงสร้างและลักษณะของสิ่งมีชีวิตในอดีต.

ซากดึกดำบรรพ์ไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิต

ซากดึกดำบรรพ์เป็นแค่หินธรรมดา

ซากดึกดำบรรพ์ช่วยให้เราทำนายอนาคตได้

หินแปร

หินตะกอน

หินแข็ง

หินอัคนี

การเปลี่ยนแปลงหิน

การสลายหิน

การเกิดหินใหม่

การสร้างหินจากทราย

ซากดึกดำบรรพ์ใช้ในการทำอาหาร

การศึกษาหินและซากดึกดำบรรพ์มีความสำคัญต่อการเข้าใจประวัติศาสตร์โลกและวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิต.

การศึกษาหินช่วยในการสร้างบ้านและอาคาร

การศึกษาหินมีผลต่อการพัฒนาทางการแพทย์