โครงเรื่อง

บทเพลง

ตัวละคร

แก่นของเรื่อง

มีความสนุกสนาน

มีตัวละครทุกอารมณ์

ตัวละครในเรื่องมีความสัมพันธ์กัน

ผู้แสดงตัวเอกต้องมีบทเป็นคนดีมีศีลธรรม

เรื่องของความกตัญญู

เรื่องของความรัก

เรื่องของความสนุก

เรื่องของการเสียสละ

ช่วยเหลือผู้ที่ตกทุกข์ได้ยาก

ตั้งใจทำงานให้สำเร็จ

รักและเข้าใจผู้อื่น

ช่วยเหลืองานของครูและพ่อแม่

ทำให้คนในสังคมมีความรู้ความสามารถ

ทำให้คนในสังคมมีเศรษฐกิจที่ดี

ทำให้สังคมเจริญก้าวหน้า

เป็นการสะท้อนให้คนในสังคมได้เห็นถึงปัญหา และร่วมกันหาแนวทางในการพัฒนาให้สังคมให้ดีขึ้น

โครงสร้างทางละคร

บทสนทนา

บทละคร

ฉาก

บทสนทนาจากละคร

ชื่อตัวละคร

ข้อคิดที่ได้จากละคร

โครงเรื่องละคร

การรำด้วยท่าทางต่างๆ

ศัพท์เฉพาะที่ใช้ทางด้านนาฏศิลป์

ลีลาท่าทางในการรำ

คำศัพท์ที่ใช้ในการรำสำหรับคนในวัง

ท่าตัวเรา

ท่าตาย

ท่าโกรธ

ท่ามอง

ยกมือแล้วชูนิ้วชี้

โบกมือไปมา

เอามือบังสายตา

ประสานมือไว้ที่อก

ผู้ประพันธ์

เสียงประสาน

ทำนอง

ความหมาย

เพราะต้องการให้เป็นตัวอย่างที่ดีแก่เยาวชน

เพราะการฝึกนาฏศิลป์ไทยต้องอาศัยความคล่องตัว

เพราะต้องการความเป็นระเบียบเรียบร้อย

เพราะต้องการอนุรักษ์ขนบธรรมเนียมประเพณีที่ดีงามเอาไว้

มาเลเซีย

อินเดีย

เวียดนาม

สเปน

ทำให้การแสดงมีความสมจริงมากยิ่งขึ้น

ทำให้สนุกไปกับการแสดง

ทำให้ผู้ชมมีส่วนร่วมในการแสดง

ทำให้ผู้ชมทราบชื่อการแสดง

ออกแบบให้เหมาะสมกับการแสดง

ออกแบบด้วยวัสดุที่มีราคาแพง

ออกแบบให้ถูกใจผู้ชมการแสดง

ออกแบบให้เหมาะสมกับยุคสมัย

ขนบธรรมเนียมประเพณีไทย

ประเพณีขอฝน

วิถีชีวิตของชาวนา

ความเชื่อของคนภาคกลาง

ความสวยงามเลิศหรู

ราคาแพง หายาก

ราคาไม่แพง วัสดุหาง่าย

ไม่มีใครเลียนแบบได้

บ้านเรือนไทย มีต้นไม้ใหญ่

บึงดอกบัว มีเรือพาย

สวนดอกไม้ มีม้านั่ง

นาข้าว ควายไถนา

รู้จักเพื่อนเยอะขึ้น

ฝึกการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้า และมีปฏิพานไหวพริบ

มีจิตสำนึกที่ดีต่อสังคม

มีความรับผิดชอบต่อส่วนรวม